Chapter Title : വീണ്ടുമൊരു കൊറോണക്കാലം [Arun]

മൂന്നു പേരും കൂടി പണി തുടങ്ങി,

ആ സമത്താണ് മഹേഷ് പറഞ്ഞത്:

അളിയാ ഇന്നലത്തെ കുപ്പിയിൽ ബാക്കി ഉണ്ടല്ലോ, ഏതായാലും രണ്ടണ്ണം അടിച്ചും കൊണ്ട് പണി ചെയ്യാം,

ഇന്നലത്തെ കുപ്പിയിൽ മാത്രമല്ല, വീണ്ടും ഒരണ്ണം കൂടി പൊട്ടിക്കാതെ ഉണ്ട്, പിന്നെ നമ്മൾ കഴിഞ്ഞയാഴ്ച വാങ്ങിയ ബീയറിലും മിച്ചം മൂന്നാലെണ്ണം ഫ്രിഡ്ജിൽ ഇരിപ്പുണ്ട്

നിഷ വേണമെങ്കിൽ ഒരു ബീയർ പൊട്ടിച്ചടിച്ചോ, എന്നും നന്ദു പറഞ്ഞു.

അയ്യോ എനിക്ക് വേണ്ടാ, ഇവിടെ മനുഷ്യൻ ടെൻഷനടിച്ചിരിക്കുമ്പോഴാ ഒരു ബീയറ്.

ടെൻഷൻ അടിക്കുമ്പോൾ അതു കുറയ്ക്കാൻ വേണ്ടിയല്ലേ നമ്മളിത് അടിക്കുന്നത്,

എന്നും പറഞ്ഞ് മഹേഷ് കുപ്പി തുറന്ന് രണ്ടു ഗ്ലാസിലായി ഴെിച്ചു. ഒരെണ്ണം നന്ദുവിനും കൊടുത്തു,

രണ്ടു പേരും ഒറ്റ വലിയ്ക്ക് തന്നെ അത് അകത്താക്കി.

അപ്പോൾ നിഷ ചപ്പാത്തി പരത്താൻ തുടങ്ങിരുന്നു,

അടിയിൽ ബ്രായില്ലാത്തതു കൊണ്ട് ചപ്പാത്തി പരത്തുന്നതനുസരിച്ച് നിഷയുടെ മുലകൾ തുളുമ്പിയാടുന്നത് നന്ദു ശ്രദ്ധിച്ചു, നന്ദു ശ്രദ്ധിക്കുന്നത് മഹേഷും കണ്ടായിരുന്നു, നന്ദുവപ്പോൾ ഒരു ചമ്മിയ മുഖത്തോടെ മഹേഷിനെ നോക്കി,

മഹേഷ് അവനെ നോക്കി സാരമില്ലാ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ ഒന്നു കണ്ണിറുക്കി കാണിച്ചു.

അതു കണ്ടപ്പോൾ നന്ദുവിന് ഒരല്പം ധൈര്യം കൂടി കിട്ടി.

അവനാ സന്തോഷത്തിൽ

അപ്പോൾ തന്നെ വീണ്ടും ഒരോ ഗ്ലാസ് വീതം ഒഴിച്ച്, ഒരെണ്ണം മഹേഷിനും കൊടുത്തു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു:

ഞാനിപ്പഴാ ഓർത്തത് ഞാൻ നിഷയുടെ കൈയ്യിൽ കൊണ്ടു തന്ന സാധനം എവിടെ ?

നന്ദു പറഞ്ഞ സാധനം എന്താണന്ന് നിഷയ്ക്ക് മനസിലായി,

അവൾ ഉടൻ പറഞ്ഞു:

ഞാനത് ബാത്ത് റൂമിൽ തൂക്കി ഇട്ടിരിക്കുകയാ,

അതിവിടെ ജന്നാലയിൽ കിടന്നാലല്ലേ വേഗം ഉണണ്ടത്തുള്ളൂ എന്നും പറഞ്ഞ് നന്ദു തന്നെ ബാത്ത് റൂമിൽ പോയി അതെടുത്തു കൊണ്ട് വന്ന് വീണ്ടും ജനാലയിൽ തൂക്കി,

തൻ്റെ അടിവസ്ത്രങ്ങൾ മറ്റൊരു പുരുഷൻ എടുത്തു കൊണ്ടു വന്നതു കണ്ടപ്പോൾ നിഷയ്ക്കാകെ ഒരു ചമ്മൽ അനുഭവപ്പെട്ടു,

നിഷ ചമ്മുന്നത് കണ്ട് കാര്യം പിടികിട്ടിയ മഹേഷ് പറഞ്ഞു:

എടീ നീയിനി ചമ്മുകയൊന്നും വേണ്ടാ, ഇനി ഏതായാലും 7 ദിവസം നമ്മളീ റൂമിൽ ഒന്നിച്ചു താമസിക്കാനുള്ളതാ, അപ്പോൾ ഇത്തരം സഹായങ്ങളൊക്കെ പരസ്പരം