Chapter Title : വീണ്ടുമൊരു കൊറോണക്കാലം [Arun]

ഇറങ്ങി വന്നു, കുറച്ചൊക്കെ അവളും കേട്ടിരുന്നു.

നിഷയുടെ മുഖത്തെ നിരാശ കണ്ട് മഹേഷ് പറഞ്ഞു:

7 ദിവസം ഗോവിന്ദ ആയന്ന് പറഞ്ഞാൽ മതി.

ഇനി എന്തു ചെയ്യും എന്ന് നിഷ ചോദിച്ചു ?

7 ദിവസം സഹിക്കുക തന്നെ, നമ്മളെപ്പോലെ ആരെല്ലാം എവിടെയെല്ലാം കുടിങ്ങിയിട്ടുണ്ടാവും, അതോർക്കുമ്പോൾ നമ്മൾ ഭാഗ്യവാൻമാരാണ് എന്ന് നന്ദു പറഞ്ഞു.

എന്തായാലും വരുന്നിടത്തു വച്ചു കാണാം എന്ന് മഹേഷും പറഞ്ഞു,

രാത്രി എന്താ ഫുഡെന്ന് നിഷ ചോദിച്ചു,

ഫ്രിഡ്ജിൽ മുട്ട ഇരിപ്പുണ്ട്, മുട്ടക്കറിയും ചപ്പാത്തിയും ഉണ്ടാക്കാം എന്ന് നന്ദു പറഞ്ഞു.

അവർ മൂന്നു പേരും കൂടി പണി തുടങ്ങി,

ആ സമത്താണ് മഹേഷ് പറഞ്ഞത്:

അളിയാ ഇന്നലത്തെ കുപ്പിയിൽ ബാക്കി ഉണ്ടല്ലോ, ഏതായാലും രണ്ടണ്ണം അടിച്ചും കൊണ്ട് പണി ചെയ്യാം,

ഇന്നലത്തെ കുപ്പിയിൽ മാത്രമല്ല, വീണ്ടും ഒരണ്ണം കൂടി പൊട്ടിക്കാതെ ഉണ്ട്, പിന്നെ നമ്മൾ കഴിഞ്ഞയാഴ്ച വാങ്ങിയ ബീയറിലും മിച്ചം മൂന്നാലെണ്ണം ഫ്രിഡ്ജിൽ ഇരിപ്പുണ്ട്

നിഷ വേണമെങ്കിൽ ഒരു ബീയർ പൊട്ടിച്ചടിച്ചോ, എന്നും നന്ദു പറഞ്ഞു.

അയ്യോ എനിക്ക് വേണ്ടാ, ഇവിടെ മനുഷ്യൻ ടെൻഷനടിച്ചിരിക്കുമ്പോഴാ ഒരു ബീയറ്.

ടെൻഷൻ അടിക്കുമ്പോൾ അതു കുറയ്ക്കാൻ വേണ്ടിയല്ലേ നമ്മളിത് അടിക്കുന്നത്,

എന്നും പറഞ്ഞ് മഹേഷ് കുപ്പി തുറന്ന് രണ്ടു ഗ്ലാസിലായി ഴെിച്ചു. ഒരെണ്ണം നന്ദുവിനും കൊടുത്തു,

രണ്ടു പേരും ഒറ്റ വലിയ്ക്ക് തന്നെ അത് അകത്താക്കി.

അപ്പോൾ നിഷ ചപ്പാത്തി പരത്താൻ തുടങ്ങിരുന്നു,

അടിയിൽ ബ്രായില്ലാത്തതു കൊണ്ട് ചപ്പാത്തി പരത്തുന്നതനുസരിച്ച് നിഷയുടെ മുലകൾ തുളുമ്പിയാടുന്നത് നന്ദു ശ്രദ്ധിച്ചു, നന്ദു ശ്രദ്ധിക്കുന്നത് മഹേഷും കണ്ടായിരുന്നു, നന്ദുവപ്പോൾ ഒരു ചമ്മിയ