Chapter Title : വിഡ്ഢികൂശ്മാണ്ഡം 5

നീ സുരേഷിനെ കാത്തുനിൽകേണ്ടാ നീ കുറച്ചു മുന്നേ ഒരാൾ ഇവിടെവന്നു രണ്ട്‌ ഫുള്ളിന്റെ കുപ്പിയിൽ സാദനം വാങ്ങി പോയത് നീ കണ്ടില്ലേ..... ആര് ആപുള്ളിതുണി എടുത്ത് തോട്ടി പോലെ ഉള്ള ചേട്ടനോ ...അതെ അതുതന്നെ അയാൾ സാദനം വാങ്ങിപോയത് ആർക്കാണ് എന്നറിയുമോ അന്റെ സുരേഷിനും അയാൾക്കുമാ സുരേഷ് അവിടെവന്നാൽ വായാളുടെ വീട്ടിലാ കിഡക്കാര് ...അതെന്താ അങ്ങനെ പ്രഭാകരാ ....ഞാൻ ഒരുവട്ടം സുരേഷിനോദ് ചോദിച്ചപ്പോൾ അതെന്റെ കൂടെപ്പിറപ്പാ എന്നാ പറഞ്ഞത് ആവീട്ടുകാരനോട് ചോദിച്ചപ്പോഴും അയാളും അതുതന്നെയല്ലേ പറഞ്ഞത് പിന്നെ ഞാൻ കുത്തികുത്തി ചോദിക്കാനൊന്നും നിന്നില്ല നമ്മുടെ സുരേഷല്ലേ ..... ബ്രെഭാകരാ അതൊന്നുമാവില്ല വേറെ എന്തെങ്ങിലുമ് ഉടായിപ്പ് ഉണ്ടാവാതിരിക്കില്ല.....സുമേഷേ നിന്റെ കൂട്ടുകാരനല്ലേ നീയൊന്നു ചോദിച്ചു ന്നോക്...ഞാൻ ചോതിച്ചാലൊന്നും സത്യം പറയില്ല പ്രഭാകരാ .....ഇന്നാവാ ചന്ദ്രനോട് കച്ചവടം നിർത്താൻ പറഞ്ഞു നമുക്ക് രണ്ടെണം അടിച്ചു പക്ഷണം കായിച്ചുകിടക്കാം ..ഇന്നാപിന്നെ അങ്ങനെയാവട്ടെ ? രമണി കഴിക്കാൻ എന്താഇല്ലെത് എന്നുവച്ചാൽ ഇ എടുക്ക് രമണിപോയി കോഴിപൊരിച്ചതും ചാറും ചോറും എല്ലാം എടുത്തു കൊണ്ടുവന്നു മേശപുറത്തുവച്ചു ഞങ്ങൾ ഇരിന്നു കഴിക്കുമ്പോൾ രമണിയും അടുത്തുവന്നിരിന്നു കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി മോഹൻ പക്ഷണം കഴിക്കുന്നത് കണ്ടു ഞാനും രമണിയും ഇരിന്നു ചിരിച്ചു കുറേ പുറത്തും വായിലും കുത്തിത്തിരിക്കി മോഹനൻ ഇരിന്നടുകയാണ് കുറച്ചുകഴിഞ്ഞപ്പോൾ മോഹൻ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു എന്ന് വറുതി എഴുന്നേറ്റു കൈ കഴുകാൻ പുറത്തേക് പോയി ആടിയാടി പോകുന്ന മോഹനെ കണ്ട രമണി വേഗം പോയി കെട്ടിപിടിച്ചു കൈ കഴുകിച്ചു മെല്ലെ അകത്തെ മുറിയിൽ കൊണ്ടുകിടത്തി കുറേക്കഴിഞ്ഞിട്ടും രമണിയെ കാണാ തായപ്പോ ഞാൻ മെല്ലെ റൂമിനുള്ളിലേക്ക് ന്നോക്കിയ ഞാൻ ഞെട്ടി