Chapter Title : വീണ്ടുമൊരു കൊറോണക്കാലം [Arun]

എനിക്കാണങ്കിൽ തുടയും കാലുമൊക്കെ ചൊറിഞ്ഞു തുടങ്ങി, ഇതൂരി ഒന്നു കുളിക്കാതെ ഉറങ്ങാൻ പറ്റുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ലാ എന്ന് മഹേഷ് പറഞ്ഞു.

എനിക്കും അസ്വസ്ഥത ഉണ്ട്, പക്ഷേ കുളിച്ചിട്ട് വീണ്ടും ഈ പാൻ്റല്ലേ എടുത്തിടേണ്ടത് എന്നോർക്കുമ്പോഴാ.

ഇനിയിപ്പോ ഏതായാലും രാത്രിയല്ലേ അളിയാ നമുക്കീ പാൻ്റ് അഴിച്ചിട്ടാലോ എന്ന് മഹേഷ് ചോദിച്ചതും,

അതു കേട്ട് നിഷ ഞെട്ടി പോയി, രണ്ടാളും പാൻ്റിടാതെ ഷഡ്ഡി മാത്രമിട്ട് ഈ റൂമിലോ, ഞാനെങ്ങനെ അവരുടെ മുഖത്ത് നോക്കും, പ്രത്യേകിച്ച് നന്ദുവിൻ്റെ മുഖത്ത്, എന്ന് നിഷ ചിന്തിച്ചു പോയി.

ഞാനേതായാലും പാൻ്റ് ഊരിയിട്ട് ഒന്നു കുളിക്കാൻ പോകുവാ, എന്നും പറഞ്ഞ് മഹേഷ് പാൻ്റ് ഊരി ഇട്ടു കൊണ്ട് ഷഡ്ഡി മാത്രം ഇട്ട് ബാത്ത് റൂമിലേയ്ക്ക് കയറി,

ഇതു കണ്ടിട്ട് നന്ദുവിൻ്റെ മുഖത്തേയ്ക്ക് നോക്കാതെ കനിഞ്ഞ് മൊബൈലിൽ നോക്കി ഇരിക്കുന്ന നിഷയോട് നന്ദു ചോദിച്ചു:

ഞാനും ഈ പാൻ്റ് ഊരിക്കോട്ടേ എന്ന് ?

അവൾ ഒന്നും പറയാതെ കുനിഞ്ഞ് തന്നെ ഇരുന്നു,

ശരിക്കും രാവിലെ തുടങ്ങിയതാ എനിക്കീ അസ്വസ്ഥത, പക്ഷേ നിഷയുടെ മുന്നിൽ എങ്ങനെ എന്നു കരുതിയാ ഞാനിതുവരെ പറയാത്തത്, ഇപ്പോ മഹേഷായിട്ട് പറഞ്ഞതു കൊണ്ടാ ഞാനീ ചോദിക്കുന്നത്,

ഞാനീ പാൻ്റ് ഊരിമാറ്റി ഷഡ്ഡിയിൽ നിൽക്കുന്നതിൽ നിഷയ്ക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടോ ?

സ്വന്തം അസ്വസ്ഥത സഹിക്കുന്ന പാട് തന്നെ നിഷയ്ക്കറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് നിഷ നന്ദുവിൻ്റെ മുഖത്തേയ്ക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു:

സാരമില്ലാ നന്ദു........ ധൈര്യമായി അഴിച്ചോ, എനിക്ക് പ്രശ്നമൊന്നും ഇല്ലാ,

ഇതു കേട്ടതും നന്ദു എണീറ്റ് നിന്ന് തൻ്റെ പാൻ്റ് ഊരി ക്ലിപ്പിൽ കൊരുത്തിട്ടു,

ഒരു കുട്ടി ബോക്സർ ആയിരുന്നു നന്ദു അടിയിൽ ഇട്ടിരുന്നത്, അതിൻ്റെ മുന്നിൽ അവൻ്റെ മുഴ നല്ലതു പോലെ ഉന്തി നിന്നിരുന്നു, ഒരു നോട്ടം നോക്കിയെങ്കിലും അവൾ വേഗം നോട്ടം മാറ്റി മൊബൈലിൽ നോക്കി ഇരുന്നു.

അപ്പോഴേയ്ക്കും മഹേഷ് കുളി കഴിഞ്ഞ് ഷഡ്ഡി മാത്രമിട്ട് ഇറങ്ങി വന്നു, നന്ദുവിനെ കണ്ട് മഹേഷ് പറഞ്ഞു:

ഇത് തന്നെയാ അളിയാ നല്ലത്, ഇനിയിപ്പോ നാണിച്ചിട്ടൊന്നും കാര്യമില്ലാ,

ഇതു കേട്ട് നിഷ ഒന്നും മിണ്ടാതെ കുനിഞ്ഞ് തന്നെ ഇരുന്നു.

എന്താ അളിയാ മുന്നിലൊരു