Chapter Title : വഴി തെറ്റിയ കാമുകൻ 8 [ചെകുത്താൻ]

ആയാലും കുഴപ്പമില്ല എനിക്കിത് വേണം

അഫി : ഇക്കാക്കെന്തിനാ ഇത്...

അത് ഞാൻ പിനെ പറയാം ഇതെനിക്ക് വേണം

അഫി : ഇതാരുടെയാ...

പായിപ്പാട്ടുകാരുടേതാ...

അഫി : വാപ്പാക്കൊക്കെ പരിചയമുള്ളവർ ആയിരിക്കുമോ

അറിയില്ല... പഴയ ജന്മികളാണ് ഇപ്പൊ പ്രതാപമൊക്കെ ക്ഷയിച്ചു ഇപ്പൊ തറവാടും അത് നിൽക്കുന്ന സ്ഥലവും ഈ വയലുമേ ബാക്കിയുള്ളൂ എന്നാലും അഹങ്കാരത്തിനു കുറവൊന്നുമില്ല... അവരിത് വിക്കാൻ നോക്കിയിട്ട് നെൽ പാടം ആയോണ്ട് നെല്ലല്ലാത്ത ഒന്നും ഇവിടെ കൃഷിചെയ്യാനോ നികത്താനോ പാർട്ടിക്കാരും നാട്ടുകാരും സമ്മതിക്കില്ല അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഇത് ആർക്കും വേണ്ട...ഞാൻ അവർക്ക് നല്ല വിലകൊടുക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞതാ അപ്പൊ അവര് വിൽക്കുന്നില്ലെന്ന്...

അഫി : വേറെ വയൽ മതിയോ...

പോര ഇതുതന്നെ വേണം... അതും ഈ കൊല്ലം ഞാറുനടാൻ പറ്റണം...

അഫി : നടക്കുമോ എന്നറിയില്ല ശ്രെമിച്ചു നോക്കാം...

മ്മ്... നോക്ക് എന്ത് ചെയ്തിട്ടായാലും എനിക്ക് കിട്ടണം എന്നുവെച്ചു നീ ആരെയും തല്ലാൻ ഒന്നും പോവണ്ട നീ ഒന്ന് ശ്രെമിച്ചുനോക്ക് നടന്നില്ലേൽ ഞാൻ വേറെ വഴി കണ്ടോളാം

മ്മ്...

സംസാരിച്ചുകൊണ്ട് ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതിനിടെ എല്ലാരും രണ്ടെണ്ണം വീതം അടിച്ചു മലർന്നടിച്ചു നിരന്നു കിടന്നു കൊണ്ട് സംസാരിക്കേ എല്ലാത്തിന്റെയും നാക്ക് കുഴഞ്ഞു തുടങ്ങി പതിയെ എല്ലാരും ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീണു തുടങ്ങിയത് മനസിലായി എഴുനേറ്റ് പാത്രങ്ങളും സാധനങ്ങളും അഫിയെയും എടുത്തു വണ്ടിയിൽ കൊണ്ടുപോയി കിടത്തി തിരികെ വന്ന് റിയയെയും ലച്ചുവിനെയും എടുത്തു കൊണ്ടുപോയി വണ്ടിയിൽ കിടത്തി ഓവറായിട്ടില്ലാത്തതിനാൽ കിടന്നിട്ട് ഉറക്കവും വരുന്നില്ല വണ്ടി എടുത്തു അഫിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് വിട്ടു പുറത്തെത്തി ഉമ്മച്ചിയെ ഫോൺ ചെയ്തു അവർ വന്നു വാതിൽ