Chapter Title : വീണ്ടുമൊരു കൊറോണക്കാലം [Arun]

എൻ്റെ അവസ്ഥ എന്താകും എന്നവൻ ഓർത്തു പോയി.

മഹേഷ് പാൻ്റും ടോപ്പും ഹാങ്കറിൽ ഇടുന്ന സമയം നിഷ ബാത്ത് റൂമിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി വന്നു,

നിഷയെ കണ്ടതും നന്ദു അറിയാതെ wow ..... എന്നു പറഞ്ഞു പോയി,

മഹേഷ് നോക്കുമ്പോൾ നന്ദുവിൻ്റെ കുണ്ണ ബോക്സറിനകത്ത് സല്യൂട്ടടിച്ചു നിൽക്കുന്നു, അവനെത്ര മറച്ചിട്ടും അത് മുന്നിലേയ്ക്ക് തള്ളി തന്നെ നിൽക്കുകയായിരുന്നു, ഇതു കണ്ട നിഷയ്ക്ക് നാണം വന്നു, അവൾ നന്ദുവിൻ്റെ മുഖത്ത് നോക്കാതെ കട്ടിലിൻ്റെ തല വശത്തായി പോയിരുന്നു,

ഇരുന്നതും അവളുടെ തോർത്ത് ഒന്നകന്നു കൊണ്ട് അകത്തെ ചുവന്ന നെറ്റ് പാൻ്റി നന്ദുവും മഹേഷും ഒരു നോട്ടം കണ്ടു.

അതും കൂടി കണ്ടപ്പോൾ നിഷയ്ക്കാകെ നാണമായി,

നിങ്ങൾ രണ്ടാളും കൂടി എന്നെ ഇങ്ങനെ നോക്കാതെ, എനിക്ക് നാണമാവുകയാ എന്ന് നിഷ പറഞ്ഞു.

ആകെക്കൂടി ഇത്തിരി വലിപ്പമുള്ള ഈ റൂമിൽ എങ്ങോട്ടു നോക്കിയാലും നമ്മളെയൊക്കെയെ കാണൂ, അത് നമ്മുടെ തെറ്റല്ലാ എന്ന് മഹേഷ് പറഞ്ഞു.

അല്ലങ്കിലും ഭംഗിയുള്ളത് കണ്ടാൽ ആരായാലും നോക്കി പോകും എന്ന് നന്ദുവും പറഞ്ഞു.

അപ്പോ താൻ ഭംഗിയുള്ളവൾ തന്നെ എന്നോർത്തപ്പോൾ നിഷയ്ക്ക് ചെറിയ അഹങ്കാരവും തോന്നി.

അപ്പോഴാണ് നന്ദുവിന് ഒരഐഡിയ തോന്നിയത്, അവൻ പറഞ്ഞു:

നിഷാ...... നീയാ തോർത്ത് ഇങ്ങ് തന്നിരുന്നങ്കിൽ ഞാനത് ഉടുത്തിട്ട് ഈ ഷഡ്ഡി കഴുകിയിട്ടേനേ, എനിക്കും നന്നായി ചൊറിഞ്ഞു തുടങ്ങി.

നെറ്റ് പാൻ്റിയ്ക്ക് അകത്തുള്ള തൻ്റെ പുറപ്പത്തെ മറയ്ക്കാനുള്ള തോർത്ത് കൊടുത്താൽ ശരിയാവില്ലാ എന്ന് തോന്നിയ നിഷ പറഞ്ഞു:

ഏയ് അതൊന്നും ശരിയാവില്ലാ,

ഇങ്ങനെ വാശി പിടിച്ചാൽ എന്താ ചെയ്യുക എന്ന് വീണ്ടും നന്ദു പറഞ്ഞു.

ഇതു കേട്ടതും മഹേഷ് പറഞ്ഞു:

കൊടുക്ക് നിഷ, അല്ലങ്കിൽ അവൻ ഒന്നും ഉടുക്കാതെ നിൽക്കുന്നത് നമ്മൾ കാണേണ്ടി വരും.

ഇതു കേട്ടതും നിഷയൊന്ന് ഞെട്ടി,

അയ്യേ അതിൽ ഭേദം തോർത്ത് കൊടുക്കുന്നതാണന്ന് നിഷയ്ക്ക് തോന്നി,

അവൾ നാണത്തോടെ എണിറ്റ് തോർത്ത് അഴിച്ച് നന്ദുവിന് കൊടുത്തു, എന്നിട്ടവൾ വേഗം തൻ്റെ പൂറപ്പം പൊത്തി പിടിച്ചു,

ഏതു സമയത്താ ഈ നെറ്റ് പാൻ്റി ഇടാൻ തോന്നിയതെന്നവൾ ശപിച്ചും കൊണ്ടവൾ വേഗം