Chapter Title : വെള്ളരിപ്രാവ്‌ 3 [ആദു]

വന്നേക്കുന്നു.വില കളയാനായിട്ട്. ഞാൻ :പിന്നെ ആ സമയത്ത് ഞാൻ ആ വണ്ടിയെ ഓടിച്ചിട്ട് പിടിക്കണോ. അല്ല പിന്നെ പാറു :മ്മ് അതും ശരിയാ.നീ നമ്പർ നോക്കിയോ. ഞാൻ :കിച്ചുന് അറിയാം. പാറു:മ്മ്.... എന്നാലും ഒരു പെണ്ണൊക്കെ... ചെ ചെ... അവൾ എന്നെ തളർത്താൻ ഇറങ്യെക്കണ്. ഞാൻ :നീ നിന്ന് ചൊറിയാതെ പോയെ. അവൾക്കുള്ള പണി ഞാൻ കൊടുക്കുന്നുണ്ട്. നീ നോക്കിക്കോ. പാറു:മം... കണ്ട മതിയായിരുന്നു. ഞങ്ങളുടെ സംഭാഷണത്തിനിടക്ക് അമ്മ ഞങ്ങളെ രണ്ടുപേരെയും വിളിച്ചു. ചെറിയമ്മയുടെ വീടിലേക്ക് പോകൻ വേണ്ടിയാണ്.അച്ഛൻ വരാൻ കാത്തിരിക്കുവായിരുന്നു പോവാൻ . അങ്ങിനെ അച്ഛൻ വന്നു. എല്ലാവരും ചെറിയമ്മയുടെ വീടിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ക്രെറ്റയിലാണ് യാത്ര. രാമേട്ടനോട് അച്ഛൻ വീട്ടിലേക് പോവാൻ പറഞ്ഞിരുന്നു.അത് കൊണ്ടുതന്നെ ഞാനാണ് വണ്ടി ഡ്രൈവ് ചെയ്യുന്നത്.വീട്ടിന്നു ഒരു 12കിലോമീറ്റർ ദൂരമേ ചെറിയമ്മയുടെ വീട്ടിലെക്കൊള്ളു. എല്ലാവരും ഓരോ സംസാരത്തിലാണ്.ഞാൻ അതിലേക്ക് ഒന്നും ശ്രദ്ധിച്ചില്ല.എന്റെ മനസ്സിൽ അപ്പോളും ഇന്ന് വൈകിട്ട് നടന്ന

കാര്യങ്ങളയിരുന്നു.കാര്യങ്ങൾ അല്ല.. അവൾ.അവളായിരുന്നു എന്റെ മനസ്സിൽ. എവിടെയോ കണ്ടതു പോലെയുള്ള ഒരു മുഖം.എത്ര ചിന്തിച്ചിട്ടും എവിടെ ആണ് എന്ന് ഒരു പിടുത്തവും ഇല്ല. ചിലപ്പോ എന്റെ തോന്നലാവും.ഇതിനിടക്കാണ്‌ അമ്മ അച്ഛനോട് ഞാൻ വൈകിട്ടവന്ന കോലവും കൈയ്യിൽ മുറിവ് പറ്റിയതും എല്ലാം പറഞ്ഞത്. ഇതിനിടക്ക് മുത്തശ്ശി എല്ലാം അറിഞ്ഞിരുന്നു.പിന്നെ കുറെ നേരം മുത്തശ്ശിയുടെ സങ്കടംപറച്ചിലും ഉപദേശവുമൊക്കെയായിരുന്നു.വീട്ടിന്നു ഇറങ്ങുമ്പോ ചെറിയമ്മ ബാൻഡേജ് ഒട്ടിച്ചു തന്നിരുന്നു.എല്ലാം കേട്ട് അച്ഛൻ. അച്ഛൻ :എന്താടാ.. കൊച്ചു കുട്ടിയൊന്നും അല്ലല്ലോ നീയ്യ്. ശ്രദ്ധിക്കണ്ടടാ.... ഞാൻ അച്ഛന് ബാൻഡേജ് ഓടിച്ചത് കാണിച്ചു കൊടുത്തിട്ടുണ്ട് പറഞ്ഞു. ഞാൻ :അതിനുമാത്രം ഒന്നും ഇല്ല അച്ച... അച്ഛൻ മുറിവിലൂടെ ഒന്ന് വിരലോടിച്ചു.. അച്ഛൻ :ശ്രദ്ധിക്കണം ട്ടോ... വേദന ഉണ്ടോ ഇപ്പൊ... എന്റെ അച്ഛൻ ഒരു പാവംആണ്.സ്നേഹിക്കാൻ മാത്രാ അതിനു അറിയൂ. അതാണ് നിങ്ങൾ ഇപ്പൊ കാണുന്നത്. ഞാൻ : ഇല്ലന്നെ.... ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചോളാം. അങ്ങിനെ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു ചെറിയമ്മന്റെ വീട്ടിൽ എത്തി. ഞങ്ങൾ ചെല്ലുമ്പോൾ അവരുടെ വീട്ടുമുറ്റത്ത്‌ ഒരു റെഡ് വോൾക്സ് വാഗൺ കിടപ്പുണ്ട്. അത് കണ്ടുചെറിയമ്മ പറഞ്ഞു.രാഹുൽ നേരത്തെ എത്തിയോ. ഞാൻ വണ്ടി പോളോന്റെ ബാക്കിലായി