Chapter Title : ? വിധുമുഖി ? [കൊമ്പൻ]

ഞാൻ ബ്ലാക്ക് ടീഷർട്ടും നീല ജീൻസും ഇട്ടു. ഫോൺ നോക്കിയപ്പോൾ ധ്രുവികയുടെ മെസ്സേജ് - ഉണർന്നു. കുളിക്കാൻ വയ്യ!

ഞാനമ്മയെ വിളിച്ചു പറയാമെന്നു വിചാരിച്ചു കൊണ്ട് വാതിലിൽ മുട്ടി.

“എന്താടാ നീ വീണ്ടും ജിമ്മിലേക്ക് പോകാൻ ആണോ…?!!”

ഉറക്കച്ചടവോടെ അമ്മ എണീറ്റപ്പോൾ ഞാനെന്റെ ഫോണിൽ ധ്രുവിക പാടിയ പാട്ടു കേൾപ്പിച്ചു. അമ്മയുടെ മുഖത്തെ അത്ഭുതം ആ നിമിഷം ഒന്ന് കാണണമായിരുന്നു!

“മാത്തൂ ……ആ കുട്ടി പാടിയതാണോ…?!! നീ ഇന്നലെ വരുമ്പോ പറഞ്ഞില്ല. മാത്തു ഇത് എന്തൊക്കെയാണ് ഒരു രാത്രി സംഭവിച്ചത്…..” ഞാനപ്പോഴും അമ്മയോട് പാട്ടു മര്യാദക്ക് കേൾക്കെന്നും പറഞ്ഞിട്ട് കാതിൽ തന്നെ വെച്ച് പിടിച്ചു.

“ഇത്രേം നന്നായി പാടുമെങ്കിൽ എനിക്കീ കുട്ടിയെ ഉടനെ കാണണം….മാത്തു.!”

“ഞാനെ അവളേം കൊണ്ട് ബീച്ചിലേക്ക് ഒന്ന് പോയിട്ട് വരാം…”

“ഡാ ചെക്കാ നീയിത്രേം ഫാസ്റ്റ് ആവല്ലേ!”

“അതിനെന്താ. പണ്ടത്തെ കാലം പോലെയൊന്നുമല്ല….”

“എന്റെ മോളെ സേഫ് ആയിട്ട് തിരിച്ചിത്തേക്കണേ…!” അമ്മ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ കൈപിടിച്ച് പറഞ്ഞു.

ഞാൻ അമ്മയുടെ കവിളിലൊരു മുത്തം കൊടുത്തുകൊണ്ട് ശെരിയെന്നു മൂളി. അപ്പൻ ഓടാൻ പോയിട്ട് ന്യൂസ് പേപ്പറും കൊണ്ട് തിരിച്ചു വന്നു. നേരം ഇപ്പോഴും വെളുത്തു തുടങ്ങിയിട്ടില്ല.

“നീയെങ്ങോട്ടേക്കാ..”

“ഞാനിപ്പോ വരാം..”

അപ്പൻ അമ്മയോട് എന്താ സംഭവം ചോദിച്ചപ്പോൾ പിന്നെ പറയാമെന്നു ആംഗ്യം കാണിക്കുകയും ചെയ്തു. ഞാൻ ബൈക്കും എടുത്തു പാഞ്ഞു, 15 മിനിറ്റ് കൊണ്ട് ധ്രുവികയുടെ ഹോസ്റ്റൽ ന്റെ മുന്നിലെത്തി. നേരിയ മഞ്ഞുണ്ട്. തണുപ്പ് കൊണ്ട് എന്റെ പെണ്ണിന് ജലദോഷം വല്ലോം വരുമോ എന്ന് ഞാൻ പേടിച്ചുകൊണ്ട് ഗേറ്റിനു മുന്നിൽ നിപ്പായിരുന്നു. എനിക്കും ശ്വാസം എടുക്കുമ്പോ ഉള്ളിൽ ചെറിയ പക്ഷെ കാമുകിയെയും കൊണ്ടുള്ള ഫസ്റ്റ്‌ റൈഡ് അത് സ്‌പെഷ്യൽ അല്ലെ?!

ദൂരെ നിന്ന് നോക്കുമ്പോ ധ്രുവിക ആ മഞ്ഞിനെ രണ്ടാക്കി നടന്നു വരുന്ന കാഴ്ച. അവൾ സ്‌കിന്നി പാച്ച് ബ്ലൂ ജീൻസും ലോങ്ങ് സ്ലീവ് ബ്ലാക്ക് ടീഷർട്ടും ഇട്ടിട്ടുണ്ട്. കാലിൽ വൈറ്റ് ഷൂസ് ആണ്. കഴുത്തിൽ ഒരു ചെറിയ ഷാൾ ഉണ്ട്. ഡാർക്ക് ഗ്രേ ഷെയ്ഡ് ഉള്ള മുടി പോണി ടൈൽ പോലെ കെട്ടിവെച്ചിട്ടുണ്ട്. ദൂരെ