Chapter Title : ? വിധുമുഖി ? [കൊമ്പൻ]

പറയുന്നെ…” അമ്മയുടെ കണ്ണിൽ വിരിഞ്ഞ താലപ്പൊലി ഞാൻ കണ്ടുനിന്നു.

“അമ്മയല്ലേ പറഞ്ഞെ, ഇനിയിപ്പോ കണ്ടില്ലെങ്കിൽ… കണ്ടാലും ഇനി ആ കുട്ടിയെ സ്വന്തമാക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ ഒരിക്കലും ഇപ്പൊ ഉള്ള എന്റെ ഉള്ളിലെ പ്രണയത്തെ നഷ്ടപെടുത്തല്ലേ എന്നൊക്കെ….”

അമ്മ അന്നേരം എന്റെ കവിളിൽ ഒന്ന് മുത്തിയിട്ടു പറഞ്ഞു.

“നീ കഴിച്ചോ…?!”

“ഉം….”

“ശെരി കിടന്നോ…”

ഞാൻ മേലെ ചെന്നു പുതിയ ഫോണിലേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു. നല്ല രസമുണ്ട്. കുറെ ഗുഡ് നൈറ്റ് മെസ്സജ്സ് വന്നു കിടപ്പുണ്ട്. കുറെ ആൾ തെ ബെസ്‌റ് ഫോർ യുവർ ലൈഫ് എന്ന മെസ്സജ്ഉം വന്നു കിടപ്പുണ്ട്.

ഞാൻ എല്ലാർക്കും മുറപോലെ ഗുഡ് നൈറ്റ് തിരിച്ചു അയച്ചു.

പെട്ടന്ന് സേവ് ചെയ്യാത്ത നമ്പറിൽ നിന്നും ഒരു ഫോൺ എനിക്ക് വന്നു, ഞാൻ ആദ്യം എടുത്തില്ല! മനഃപൂർവം കട്ട് ചെയ്തു. വീണ്ടും ഫോൺ വന്നപ്പോൾ ഞാൻ എടുത്തു.

“മാത്യു……”

“ധ്രുവികാ………❤️”

“അയ്യോ!!!!!” ന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് വേഗം അവൾ അക്കരെ ഫോൺ കട്ടാക്കി. എനിക്ക് ചിരിയടക്കാൻ കഴിയാതെ ഞാൻ, അവളെ തിരിച്ചു വിളിച്ചു.

“ഹലോ…” ഒരു പ്രത്യേക ഈണത്തിൽ ഞാൻ, ധ്രുവികയെ വിളിച്ചു.

“ങ്ങും….ആ ഹലോ”

“കള്ളീ…!!!”

“എങ്ങനെ കണ്ടുപിടിച്ചു…?!”

“പിന്നെ നീ ചോദിക്കുമ്പോഴേക്കും ഞാനങ്ങു പറയുവല്ലേ… കാര്യം നിന്നോട് നീയാരാണ് എന്ന് ഞാനിതുവരെ ചോദിച്ചിട്ടു പോലുമില്ലല്ലോ...ഉണ്ടോ? അപ്പൊ എന്നോടും ചോദിക്കണ്ട….!”

“പറയൂല്ല?!!! അപ്പൊ എന്നോട് സ്നേഹമില്ല?!!!!”

“ഡീ നീയെന്നെ മൂന്നു മാസം വലപ്പിച്ചില്ലേ, നിന്നെ ഞാൻ ശെരിയാക്കിത്തരുന്നുണ്ട്….. നാളെയാവട്ടെ…”

“അയ്യോ! വേണ്ട….പിന്നെ ഞാൻ വരില്ല ക്‌ളാസിലേക്ക്”

“നിന്നെ ഹോസ്റ്റലിൽ നിന്നും പൊക്കിയെടുത്തു ഞാൻ കോളേജിന്റെ മുന്നിൽ വെച്ച് കിസ് ചെയ്യും!”

“പ്ലീസ് മാത്യു ചേട്ടാ ……”

“ചേട്ടാ ന്നോ…ഇതിപ്പോ എവിടെന്നു കിട്ടി ചേട്ടൻ വിളി….”

“അത്. അങ്ങനെ അല്ലെ വിളിക്കണ്ട …”

“വേണ്ട, മാത്യു ന്നു അല്ലെ വിളിച്ചു തുടങ്ങിയത്, മാത്യു ന്നു തന്നെ തന്നെ മതി…..”

“ങ്‌ഹും….”

“ഇപ്പൊ എന്തിനാ എന്നെ വിളിച്ചേ! ഋതു എന്ത് ചെയ്യുവാ…?!”

“ഒറങ്ങി!!”

“ശെരി എനിക്കവൾക്കൊരു പണി കൊടുക്കണം!!!”

“അയ്യോ വേണ്ട, മാത്യു ഋതു പാവമല്ലേ…”

“പാവമോ, എന്റെ കൂടെയിരുന്നു എന്നെ ചതിച്ചതും