Chapter Title : വീണ്ടുമൊരു കൊറോണക്കാലം [Arun]

ഞാൻ, ഒന്നുമല്ലങ്കിലും ഞാനൊരു പെണ്ണല്ലേ എന്ന് നിഷ പറഞ്ഞു.

ഇതു കേട്ടതും മഹേഷും നന്ദുവും കൂടി ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി.

കൂടുതൽ ചിരിയൊന്നും വേണ്ടാ എന്നു പറഞ്ഞ് നിഷ ബാത്ത് റൂമിലേയ്ക്ക് പോയി, കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കുളിയുടെ ശബ്ദം കേൾക്കുന്നു,

ഇപ്പോൾ നിഷ എല്ലാം അഴിച്ചിട്ടാകും നിൽക്കുന്നത് എന്ന് നന്ദു ഓർത്തു പോയി.

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞതും ബാത്ത് റൂമിൻ്റെ വാതിൽ തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് അവർ രണ്ടാളും അങ്ങോട്ടു നോക്കി, എന്നാൽ ആ കാഴ്ച കാണാൻ അക്ഷമനായി തന്നെയാണ് നന്ദു നോക്കിയത്.

അവൻ കരുതിയതു പോലെ തന്നെ നിഷ അടിയിലൊന്നും ഇടാതെ മുലകളും കുലുക്കിയാണ് ഇറങ്ങി വന്നത്, കൈയ്യിൽ തൻ്റെ ഇന്നർ വെയർ ചുരിട്ടി പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. അവളത് മഹേഷിന് നേരേ നീട്ടി

അവനതു വാങ്ങി രണ്ട് ഹങ്കറിലായി കൊളത്തി ജന്നാലയിൽ ഇട്ടു.

പിങ്ക് കളർ കപ്പ് ബ്രായും

ചുവന്ന നെറ്റ് പാൻ്റിസും കണ്ട് നന്ദു കണ്ണും തള്ളിയിരുന്നു.

അവനതിൽ നിന്നും കണ്ണെടുക്കാൻ തോന്നിയില്ലാ, അവനതിൻ്റെ ഒരോ ഭാഗവും സൂം ചെയ്തു നോക്കി,

ഇതു കണ്ടിട്ട് നിഷ മഹേഷിനോട് പറഞ്ഞു:

മഹേഷേ....... നന്ദുവിനോട് എൻ്റെ അടിവസ്ത്രത്തിലേയ്ക്ക് നോക്കരുതെന്ന് പറയ്, എനിക്കത് കാണുമ്പോൾ നാണം വരുകയാ.

ഇതു കേട്ട് നന്ദു വേഗം നോട്ടം മാറ്റി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു:

ഞാനീ പെണ്ണുങ്ങളുടെ അടിവസ്ത്രം ആദ്യമായാ കാണുന്നത്, അങ്ങനെ നോക്കി പോയതാ, ക്ഷമിക്ക് എന്ന്.

ഇതു കേട്ടതും ചിരിച്ചും കൊണ്ട് മഹേഷ് പറഞ്ഞു:

അവനതിലൊന്ന് നോക്കിയെന്നു കരുതി നിനക്കെന്താ നിഷേ....., അവൻ പറഞ്ഞതു കേട്ടില്ലേ അവൻ അതൊക്കെ ആദ്യമായാ കാണുന്നതെന്ന്, അങ്ങനെയാണേൽ ആരായാലും നോക്കി