Chapter Title : വെള്ളിയാം കല്ല് 4 [Zoro]

കിട്ടിയത്….

ന്തിനാ….. ന്തെങ്കിലും പറയാനുണ്ടെങ്കി വിടുന്ന് പറഞ്ഞാ മതി….. “”” എന്നെ കണ്ണു കൂർമിച്ച് സംശത്തോടെ നോക്കിക്കൊണ്ട് അവളുടെ ബുക്ക് നെഞ്ചോട് ചേർത്തു വച്ചു…. ന്നിട്ട് ഗേൾസിൻ്റ് ഭാഗത്തുള്ള ഡെസ്‌ക്കും ചാരി ഒരു നിത്തം നിന്നു……

ഇവളെന്താ എന്തിരന് ക്ലാസെടുക്കാവാണോ????... അവളുടെ നിർത്ഥം നോക്കി വിഷ്ണു സ്വയം പിറുപിറുത്തു….

അവളുടെ പറിപ്പ് പറഞ്ഞു തീർന്നതും ക്ലാസ്സിലെ മുഴുവൻ പേരുടെയും കണ്ണ് എൻ്റെ നേർക്കായതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു…. അതൊക്കെ കണ്ടപ്പോ എനിക്കപ്പൊ തീട്ടത്തിൽ ചവിട്ടിയ ഫീലായിരുന്നു…. എന്നിരുന്നാലും…

എല്ലാം വരുന്നിടത്ത് വച്ച് കാണാമെന്നപോൽ…. ശ്വാസം ഉള്ളിലേക്ക് ആഞ്ഞു വലിച്ചിട്ട് ഞാൻ പറയാൻ തുടങ്ങി…..

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതൊക്കെ പണ്ടേ മൂഞ്ചിയിട്ടെ ഉള്ളൂ….. അത് വേറെ കാര്യം….

“”” മിസ്സ് നേരത്തെ ഞങ്ങളുടെ ഭാഗത്ത് നിന്ന് ഉണ്ടായത് വല്യ തെറ്റെന്ന്യാണ്…. അത് മിസ്സിനന്നല്ല വേറേ വല്ലവരുമാണെ അവർക്കും ഞങ്ങളോട് ദേഷ്യത്തിൽ കവിഞ്ഞ വേറൊരു വികാരവും തോന്നില്ല.. അത് നന്നായിട്ടെന്നെനിക്കറിയെം ചെയ്യാം… പക്ഷെ ഒരു അദ്ധ്യാപികെന്ന നിലയ്ക്ക് കുട്ടികൾ തെറ്റ് ചെയ്യുമ്പോ അവരെ നേർ വഴിക്ക് കൊണ്ടുവരേണ്ടത് ആ അധ്യാപികയുക കടമയാണ്….കർത്തവ്യമാണ്… അത് മിസ്സ് മറക്കരുത്…. ആയതിനാൽ ഈ ഒരു തവണ ദൈവത്തെ ഓർത്ത് മിസ്സ് ഞങ്ങളോട് ക്ഷമിക്കണം ഇനി മുതൽ ഞങ്ങളുടെ ഭാഗത്ത് നിന്നും ഇങ്ങനൊന്നും ആർക്കും ഉണ്ടാവില്ല… ഉമ്മയാണെ. സത്യം…. ആൻഡ് എം റിയലി സോറി…””””” ഒറ്റ വാക്കിൽ അതും പറഞ്ഞു ഞാൻ നിർത്തിയതും

എല്ലാരും ഇവിടിപ്പോ എന്താ നടക്കണെന്നു ഒരെത്തും പിടിയും കിട്ടാണ്ട് എന്നെയും മിസ്സിനെയും മാറി മാറി നോക്കുവാണ്……

നീ പറയുന്നതെങ്ങനെ ഞാൻ വിശ്വസിക്കും…. ഹ്മ്മ്മു…. ഇതീ കൂടുതൽ വേറെന്തൊക്കെ തെമ്മാടിത്തരമാണ് തൻ്റെ ഒക്കെ കയ്യിലെന്നു എനിക്കെങ്ങെനറിയാനാ….. എന്ത് വിശ്വസിച്ചിട്ടാ നിൻ്റെയൊക്കെ മുന്നീ വന്ന് ഞങ്ങള് ക്ലാസ്സെടുക്കാ….. ???.... മുനവെച്ചോണ്ട് മിസ്സെന്നോട് കവഴ്ന്നു തള്ളിയതും പടച്ചോനാണെ സത്യം എനിയ്ക്ക് നല്ല സങ്കടം വന്ന്ക്കണ്….

എൻ്റെ സ്വഭാവം വച്ചിട്ടെന്നെന്നാദ്യമായിട്ടാണ് ഒരാളുടെ മുന്നിൽ കുറ്റം സമ്മദിച്ചോണ്ട് മാപ്പ് ചോയിക്കുന്നത് തന്നെ…. അത് പോലും ആരും ഗൗണിക്കില്ലെന്ന് കണ്ടപ്പോ ഇത്തിരി കൂടുതല് ബേഷ്മം തോന്നി….. പക്ഷെ അതെട്ടും…. ഞാൻ പുറത്ത് കാട്ടിയില്ലാട്ടോ… പിന്നെ ഈ