Chapter Title : വേശ്യായനം 13 [വാല്മീകൻ]

എത്ര ശാരീരിക പീഡനങ്ങൾ ഏറ്റിട്ടും അവ എവിടെയാണെന്ന് സലീനക്ക് പറഞ്ഞു കൊടുത്തിരുന്നില്ല. അങ്ങനെയൊരു വീഡിയോകൾ ഉള്ള കാര്യം സലീന ബുദ്ധിപൂർവം നരേന്ദ്ര ഷെട്ടിയിൽ നിന്നും മറച്ചു വച്ചിരുന്നു.

ബംഗ്ളാവിലെത്തിയ സലീന ബേസ്‌മെന്റിൽ ശാന്തിബെന്നെ തടവിലാക്കിയ മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു. ശാന്തിബെൻ അവിടെ ഉടുതുണിയില്ലാതെ കൈകൾ മുകളിലേക്ക് കൂട്ടിക്കെട്ടിയ നിലയിൽ നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അവരുടെ തൂങ്ങിയ മുലകൾ അടി കൊണ്ട് ചുകന്നിരുന്നു. സലീനയെ കണ്ടപ്പോൾ ശാന്തിബെന്നെ മർദിക്കാനേൽപ്പിച്ച ഗുണ്ട മാറി നിന്നു.

"ഇനിയും അടി മേടിക്കാണോ. അതെവിടെയാണെന്ന് പറഞ്ഞൂടേ?" സലീന ചോദിച്ചു.

"ഫാ... നീ എൻ്റെ  വായിൽ നിന്നും അതറിയുമെന്നു ഒരിക്കലും കരുതേണ്ട."

സലീന ഗുണ്ടയോട് കണ്ണ് കാണിച്ചു. അയാൾ ഒരു ലാത്തിയെടുത്ത് ശാന്തിബെന്നിൻ്റെ കുണ്ടിക്കിട്ട് ആഞ്ഞടിച്ചു. "ആ...." ശാന്തിബെൻ ആർത്തു. സലീന അവരുടെ പുറകിൽ ചെന്നപ്പോൾ അവരുടെ കുണ്ടിയാകെ ചുവന്ന് തടിച്ചിരിക്കുന്നത് കണ്ടു."

"ഞാൻ അവസാനമായി ചോദിക്കുകയാണ്. ആ വീഡിയോകൾ എവിടെയാണ്?"

"പോയി ആ ഷെട്ടിയുടെ കാലിന്നിടയിൽ കിടക്കെടീ. നിന്നെപ്പോലെയുള്ള തറ വെടികൾക്ക് അതാ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത്."

ഇവരെ ആ മേശയിൽ കെട്ടിയിട്" സലീന ഗുണ്ടയോട് പറഞ്ഞു. ഗുണ്ട ശാന്തിബെന്നിൻ്റെ കൈകളിലെ കെട്ടഴിച്ച് അവരെ വലിച്ച് മേശക്കരികിലെത്തിച്ചു. അയാൾ അവരെ മേശയിൽ കുനിച്ച് നിർത്തി കൈകൾ മേശയിൽ ബന്ധിച്ചു.

"അഴിച്ചു വിടെടീ എന്നെ.." അവർ ചീറി.

സലീന പുറത്ത് പോയി ഒരു ഭിക്ഷക്കാരനെപോലെ തോന്നിക്കുന്ന ഒരാളെ അകത്ത് കൊണ്ട് വന്നു. അയാൾ അകത്ത് കയറിയപ്പോൾ തന്നെ ആ മുറി മുഴുവൻ ദുർഗന്ധം വ്യാപിച്ചു.

"ഇയാളെ അറിയുമോ? ഈ ബംഗ്ളാവിനു പുറത്ത് കുപ്പ വാരലാ ഇയാളുടെ പണി. കുപ്പയിൽ വലിച്ചെറിയുന്ന എച്ചിലുകൾ വാരിത്തിന്നും. കുളിച്ചിട്ട് എത്ര നാളായെന്ന് ആർക്കറിയാം. ഇയാൾ ഇപ്പോൾ നിങ്ങളെ പണ്ണാൻ പോവുകയാ".

"എടീ .... വേണ്ടാ... എന്നെ വിട്ടേക്ക്.... അത് മാത്രം വേണ്ട. നീ എന്നെ വേണേൽ കൊന്നോ." ശാന്തിബെൻ കൈകൾ വിടുവിക്കാൻ കിണഞ്ഞു പരിശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.

ആ ഭിക്ഷക്കാരൻ വായ തുറന്നു ചിരിച്ചു. അയാളുടെ കറ പിടിച്ച പല്ലുകളിൽ പകുതിയും ദ്രവിച്ചിരുന്നു. വര്ഷങ്ങളായി വെട്ടാത്ത മുടിയും താടിയും ആകെ ചെളി പിടിച്ച് വൃത്തികേടായിരുന്നു. അയാൾ ധരിച്ചിരുന്ന ഷർട്ടും മുണ്ടും