Chapter Title : വീണ്ടുമൊരു കൊറോണക്കാലം [Arun]

എന്തേലും സംസാരിക്കാനോ ഒരു വല്ലാത്ത ചമ്മലായിരുന്നു.

അപ്പോഴും നിഷ തൻ്റെ പൂറപ്പം കൈ കൊണ്ട് പൊത്തി പിടിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു, കുറച്ചു നേരം അവർ ഒന്നും മിണ്ടാതെ പാളി നോക്കി കൊണ്ടിരുന്നു,

ഞാനീ വേഷത്തിൽ നിൽക്കുന്നതിൽ നിഷയ്ക്ക് വിഷമമുണ്ടോ എന്ന് അവൻ ചോദിച്ചു ?

ഇല്ലാ എന്നവൾ മറുപടി പറഞ്ഞു,

പിന്നെന്തിനാ നിഷ മുഖത്ത് നോക്കാതെ കുനിഞ്ഞിരിക്കുന്നത് ?

അത്, അത് എന്നു പറഞ്ഞവൾ വിക്കി .

വിഷമമില്ലങ്കിൽ എൻ്റെ മുഖത്ത് നോക്കി സംസാരിക്കൂ എന്നവൻ പറഞ്ഞു,

ഇതു കേട്ട് നിഷ നന്ദുവിൻ്റ മുഖത്തേയ്ക്ക് നോക്കി, കൂട്ടത്തിൽ താഴേയ്ക്കും

ആ :::. ഇപ്പോഴാ എനിക്ക് സന്തോഷം ആയത് എന്ന് നന്ദു പറഞ്ഞു.

ഞാൻ നന്ദുവിനെ നോക്കുന്നതു കണ്ടാൽ മഹേഷിനെന്തങ്കിലും തോന്നിയാലോ എന്നു കൂടി കരുതിയാ ഞാൻ നോക്കാതിരിക്കുന്നത് എന്ന് അവൾ പറഞ്ഞു,

ഏയ് അവന് അങ്ങനെയൊന്നും തോന്നില്ലാ , അതൊക്കെ നിഷയ്ക്ക് വെറുതേ തോന്നുന്നതാ,

എന്തോ മഹേഷിൻ്റ മുന്നിൽ വച്ച് നന്ദുവിനെ നോക്കാൻ എനിക്ക് എന്തോ പോലെയാ,

എന്നാലിപ്പോ മഹേഷില്ലല്ലോ, അപ്പോ പിന്നെ ധൈര്യമായി നോക്കിക്കോളൂ എന്നും പറഞ്ഞ് നന്ദു ചിരിച്ചു.

അതല്ലേ ഞാനിപ്പോ നോക്കുന്നത് എന്ന് പറഞ്ഞ് നിഷയും ചിരിച്ചു,

എന്നിട്ടിപ്പോഴും എന്തിനാ കൈ അവിടെ പൊത്തിപിടിച്ചേയ്ക്കുന്നത് എന്ന് നന്ദു ചോദിച്ചു ?

അയ്യേ........ അത് എൻ്റെ സ്വകാര്യ സ്ഥലമല്ലേ ?

പിന്നെ ഇതൊക്കെ എന്താ പുറം പോക്കാണോ എന്ന് ചോദിച്ചു കൊണ്ട് അവൻ തൻ്റെ തോർത്ത് ഒന്നഴിച്ച് വീണ്ടും ചുറ്റി,

നന്ദുവിൻ്റെ 6 ഇഞ്ച് കരിവീരനെ നിഷ മുഴുവനായി ഒരു നോട്ടം കണ്ടു. അവൾ അതിൻ്റെ വലുപ്പം കണ്ട് അറിയാതെ വാ തുറന്നു പോയി,

വായും തുറന്നിരിക്കാതെ ഇനിയെങ്കിലും ആ കൈയൊന്ന് മാറ്റി ഫ്രീയായിട്ട് ഇരിക്ക് എന്ന് നന്ദു പറഞ്ഞു.

അത് ' അത് കെട്ടാൻ പോകുന്ന പെണ്ണിൻ്റെ ശരീരം മറ്റു പുരുഷൻമാർ കാണുന്നത് ഏതൊരാണിനും ഇഷ്ടമാവില്ല,

അതു കൊണ്ടാ ഞാനവിടെ പൊത്തി പിടിച്ചേയ്ക്കുന്നത് എന്ന് നിഷ പറഞ്ഞു,

അപ്പോൾ മഹേഷ് ഉള്ളതാണ് പ്രശ്നം ഇല്ലങ്കിൽ ഇവളിവിടെ ഉടുതുണിയൊന്നും ഇല്ലാതെ നിന്നേനേ എന്ന് നന്ദു ഓർത്തു പോയി .