Chapter Title : വേണിയുടെ രംഗീല [II] [veni’s colorfulness] [കൊമ്പൻ] [സേതുരാമൻ]

കഴിച്ചു. അപ്പോഴാണ്‌ നല്ല ബീറ്റുള്ള ഒരു പാട്ട് തുടങ്ങിയത്. കാണികള്‍ കയ്യടിച്ചു, വേണിയും എഴുന്നേറ്റ് ക്രിസ്റ്റിയുടെ കയ്യും പിടിച്ച് ഡാന്‍സ് ചെയ്യാന്‍ പോയി.

ഇത്തവണ അവന്റെ തോളില്‍ കയ്യിട്ടായിരുന്നു അവളുടെ ഡാന്‍സ്. പിന്നെ ചുറ്റുമുള്ളവര്‍ പലരും ചെയ്യും പോലെ, അവര്‍ ഇടയ്ക്കിടെ ഹൃസ്വമായ ഉമ്മകളും തമ്മില്‍ കൊടുത്തിരുന്നു. ഒന്ന് രണ്ടു പ്രാവശ്യം അവള്‍ പാട്ടിന്റെ ശബ്ദം കാരണം എന്തോ അവന്റെ ചെവിയില്‍ ചോദിക്കുന്നതും അവന്‍ അതിന് അതുപോലെ തന്നെ മറുപടി കൊടുക്കുന്നതും ഞാന്‍ കണ്ടു. ഓരോ പ്രാവശ്യം അവന്‍ അവളോട് സ്വകാര്യം പറഞ്ഞപ്പോഴും, അത് തീരുന്നതോടെ അവളുടെ ചെവിയുടെ കീഴറ്റം നുണഞ്ഞിട്ടെ അവന്‍ മുഖം മാറ്റിയുള്ളു, അപ്പോഴൊക്കെ അവള്‍ ഇക്കിളിയായവണ്ണം ചിരിച്ച് പുളഞ്ഞു.

താമസിയാതെ അവര്‍ തിരികെ എത്തി, ബാക്കി വെച്ചിരുന്ന ബിയര്‍ ഒരു സിപ്പെടുത്ത് അവള്‍ എന്റെ നേര്‍ക്ക് ചാഞ്ഞ് എന്നെ ദീര്‍ഘമായി ലിപ് ലോക്ക് ചെയ്തു കൊണ്ട്, അവളുടെ നാവ് എന്റെ വായിലേക്ക് തള്ളിത്തന്നു. അവളുടെ ഭാരത്താല്‍ ഞാന്‍ മലര്‍ന്നു വീണതോടെ എന്റെ മുകളിലേക്ക് വലിഞ്ഞു കയറിയായി അവളുടെ കയ്യേറ്റം. എത്രനേരം ഞങ്ങള്‍ ചുംബിച്ചു എന്നെനിക്ക് വ്യക്തമല്ല, കഞ്ചാവിന്റെ ലഹരി താളബോധം വര്‍ധിപ്പിച്ചതോടെ, സമയ ദൈര്‍ഘ്യത്തെ കുറിച്ചുള്ള എന്റെ എല്ലാ ധാരണയും മന്ദിപ്പിച്ചിരുന്നു.

ഒരു ദിവസം നീണ്ടു നിന്ന ചുംബനം എന്ന എന്റെ തോന്നലില്‍ നിന്ന്‍ അവള്‍ എന്നെ വിട്ട് എഴുന്നേറ്റപ്പോള്‍, ഞാനും അവളോടൊപ്പം ഉയര്‍ന്ന്, മണ്ണില്‍ ചമ്മണം പടഞ്ഞിരുപ്പായി. എന്റെ മുഖത്തിന്റെ ഇരു ഭാഗത്തും കൈവിരലുകള്‍ വിരിച്ചുവെച്ച് കൊണ്ട് എന്റെ വേണി എന്നോട് ചോദിച്ചു, “യു നോ ദാറ്റ്‌ ഐ ലവ് യു,