Chapter Title : വീണ്ടുമൊരു കൊറോണക്കാലം [Arun]

അപ്പോഴതാ നിഷ ബാത്ത് റൂമിൻ്റെ വാതിൽ തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് രണ്ടു പേരും അങ്ങോട്ടേയ്ക്ക് നോക്കി, എന്നാൽ നിഷ പുറത്തേയ്ക്കിറങ്ങാതെ പാതി ചാരിയ വാതിലിലൂടെ മഹേഷിനെ വിളിച്ചു '

മഹേഷ് എണീറ്റ് ബാത്ത് റൂമിലേയ്ക്ക് ചെന്നു, അകത്തേയ്ക്ക് കയറിയതും നിഷ തന്നെ വാതിലടച്ചു.

നിഷയെ കണ്ടതും മഹേഷിൻ്റെ സകല കൺട്രോളും പോയി.

പാൻ്റിയ്ക്ക് പുറത്തു കൂടി ഒരു കുട്ടി തോർത്ത് ഉടുത്തിട്ടുണ്ടങ്കിലും അവളുടെ വെളുത്തു തടിച്ച തുടകൾ പകുതിയും പുറത്തു കാണാം, പൊക്കിൾ കൊടിയും ആലിലവയറും, പിന്നെ ഇടുപ്പിലെ തടിപ്പുമെല്ലാം ഏതൊരാണിൻ്റേയും കൺട്രോൾ കളയുന്ന കാഴ്ച തന്നെയാണ്,

അരയ്ക്ക് മേലേയുള്ള നഗ്നമേനിയിൽ മുലകൾക്ക് മീതെ കമഴ്ത്തി വച്ചിരിക്കുന്ന കപ്പ് ബ്രായും കൂടി കണ്ടാൽ നന്ദുവിൻ്റെ സമനില തന്നെ തെറ്റും എന്നവനോർത്തു പോയി .

എന്നെ ഇങ്ങനെ നോക്കി വെള്ളമിറക്കാനല്ലാ ഞാൻ വിളിച്ചത് ' എന്നു പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് അവന് സ്വബോധം വീണത്.

ങാ - ...., എന്താ കാര്യം, എന്താ വിളിച്ചത്

അവൻ തിരക്കി ?

ഞാൻ ഈ വേഷത്തിൽ ഇറങ്ങി ചെന്നാൽ നന്ദുവിൻ്റെ മുന്നിൽ ഞാൻ മോശക്കാരിയാവില്ലേ എന്നവൾ ചോദിച്ചു ?

എന്തിനാ മോശക്കാരിയാവുന്നത്, ഞാനും നന്ദുവും ഇന്നലെ മുതൽ ഒരു ഷഡ്ഡി മാത്രമിട്ട് നിൻ്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നില്ലേ പിന്നെന്താ ?

നിങ്ങളെ പോലെയാണോ, ഞാനൊരു പെണ്ണല്ലേ ?

ഈ ക്വാറൻ്റിയൻ റൂമിൽ നമ്മൾ പെണ്ണന്നും ആണന്നുമൊക്കെ പറഞ്ഞിരുന്നിട്ട് ഒരു കാര്യവുമില്ലാ, നമ്മളെ സഹായിക്കാനും ആരും വരില്ലാ, പിന്നെ എല്ലാരും കൂടി ഒരു ഐക്യമായിട്ടങ്ങ് പോവുക, അത്ര തന്നെ.

ഇതൊക്കെ പറയുന്നുണ്ടങ്കിലും നിഷയുടെ ഈ രൂപം നന്ദുവിൻ്റെ മുന്നിൽ കാണിച്ചു കൊടുക്കാനുള്ള മഹേഷിൻ്റെ ധൃതി ചെറുതൊന്നുമല്ലായിരുന്നു,.

എന്നാൽ ഈ ജീൻസും, ടോപ്പും കൊണ്ടു പോയി ഹാങ്കറിലിടൂ , ഞാൻ ഒന്നുകൂടി തല തോർത്തിട്ട് വന്നോളാം,

എന്നും പറഞ്ഞ് നിഷ പാൻ്റും ടോപ്പും അവൻ്റെ കൈയ്യിൽ കൊടുത്തു.

എന്നാൽ നിഷയുടെ തുണികളുമായി ഇറങ്ങി വരുന്ന മഹേഷിൻ്റെ ഷഡ്ഡിയ്ക്ക് മുൻവശം കണ്ട നന്ദു അന്തം വിട്ടു പോയി.

മഹേഷിൻ്റെ കുണ്ണ ഷഡ്ഡിക്കകത്ത് കൂടാരമടിച്ചു നിൽക്കുന്നു,

മഹേഷിന് കണ്ടപ്പോൾ പോലും സഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ലങ്കിൽ