Chapter Title : വെള്ളിയാം കല്ല് 4 [Zoro]

ഞാൻ കണ്ട മറ്റു വീടുകളും ഇതേ ഇടപാടാണ്……..

അതുകൊണ്ട് രാഗിൻ്റെ ഓരോ പ്രവർത്തിയും എനിക്ക് കൗതുകമായിരുന്നു……

എന്തൊക്കയോ മാസാല കൂട്ടുകളും പച്ച മുളക് നെറുകെ കീറിയതും കൂടെ ഒരു മാഗി ക്യൂബും അവൻ അതിലിട്ടു…..

അപ്പോഴേക്കും വിഷ്ണു ചിക്കൻ സാറിനെ സുന്ദരകുട്ടപ്പനാക്കി കൊണ്ട് വന്നിരുന്നു…..

തിളച്ച കൂട്ടിലേക്ക് ഇഞ്ചി വെളുത്തുള്ളി പേസ്റ്റ് കൂടി ചേർത്ത് നന്നായി ഇളക്കി യോജിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു രാഗിൻെറ അടുത്ത പണി… അത് ഒന്ന് മണം മാറിയതും അതിലേക്ക് കുറെ വെള്ളം കമയ്ത്തുവായിരുന്നു…….

തീ ലോ ഫ്ലൈമിൽ നിർത്തി അവൻ വിഷ്ണുവിൻ്റെ കയ്യിൽ നിന്നും ചിക്കൻ വാങ്ങി നേരത്തേ അരച്ച് വച്ച മസാലയിൽ മസ്സാജ് ചെയ്യുവാണ് പിന്നങോട്ട്…. എന്നിട്ടത് കുറച്ച് നേരം റെസ്റ്റിന് വച്ചു….

വെള്ളം പതച്ചതും കഴുകി വച്ച ബസുമതി റൈസ് പതിയെ കോരിയിട്ടു… അവനെ സഹായിക്കാൻ മുതിർന്ന വിഷ്ണുവിനെ അവൻ അപ്പൊ തടയുവാണ് ചെയ്തത്…..

വീണ്ടും അവന് എന്തൊക്കെയോ ചെയ്തു… എൻ്റെ കയ്യിൽ നിന്നും സവാള മേടിച്ച് ഒരു പാനിൽ എണ്ണയൊഴിച്ച് അതിലേക്ക് ഇടുവായിരുന്നു……. അതെന്തോ ആകട്ടെ ഞാൻ നോക്കാൻ നിന്നില്ല…..

ടയ് ആ പറമ്പിൽ പോയി നല്ലൊരു തിരുളില നോക്കി വെട്ടികൊണ്ടവന്നെ രണ്ടും….””””” അവനെ വായിനോക്കി നിന്ന ഞങ്ങൾക്ക് നേരെ ഒര് കത്തി നീട്ടിക്കൊണ്ട് രാഗേഷ് പറഞ്ഞു… എന്നിട്ടവൻ്റെ ജോലിയിൽ മാത്രമ്മവൻ മുഴവി…..

അങ്കവെട്ടിനായി ഞാനും വിഷ്ണുവും യുദ്ധ ഭൂമിയിൽ തേങ്ങുകൾക്കിടയിൽ ഭീരുവായി ഒളിച്ചിരിക്കുന്ന വാഴയെ തപ്പിയിറങ്ങി….

ഡേണ്ട നിക്കണു നിൻ്റെ തന്തേട അരുന്ധസന്തതി… വെട്ടടാ അവനെ”””” ആ അവസ്ഥയിലും വാഴയെ ചൂണ്ടി.. ഞാൻ വിഷ്ണുവിനെ വെട്ടുവായിരുന്നു…

അതിനവൻ എൻ്റെ കയ്യിലെ പിച്ചാത്തി പിടിച്ച് വാങ്ങി.. ഒരു മലര് ചിരിയും ചിരിച്ച്…. വാഴ സാറിൻ്റെ കൂമ്പ് നോക്കി ചാമ്പുവായിരുന്നു …. സ്വന്തം ചോരയോട് കാണിക്കുന്ന അലമ്പെ..… നോക്കിയെ നിങ്ങള്”””” എൻ്റെ അമ്മയായിരുന്നു വനജ…. എൻ്റെ പെങ്ങളായിരുന്നു വനജ……. എൻ്റെ ഫാര്യയായിരുന്നു വനജ “”””””

എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞാണ് കോപ്പൻ്റെ കത്തി പയറ്റ്…. ല്ല…. പറയുമ്പോലെ… ഈ വനജ യാരാ… അതേത് വനജയെന്നു എനിക്കറിയാൻപാടില്ലാട്ടോ…..

ഇനിവൻ കിട്ടിയ ഊക്ക് തോനെ ഈ മിണ്ടാ പ്രാണിയുടെ മേലിൽ