Chapter Title : വീണ്ടുമൊരു കൊറോണക്കാലം [Arun]

ദിവസം വാങ്ങിയ പച്ചക്കറി എടുത്ത് അരിയാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ നിഷ ചെന്ന് സഹായിച്ചു കൊടുത്തു.

അവർ അന്നുച്ചയ്ക്ക് ചോറും ബജിറ്റബിൾ കറിയും കഴിച്ച് സംതൃപ്തിയടഞ്ഞു.

വീണ്ടും അവർ മൊബൈലുമായി കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു.

കുറേ നേരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ നിഷ പറഞ്ഞു:

എനിക്കൊന്ന് കുളിക്കണമെന്നുണ്ട്, പേക്ഷേ മാറിയിടാൻ എന്താ ചെയ്യുക ?

നിഷ അതു പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് അവരും ആ കാര്യം ഓർത്തത്,

തലേ ദിവസം രാവിലെ ധരിച്ച ഡ്രസ്സുമിട്ടാണ് അവർ മൂന്നു പേരും നിൽക്കുന്നത്.

നന്ദു സ്വയം ഒന്നു മണത്തു നോക്കി,

എന്നിട്ടു പറഞ്ഞു: നിങ്ങൾക്ക് വിരോധമില്ലങ്കിൽ ഞാനീ ഷർട്ട് അഴിച്ചിട്ടോട്ടേ എന്ന് ?

വേറേ നിർവ്വാഹമില്ലല്ലോ അപ്പോൾ നമുക്കീ ഷർട്ടെങ്കിലും അഴിച്ചിടാം എന്ന് മഹേഷും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് രണ്ടു പേരും ഷർട്ടഴിച്ച് ഹാങ്കറിലിട്ടു,

കുറച്ചു നേരം അവരുടെ ബോഡിയിൽ നോക്കാൻ നിഷയ്ക്ക് നാണമായിരുന്നു. പിന്നെ അവളും അതുമായി അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യാൻ തയ്യാറായി.

നിങ്ങൾക്ക് ഇങ്ങനെ എങ്കിലും ഇരിക്കാം പക്ഷേ ഞാനെന്തു ചെയ്യും എന്ന് നിഷ ചോദിച്ചു ? നീയും നിൻ്റെ ടോപ്പ് ഊരിയിട്ട് ഞങ്ങളിരിക്കും പോലെ ഇരുന്നോളൂ എന്ന് പറയണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു നന്ദുവിനപ്പോൾ, പക്ഷേ അതു താൻ കേറി പറഞ്ഞാൽ മഹേഷിനത് ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ലങ്കിലോ എന്നു കരുതി നന്ദു ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഇരുന്നു.

അപ്പോൾ

നമുക്കാ പോലീസുകാരനെ വിളിച്ചിട്ട്, ഇവൾക്കിടാൻ ഒരു ഡ്രസ്സ് വേണമെന്ന് സഹായം ചോദിച്ചാലോ എന്ന് മഹേഷ് ചോദിച്ചു ?

എടാ മണ്ടാ നമ്മളിവിടെ രണ്ടു പേരുണ്ടന്നല്ലേ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്

പിന്നെങ്ങനെ സഹായം ചോദിക്കും ?

അപ്പോഴാ മഹേഷും അതോർത്തത്.

വേണമെങ്കിൽ ബാത്ത് റൂമിൽ കേറി കുറച്ചു നേരം ഡ്രസ്സ് ഊരിയിട്ടു നിന്നോളൂ എന്ന് മഹേഷ് നിഷയോട് പറഞ്ഞു.

പിന്നെ വീണ്ടും ഇതു തന്നെയല്ലേ എടുത്തിടേണ്ടത് , എനിക്ക് തുടയൊക്കെ കടിക്കാൻ തുടങ്ങി എന്നു പറഞ്ഞ് നിഷ ജീൻസിനു പുറത്തു കൂടി തുടകളിൽ ചൊറിഞ്ഞു.

അപ്പോൾ നന്ദു അവളുടെ തുടകളിലേയ്ക്ക് നോക്കി. അവൻ നോക്കുന്നത് അവൾ കാണുകയും ചെയ്തു.

അടിവസ്ത്രമെങ്കിലും ഒന്നു മാറ്റിയിടാൻ കിട്ടിയിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ എങ്ങനേയും അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്തേനേ എന്ന് അവൾ പറഞ്ഞു.

അതു കേട്ട് മഹേഷ് പറഞ്ഞു:

എന്നാൽ നീ