Chapter Title : വീണ്ടുമൊരു കൊറോണക്കാലം [Arun]

മുഖത്തോടെ മഹേഷിനെ നോക്കി,

മഹേഷ് അവനെ നോക്കി സാരമില്ലാ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ ഒന്നു കണ്ണിറുക്കി കാണിച്ചു.

അതു കണ്ടപ്പോൾ നന്ദുവിന് ഒരല്പം ധൈര്യം കൂടി കിട്ടി.

അവനാ സന്തോഷത്തിൽ

അപ്പോൾ തന്നെ വീണ്ടും ഒരോ ഗ്ലാസ് വീതം ഒഴിച്ച്, ഒരെണ്ണം മഹേഷിനും കൊടുത്തു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു:

ഞാനിപ്പഴാ ഓർത്തത് ഞാൻ നിഷയുടെ കൈയ്യിൽ കൊണ്ടു തന്ന സാധനം എവിടെ ?

നന്ദു പറഞ്ഞ സാധനം എന്താണന്ന് നിഷയ്ക്ക് മനസിലായി,

അവൾ ഉടൻ പറഞ്ഞു:

ഞാനത് ബാത്ത് റൂമിൽ തൂക്കി ഇട്ടിരിക്കുകയാ,

അതിവിടെ ജന്നാലയിൽ കിടന്നാലല്ലേ വേഗം ഉണണ്ടത്തുള്ളൂ എന്നും പറഞ്ഞ് നന്ദു തന്നെ ബാത്ത് റൂമിൽ പോയി അതെടുത്തു കൊണ്ട് വന്ന് വീണ്ടും ജനാലയിൽ തൂക്കി,

തൻ്റെ അടിവസ്ത്രങ്ങൾ മറ്റൊരു പുരുഷൻ എടുത്തു കൊണ്ടു വന്നതു കണ്ടപ്പോൾ നിഷയ്ക്കാകെ ഒരു ചമ്മൽ അനുഭവപ്പെട്ടു,

നിഷ ചമ്മുന്നത് കണ്ട് കാര്യം പിടികിട്ടിയ മഹേഷ് പറഞ്ഞു:

എടീ നീയിനി ചമ്മുകയൊന്നും വേണ്ടാ, ഇനി ഏതായാലും 7 ദിവസം നമ്മളീ റൂമിൽ ഒന്നിച്ചു താമസിക്കാനുള്ളതാ, അപ്പോൾ ഇത്തരം സഹായങ്ങളൊക്കെ പരസ്പരം ചെയ്യേണ്ടിയും വരും, പലതും ചിലപ്പോൾ കാണേണ്ടിയും വരും, അതിനൊക്കെ ചമ്മാൻ നിന്നാൽ അതിനേ സമയം കാണൂ.......

എന്നു പറഞ്ഞ് കൈയ്യിലിരുന്ന ഗ്ലാസ് ഒറ്റ വലിയ്ക്ക് അകത്താക്കി.

നന്ദു വീണ്ടും ഗ്യാസ് സ്റ്റൗവിനടുത്ത് വന്ന് മുട്ടക്കറിയുടെ പ്രൊപ്പേഷൻ ആരംഭിച്ചു. ഉടുപ്പിടാതെ സ്റ്റീൽ ബോഡിയും കാണിച്ചു കൊണ്ട് നന്ദു നിന്നപ്പോൾ നിഷ തൊട്ടടുത്ത് നിന്ന് ചപ്പാത്തി പരത്തുകയായിരുന്നു

മുലയും ആട്ടിക്കൊണ്ട് ചപ്പാത്തി പരത്തുന്നതിനിടയിൽ നിഷ നന്ദുവിൻ്റെ ബോഡിയിലേയ്ക്ക് ഏറു കണ്ണിട്ട് നോക്കുന്നത് നന്ദു