Chapter Title : വീണ്ടുമൊരു കൊറോണക്കാലം [Arun]

ഇന്ന് കിടക്കാം എന്ന് മഹേഷും സപ്പോർട്ട് ചെയ്തു,

അതിനിവിടെ മൂന്ന് പേർക്ക് കിടക്കാനുള്ള സ്ഥലമില്ലല്ലോ എന്ന് നിഷ ചോദിച്ചു ?

നീ മദ്ധ്യത്ത് കിടന്നോ,

ഞാനും നന്ദുവും കൂടി അപ്പുറമിപ്പുറമായി കിടന്നോളാം , അപ്പോൾ നീ താഴെ വീഴുകയുമില്ലാ എന്ന് മഹേഷ് പറഞ്ഞു,

അയ്യേ ........ എന്നു മാത്രം നിഷ പറഞ്ഞുള്ളൂ

അപ്പോൾ തന്നെ നന്ദുവിന് കാര്യം പിടി കിട്ടി,

ഞാൻ തറയിൽ കിടന്നോളാം, നിങ്ങൾ രണ്ടാളും കട്ടിലിൽ കിടന്നോ എന്ന് നന്ദു പറഞ്ഞു.

എന്നാൽ ഒരു ബഡ്ഷീറ്റെടുത്ത് താഴെ വിരിക്ക്, എന്ന് മഹേഷ് പറഞ്ഞു.

അതിന് ബഡ് ഷീറ്റടക്കം എല്ലാ തുണികളും കഴുകി മുകളിൽ ഉണങ്ങാനിട്ടിരിക്കുകയാ,

ഈ കണ്ടീഷനിൽ നിങ്ങൾ പോകണ്ടാ, ഞാൻ പോയി എടുത്തു കൊണ്ട് വരാം,

എന്നു പറഞ്ഞ് പോകാനൊരുക്കിയ നിഷയെ തടഞ്ഞു കൊണ്ട് നന്ദു പറഞ്ഞു: രാത്രിയിൽ നിഷ പോകണ്ടാ, അവിടെ ചിലപ്പോൾ മുകളിൽ താമസിക്കുന്ന കുറച്ച് ആഭാസൻമാർ വളഞ്ഞിരിക്കുന്നുണ്ടാകും, ഒരു ദിവസത്തെ കാര്യമല്ലേ ഉള്ളൂ

എനിക്ക് ഷീറ്റൊന്നും വേണ്ടാ.

എന്നും പറഞ്ഞ് നന്ദു കട്ടിലിനരികിലായി കിടക്കുകയും ചെയ്തു.

മഹേഷും നിഷയും കൂടി കട്ടിലിൽ കയറി കിടന്നു, നല്ല ഫിറ്റായതു കാരണം നന്ദു കിടന്നപ്പോഴേ ഉറങ്ങി, കുറച്ചു സമയം നിഷയേയും കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കിടന്ന് മഹേഷും ഉറങ്ങി.

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ മഹേഷാ ആദ്യം കണ്ണു തുറന്നത്, അവൻ വേഗം നിഷയെ തട്ടി വിളിച്ചു,

നമുക്ക് പോകണ്ടേ എന്നു ചോദിച്ചും കൊണ്ട് ജന്നൽ തുറന്ന് പുറത്തേയ്ക്ക് നോക്കി,

റോഡിൽ നിറയെ പോലീസ് നിൽക്കുന്നു, റോഡിൽ ബാരിക്കേടുകളും സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ട്, എന്താ പ്രശ്നം എന്ന് മനസിലാവാത്ത മഹേഷ്