Chapter Title : വേണിയുടെ രംഗീല [II] [veni’s colorfulness] [കൊമ്പൻ] [സേതുരാമൻ]

ആ തടാകത്തിലെക്കും വിദേശികളടക്കം സന്ദര്‍ശകര്‍ പോവാറണ്ടുപോലും.

ബിയറും തീര്‍ത്ത് ഞങ്ങള്‍ ബീച്ചിലൂടെ നടത്തം ആരംഭിച്ചു. വിദേശികളും സ്വദേശികളും ആയ സ്ത്രീ പുരുഷന്മാര്‍ ഇടയ്ക്കും തലക്കും വെള്ളത്തിലും മണലിലും അല്‍പ്പവസ്ത്രധാരികളായി അവിടെയും ഇവിടെയും നടപ്പുണ്ടായിരുന്നു. ഞാനൊരു ബർമുഡയും ടീഷര്‍ട്ടും ധരിച്ചപ്പോള്‍ വേണി കയ്യില്ലാത്ത ഒരു സ്പെഗത്തി സ്ട്രാപ് ടോപ്പും ലൂസായ, മുട്ടിന് കഷ്ട്ടി താഴെ വരെയുള്ള, ഒരു സ്കര്‍ട്ട്മാണ് ഇട്ടിരുന്നത്. ക്രിസ്റ്റി ബര്മുടയും കയ്യില്ലാത്ത ടീ ഷര്‍ട്ടും ധരിച്ച് അവന്റെ ഉറച്ച ബോഡിയും കാട്ടി നടന്നു. അഞ്ചു മിനിട്ടിനുള്ളില്‍ അവന്‍ ടീ ഷര്‍ട്ടും ഊരി തോളിലിട്ട്‌ സിക്സ് പാക്കും കാട്ടിയായി നടത്തം. ഞങ്ങള്‍ തമ്മില്‍ സംസാരം തുടര്‍ന്നതോടെ സാവധാനത്തില്‍ വേണിയും ക്രിസ്റ്റിയുമായുള്ള ശീതയുദ്ധം അവസാനിച്ച് വരുന്നതായി എനിക്ക് തോന്നിത്തുടങ്ങി.

നടന്നു നടന്ന് സന്ധ്യ ആവും മുന്നേ ഞങ്ങള്‍ ഹിപ്പി മാര്‍ക്കെറ്റില്‍ എത്തി. ബീച്ച്ന് പറ്റിയ വിലകുറഞ്ഞ തരം കോട്ടണ്‍ വസ്ത്രങ്ങളും കഴുത്തിലും കാതിലും ഇമിടുന്ന പലതരം കുണുക്കുകളും തോരണങ്ങളും മറ്റുമുള്ള അനവധി കൊച്ചു കൊച്ച് കടകളും മണലില്‍ തന്നെ വിരി വിരിച്ചു നിര്‍ത്തിയ സാമഗ്രികളുമുള്ള വലിയൊരു പ്രദേശമായിരുന്നു അത്. വേണിക്ക് സാമഗ്രികളൊക്കെ കണ്ടപ്പോള്‍ ഭയങ്കര താല്‍പ്പര്യമായി. അവള്‍ ഉത്സാഹത്തോടെ ഓടി നടന്നു അതൊക്കെ പരിശോധിക്കാനും ചിലത് വാങ്ങാനും ആരംഭിച്ചു. അവള്‍ ബിസിയായപ്പോള്‍ ക്രിസ്റ്റി തൊട്ടടുത്ത ഷാക്കിലേക്ക് എന്നെ അടുത്ത ബിയര്‍ കഴിക്കാന്‍ ക്ഷണിച്ചു.

കാനില്‍ നിന്ന് ഒരു സിപ്പ് എടുത്ത ശേഷം ക്രിസ്റ്റി എന്നോട് ചോദിച്ചു, “വിവേക്, ഞാന്‍ വേണിയെ ചുംബിച്ചോട്ടെ.”

ഏതാനും നിമിഷങ്ങള്‍ അവന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി ഇരുന്ന ശേഷം, ഞാന്‍ പുഞ്ചിരിയോടെ മറുപടി പറഞ്ഞു, “യെസ്,