Chapter Title : വീണ്ടുമൊരു കൊറോണക്കാലം [Arun]

ബാത്ത് റൂമിൽ കേറി അടിവസ്ത്രം ഊരി കഴുകി ഇടൂ, അല്ലങ്കിൽ നമുക്കത് ഈ ജന്നലിൻ്റ അരികിലിടാം അപ്പോൾ കാറ്റടി കൊണ്ട് പെട്ടന്നുണങ്ങും.

അത് ഉണങ്ങുന്നത് വരെ ഞാൻ അടിവസ്ത്രം ഇടാതെ നിൽക്കണ്ടെ എന്നവൾ ചോദിച്ചു.

അടിവസ്ത്രമിടാതെ നിഷ ഈ റൂമിൽ നിൽക്കുന്ന കാര്യം നന്ദു ഇമാജിൻ ചെയ്തു നോക്കി, ആടിക്കളിക്കുന്ന മുലകളും തൂക്കിയിട്ട് നിഷ ഈ റൂമിൽ നടക്കുന്നത് അലോചിച്ചപ്പോൾ തന്നെ നന്ദുവിൻ്റെ കുട്ടൻ പാൻ്റിനകത്ത് ബഹളം തുടങ്ങി.

എല്ലാം ഒന്നജസ്റ്റ് ചെയ്യ് നിഷേ........ എന്ന് മഹേഷ് പറഞ്ഞു,

ഇവിടിപ്പോൾ നമ്മൾ രണ്ടാളല്ലേ ഉള്ളൂ,

രണ്ടു ദിവസം നമ്മൾ എല്ലാരും കുറച്ച് നാണമൊക്കെ മാറ്റിവച്ചാലേ പറ്റുള്ളൂ.

അത് ശരിയാ നിഷേ എന്ന് നന്ദുവും പറഞ്ഞു, ഞാൻ ഷർട്ടും ഊരി നിഷയ്ക്ക് മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നില്ലേ എന്നു കൂടി നന്ദു കൂട്ടി ചേർത്തു.

കൊള്ളാല്ലോ നന്ദൂ ......... നിങ്ങളെ പോലെയാണോ ഞാൻ, ഒന്നുമല്ലങ്കിലും ഞാനൊരു പെണ്ണല്ലേ എന്ന് നിഷ പറഞ്ഞു.

ഇതു കേട്ടതും മഹേഷും നന്ദുവും കൂടി ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി.

കൂടുതൽ ചിരിയൊന്നും വേണ്ടാ എന്നു പറഞ്ഞ് നിഷ ബാത്ത് റൂമിലേയ്ക്ക് പോയി, കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കുളിയുടെ ശബ്ദം കേൾക്കുന്നു,

ഇപ്പോൾ നിഷ എല്ലാം അഴിച്ചിട്ടാകും നിൽക്കുന്നത് എന്ന് നന്ദു ഓർത്തു പോയി.

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞതും ബാത്ത് റൂമിൻ്റെ വാതിൽ തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് അവർ രണ്ടാളും അങ്ങോട്ടു നോക്കി, എന്നാൽ ആ കാഴ്ച കാണാൻ അക്ഷമനായി തന്നെയാണ് നന്ദു നോക്കിയത്.

അവൻ കരുതിയതു പോലെ തന്നെ നിഷ അടിയിലൊന്നും ഇടാതെ മുലകളും കുലുക്കിയാണ് ഇറങ്ങി വന്നത്, കൈയ്യിൽ തൻ്റെ ഇന്നർ വെയർ ചുരിട്ടി പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. അവളത് മഹേഷിന് നേരേ നീട്ടി

അവനതു വാങ്ങി രണ്ട് ഹങ്കറിലായി കൊളത്തി ജന്നാലയിൽ ഇട്ടു.

പിങ്ക് കളർ കപ്പ് ബ്രായും

ചുവന്ന നെറ്റ് പാൻ്റിസും കണ്ട് നന്ദു കണ്ണും തള്ളിയിരുന്നു.

അവനതിൽ നിന്നും കണ്ണെടുക്കാൻ തോന്നിയില്ലാ, അവനതിൻ്റെ ഒരോ ഭാഗവും സൂം ചെയ്തു നോക്കി,

ഇതു കണ്ടിട്ട് നിഷ മഹേഷിനോട് പറഞ്ഞു:

മഹേഷേ....... നന്ദുവിനോട് എൻ്റെ അടിവസ്ത്രത്തിലേയ്ക്ക് നോക്കരുതെന്ന് പറയ്, എനിക്കത് കാണുമ്പോൾ നാണം