Chapter Title : വെള്ളരിപ്രാവ്‌ 4 [ആദു]

പഠിത്തം. പിന്നീട് അമ്മ എഞ്ചിനീയറിംഗ് തിരഞ്ഞടുത്തപ്പോ സീതന്റി അവരുടെ മാതാപിതാക്കൾ ആഗ്രഹിച്ചപോലെ മെഡിസിന് പോയി.ഞാൻ ചെറുതായിരുന്നപ്പോഴല്ലാം അവരും കുടുംബവും വീട്ടിലെ നിത്യ സന്ദര്ശകരായിരുന്നു. പിനീട് ഞാൻ ഒരു ഏഴിൽ പഠിക്കുമ്പോ അവര് കുടുംബായി മുംബൈയിൽ പോയി.പിന്നെ ഇപ്പൊയാ കാണുന്നത്. ആന്റി : ആഹാ.. അപ്പൊ സമ്മാനം കണ്ടാൽ മാത്രേ നിനക്ക് എന്നെ മനസ്സിലാവൂ ല്ലേ.

ഞാൻ അതിനു ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു.ഇത് ഒരു പതിവാണ്. എന്റെ എല്ലാ പിറന്നാളിനും ഒരു ക്യൂബിക്സ് മുടങ്ങാതെ എന്റെ കയ്യില് കിട്ടാറുണ്ട്. സംഗതി ഈ മൊതലിനെ ഞാൻ ഫോട്ടോയിലൊക്കെ പിന്നീട് കണ്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അന്നൊക്കെ നല്ല തടിയുണ്ടാർന്നു. എന്ന ഇപ്പൊ തടി കുറച്ചിട്ടുണ്ട് അതാണ് മനസ്സിലാവാഞ്ഞത്.ആന്റി : സുഗണോടാ ഞാൻ : മ്മ്.. സുഗായിരിക്കുന്നു ആന്റി. ആന്റി : ഇവൻ മാധവേട്ടനെ വരച്ചു വെച്ചപോലെയുണ്ടല്ലോ ലക്ഷ്മീ.... ആന്റി അമ്മയോടായി പറഞ്ഞു. അമ്മ ആന്റിയുടെ അഭിപ്രായത്തിന് മറുപടി ഒരു ചിരിയിൽ ഒതുക്കി. സീതാന്റി : ഇവളെ മനസ്സിലായോ നിനക്ക് . ആന്റി ആ പെൺകുട്ടിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി എന്നോടായി ചോദിച്ചു . ആന്റിയെ മനസ്സിലായപ്പോ തന്നെ ഞാൻ അവളെയും തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു. ഞാൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. എന്നിട്ട് എന്റെ നെറ്റിയിലുള്ള പാടിൽ കൈവെച്ചു പറഞ്ഞു "മീനാക്ഷി ". ആ പേര് പറയുമ്പോ എന്റെ മനസ്സിൽ പകയുടെ അളവ് കൂടുകയായിരുന്നു. അതെ ഇത് അവള് തന്നെ . എന്റെ അമ്മ എന്നെ ആദ്യം തല്ലിയത് ഇവള് കാരണമാണ്.എന്റെ അച്ഛൻ എന്നോട് ആദ്യമായി ദേഷ്യപ്പെട്ടതും ഇവള് കാരണമാണ്. ഒരു തെറ്റും ചെയ്യാത്ത എന്നെ മുത്തശ്ശി ആദ്യമായി ചീത്തപറഞ്ഞത് ഇവള് കാരണമാണ്.ഞാൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് ദേഷ്യത്തോടെ നോക്കുമ്പോ അവൾ എന്നെ നോക്കുന്നത് ദയനീയമായിട്ടായിരുന്നു.അന്ന് ഒരുപാട് തവണ എന്നോട് ക്ഷമ ചോദിച്ചു എന്റെ പുറകെ നടന്ന പത്തു വയസ്സുക്കാരി പെൺകുട്ടിയെ ഞാൻ ഇന്നും ഓർക്കുന്നു.അന്ന് എന്റെ പാറു എന്നോട് പറഞ്ഞത് അവൾക്ക് ഒരിക്കലും മാപ്പ് കൊടുക്കരുത് ചേട്ടായി എന്നാണ്.ഇല്ല ഞാൻ അതിനു ഒരിക്കലും മാപ്പ് കൊടുക്കില്ല കാരണം എന്നെ അവളുടെ കെണിയിൽനിന്ന് രക്ഷിച്ച എന്റെ പെങ്ങളുട്ടി.....അവള് എന്നാണോ അവളോട്‌ ക്ഷമിച്ചേക്ക് എന്ന് പറയുന്നെ