Chapter Title : വേദു- പങ്കിടപ്പെട്ട നാടൻ കനി 7 [ഗില്ലി ബാല]

എന്നിലെ എതിർപ്പുകൾ ഓരോന്നായി അലിഞ്ഞുപോകുന്നത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നി തുടങ്ങി.

പിന്നെ ദേവേട്ടൻ വെയിറ്ററെ വിളിച്ച് അവിടെയുള്ള ഏറ്റവും പ്രീമിയം ഡിഷുകൾ ഓർഡർ ചെയ്തു. ഭക്ഷണം മേശപ്പുറത്ത് നിരന്നപ്പോഴും ഞാൻ അതിൽ കാര്യമായി തൊട്ടില്ല.

ഞാനിതുവരെ കാണാത്ത ഏതൊക്കെയോ ഭക്ഷണമായിരുന്നു അത്…അതും പ്ളേറ്റിൽ അലങ്കരിച്ചു കൊണ്ടുവന്ന് വച്ചത് പോലെ…

"കഴിക്ക് വേദു... എല്ലാം നിനക്ക് വേണ്ടിയാണ്…,"

അവൻ ഗൗരവത്തിൽ പറഞ്ഞു.

ഞ.. ഞാൻ ഇത്രയൊന്നും…”

ഞാൻ അല്പം പതർച്ചയോടെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ദേവേട്ടൻ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു…

“ തനിക്ക് പറ്റുന്നത് കഴിക്കു.. “

ഞാൻ പതുക്കെ കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. ആഡംബരം നിറഞ്ഞ അന്തരീക്ഷത്തിൽ അവന്റെ ഒപ്പമുള്ള ആ ഭക്ഷണം കഴിക്കൽ എന്നിൽ വിചിത്രമായ ഒരു സുഖം നൽകി. കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞതും ദേവേട്ടൻ സീറ്റിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു.

കൈകൾ കഴുകാൻ പോകുമ്പോൾ ഞങ്ങൾ ഒന്നിച്ചായിരുന്നു.. പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങാൻ നേരം ആ ഡോറിന് മുന്നിൽ ഞങ്ങൾ പരസ്പരം മുഖത്തോട് മുഖം ഒരു നിമിഷം ഒന്നായി.

എന്റെ ഹൃദയം പൊട്ടി പോകുമോ എന്നെനിക്ക് തോന്നിയ നിമിഷമാതിരുന്നു അത്.. നീല കൃഷ്ണമണികൾ ഉള്ള ആ കണ്ണുകൾ എന്നോട് എന്തോ പറയും പോലൊരു തോന്നൽ…

പെട്ടെന്ന് തന്നെ ആ സന്ദർഭത്തിൽ നിന്നും ഞാൻ ഒഴിഞ്ഞു മാറി. ദേവേട്ടൻ ടിഷു പേപ്പർ എടുത്ത് കൈ തുടച്ച് പതിയെ അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങിപ്പോയി..ഞാനും ഒരു പ്രതിമയെ പോലെ കൂടെ നടന്നു…

ബില്ല് കൗണ്ടറും കടന്ന് ആ കണ്ണാടി വാതിൽ തുറന്നു പുറത്തേക്ക് പോയ ദേവേട്ടനേ ഞാൻ കുറച്ചു അമ്പരപ്പോടെയാണ് നോക്കിയത്

“ഇതെന്താ ഇയാള് പൈസ