Chapter Title : വെള്ളരിപ്രാവ്‌ 5 [ആദു]

അതും കുഴപ്പല്യ. ചെറിയച്ഛൻ : ഏട്ടത്തി എങ്ങിനെ... സ്ട്രിക്റ്റ് ആണോ. ഞാൻ : ആ അതൊന്നും പറയാൻ ആയിട്ടില്ല. തുടഞ്ഞിട്ടല്ലേ ഒള്ളു. അമ്മ എന്താകുവോ എന്തോ... ചെറിയച്ഛൻ അത് കേട്ടു ചിരിച്ചു.പിന്നെയും നങ്ങൾ കുറെ സംസാരിച്ചു കഴിഞ്ഞിട്ടാണ് ഫോൺ വിളി അവസാനിപ്പിച്ചത്.അതിനിടക്ക് ചെറിയച്ഛൻ മീനാക്ഷിയുടെ കാര്യം തിരക്കിയെങ്കിലും ഞാൻ അതിനു ഉത്തരം പറയാത്തതിനാലാവും പിന്നീട് അതിനെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞില്ല. അങ്ങിനെ ചെറിയച്ഛന്റെ ഫോൺ വിളി കഴിഞ്ഞു ഫോൺ പോക്കറ്റിൽ ഇട്ടു ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യുമ്പോഴാണ് "എന്റെ കവിതകൾ ഞാൻ നീയായ്‌ എഴുതിടുന്നു.......... അതിൽ നീ അക്ഷരങ്ങളായി ചിതറി വീഴൂ...

പ്രണയ വരികളായി ഒഴുകി നടക്കാം.... "❤❤ഒരു പെണ്ണിന്റെ മധുരമായ ശബ്ദം. കേട്ടിട്ട് ഒരു കവിതയാണ്.ഈ നേരത്ത് ആരാ ഇപ്പൊ കവിതയൊക്കെ ചൊല്ലുന്നത് ഈശ്വരാ.. ഞാൻ മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു കൊണ്ട് അത് കേട്ട ഭാഗത്തേക്ക് ഒന്ന് ശ്രദ്ധിച്ചു.ദിവാകരേട്ടന്റെ പഴയ വീട്ടിൽ നിന്നാണ്.അപ്പോഴാണ് പാറു പറഞ്ഞത് ഞാൻ ഓർത്തെടുത്തത്.ഇന്ന് പുതിയ താമസക്കാർ വന്നിട്ടുണ്ട് എന്ന്. ഞാൻ ബൈക്കിൽ ഇരുന്നു കൊണ്ട് തന്നെ ആ വീടിന്റെ ഉമ്മറത്തേക്ക് എത്തി നോക്കി. പക്ഷെ ആരെയും കാണാൻ കൈഞ്ഞില്ല.വീടിന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്നാണ് ശബ്ദം വന്നത് എന്ന് എനിക്ക് തോന്നി.വഴിയിലൂടെ രണ്ടു വണ്ടികൾ പോയപ്പോൾ അതിലുള്ളവർ എന്നെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോ ഞാൻ വേഗം അവിടുന്ന് വലിഞ്ഞു. വീട്ടിൽ എത്തി പാറുവിന് അവൾ വാങ്ങിക്കാൻ പറഞ്ഞ സാധനം അവൾക്ക് കൊടുത്തു.പിന്നെ ജാനുവിനുള്ളത് അവൾക്കും കൊടുത്തിട്ട് ഞാൻ നേരെ എന്റെ റൂമിൽ പോയി കിടന്നു.നേരെ ഫോൺ എടുത്തു അതിൽ തോണ്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. കുറച്ചു കൈഞ്ഞപ്പോ പാറു റൂമിന്റെ വാതിലും തള്ളി തുറന്നു വന്നു. പാറു : ഏട്ടാ ഒരു ഹെല്പ് വേണം.. ഞാൻ :എന്ത് ഹെല്പ്... പാറു : എനിക്ക് സ്കൂളിൽ പ്രസന്റ് ചെയ്യാൻ ചാർട്ടിൽ ഒരു ഇന്ത്യൻ മാപ്പ് വരച്ചു തരോ.. പ്ലീസ്.. ഞാൻ : നീ ഒന്ന് പോയെ... മനുഷ്യന് വേറെ പണിയുണ്ട്.. പാറു : പ്ലീസ് ഏട്ടാ... എന്റെ പൊന്നല്ലേ ഞാൻ : പൊന്നും സ്വർണ്ണവും ഒക്കെ തന്നെ.. പക്ഷെ നിന്റെ ഈ പരിപ്പ് ഇവിടെ വേവൂല