വേദു- പങ്കിടപ്പെട്ട നാടൻ കനി 3 [ഗില്ലി ബാല]

അവളുടെ ആ നടത്തത്തിൽ നിന്ന് തന്നെ എനിക്ക് മനസ്സിലായി. ഉള്ളിൽ ഒരു പ്രത്യേക തരം ആകാംക്ഷയും കാമവും ഒരുമിച്ച് നുരഞ്ഞുപൊന്താൻ തുടങ്ങി. ഞാൻ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് ലിവിങ് റൂമിലേക്ക് നടന്നു.

ബെഡ്‌റൂമിന്റെ വാതിൽക്കൽ ചെന്ന് നോക്കിയപ്പോൾ ഞാൻ കണ്ടത് വിസ്മയിപ്പിക്കുന്ന ഒരു കാഴ്ചയായിരുന്നു.

വേദു എന്റെ പേഴ്സ് തുറന്ന് അതിൽ നിന്ന് ഒരു ആയിരം രൂപയുടെ നോട്ട് എടുത്തിരുന്നു. ലഹരി കണ്ണുകളിൽ പടർന്നു നിൽക്കുന്ന അവൾ കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ ചെന്നു നിന്നു. എന്നിട്ട് തന്റെ ചുരിദാറിന്റെ ഷാൾ പതുക്കെ മാറ്റി ബെഡിലേക്ക് ഇട്ടു. നേർത്ത ആ പച്ച ചുരിദാറിനുള്ളിലൂടെ അവളുടെ മാറിടങ്ങളുടെ വടിവ് വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു. എന്റെ ശ്വാസമൊന്ന് നിലച്ചു.

അവൾ ആ ആയിരം രൂപയുടെ നോട്ട് എടുത്ത് സ്വന്തം ചുരിദാറിന്റെ കഴുത്തിനിടയിലൂടെ കൈകടത്തി, ഉള്ളിലിരുന്ന വെള്ള ബ്രായുടെ ഇടയിലേക്ക് പകുതി പുറത്തുകാണുന്ന രീതിയിൽ തിരുകി വച്ചു. അവളുടെ വിരലുകൾ സ്വന്തം മാറിടങ്ങളിൽ തഴുകി മാറിയപ്പോൾ അവളറിയാതെ ഒന്നു നെടുവീർപ്പിട്ടു.

അത്രയും കൊണ്ട് തീർന്നില്ല. ടേബിളിലിരുന്ന വാട്ടർ പെയിന്റിന്റെ കുപ്പി തുറന്ന് അതിൽ നിന്ന് അല്പം ചുവന്ന പെയിന്റ് എടുത്ത് അവൾ സ്വന്തം രണ്ട് കൈപ്പത്തികളിലും നന്നായി പുരട്ടി. എന്നിട്ട് തിരിഞ്ഞ് വാതിൽക്കൽ നിൽക്കുന്ന എന്നെ നോക്കി വശ്യമായി ഒന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു. അവളുടെ ആ നോട്ടത്തിൽ ഒരു സാധാരണ വീട്ടമ്മയുടെ അടക്കമല്ല, മറിച്ച് എന്റെ ഉള്ളിലെ വൈകൃതത്തെ പൂർണമായി ഉണർത്താൻ പോന്ന ഒരു കാമുകിയുടെ ഭാവമായിരുന്നു.

"ഏട്ടൻ ഇവിടെ നിൽക്കണ്ട... ആ സോഫയുടെ പുറകിലേക്ക് മാറി നിൽക്ക്. അവിടിരുന്നാൽ മെയിൻ ഡോർ കൃത്യമായി കാണാം. പക്ഷേ വരുന്നവൻ ഏട്ടനെ കാണരുത്. അതാ എനിക്ക് ഇഷ്ടം," ലഹരി കലർന്ന സ്വരത്തിൽ അവൾ എന്നോട് കൽപ്പിച്ചു.

അവളുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടതും എന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് ഇരട്ടിയായി. എന്റെ ശരീരം മൊത്തം ഒരു തരം കഠിനമായ ഉത്തേജനത്താൽ വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. അവൾ പറഞ്ഞതുപോലെ ഞാൻ ലിവിങ് റൂമിലെ വലിയ സോഫയുടെ പിന്നിലേക്ക് മാറി, ഇരുളിലേക്ക് ഒതുങ്ങി നിന്നു. അവിടെയിരുന്നാൽ മെയിൻ ഡോറും അവിടെ നടക്കുന്ന കാര്യങ്ങളും എനിക്ക് ഒളിഞ്ഞു കാണാമായിരുന്നു.

പെട്ടെന്ന് ഫ്ലാറ്റിന്റെ ബെൽ മുഴങ്ങി. 'ടിങ് ടോങ്...'

ആ ശബ്ദം കേട്ടതും എന്റെ ഉള്ളിലൊരു മിന്നൽ പാഞ്ഞുപോയി. വേദു പതുക്കെ നടന്ന് ചെന്ന് മെയിൻ ഡോർ തുറന്നു. വാതിലിനപ്പുറം കയ്യിൽ വലിയൊരു മന്തി പൊതിയുമായി ഇരുപത്തിരണ്ടോ ഇരുപത്തിമൂന്നോ വയസ്സ് തോന്നിക്കുന്ന ഒരു ഡെലിവറി ബോയ് നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ജീൻസും ടി-ഷർട്ടും ധരിച്ച ഒരു സാധാരണ ചെറുപ്പക്കാരൻ.

വാതിൽ തുറന്നതും അവൻ പതിവുപോലെ "സർ, ഫുഡ്‌ ..." എന്ന് പറഞ്ഞു തുടങ്ങി. പക്ഷേ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന വേദുവിനെ കണ്ടതും അവന്റെ വാക്കുകൾ തൊണ്ടയിൽ കുരുങ്ങി.

ഷാളില്ലാത്ത, പച്ച ചുരിദാറിനുള്ളിൽ തിങ്ങിനിൽക്കുന്ന അവളുടെ ശരീരവും, അതിനേക്കാൾ ഉപരി അവളുടെ ആ വെള്ള ബ്രായുടെ ഇടയിൽ തിരുകി വച്ചിരിക്കുന്ന ആ ആയിരം രൂപയുടെ നോട്ടും അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ആദ്യം തറച്ചു. അവൻ അറിയാതെ ഉമിനീരിറക്കുന്നത് എനിക്ക് ഇരുളിലിരുന്ന് വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു.

"എത്രയാ ക്യാഷ്?" വേദു തന്റെ