Chapter Title : ? വിധുമുഖി ? [കൊമ്പൻ]

പതിയെ കണ്ണ് തുറന്നപ്പോൾ അപ്പൻ എണീറ്റിരുന്നു. ഓടാൻ വേണ്ടി ട്രാക്ക് സ്യുട്ടും അണിഞ്ഞുപോകാൻ തുടങ്ങുകയാണ്. ബാൽക്കണിയിൽ നിന്ന് ഞാൻ പുറത്തേക്ക് നോക്കുമ്പോ നേരംവെളുത്തു തുടങ്ങുന്നേയുള്ളു. എനിക്കൊരു മൂഡ് തോന്നിയപ്പോൾ ഞാനും ബ്രഷ് ചെയ്തുവേഗം അപ്പന്റെ കൂടെ ഓടാനായി ഇറങ്ങി.

“എന്താടാ.. പതിവില്ലാതെ..!!”

“ഹേയ് അപ്പനോട് എനിക്ക് കുറച്ചു കാര്യം പറയാനുണ്ട്…”

“എന്താ പറഞ്ഞോ…”

“അപ്പാ ഞാൻ ജർമനിക്ക് പോണോ…”

“ഹിഹി അതെനിക്ക് അറിയാമായിരുന്നു നീ ചോദിക്കുമെന്ന്…”

“എന്റെ തന്ന ആഗ്രഹം തന്നെയാണ്, പുറത്തു പോയി പഠിക്കണം എന്നുള്ളത്, എന്നാലും എനിക്കെന്തോ ധ്രുവികയെ പിരിഞ്ഞു പോകാൻ പറ്റുമോ…”

“നിന്റെയിഷ്ടം, പക്ഷെ നീയും അവളും അകന്നിരുന്നാൽ അത് ഇപ്പൊ കുറച്ചു ബുദ്ധിമുട്ട് ആയാലും.. നിങ്ങളുടെ ഭാവിക്ക് അതായിരിക്കും നല്ലതെന്നാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം… നിങ്ങൾ രണ്ടാളും കുറച്ചൂടെ മെച്യുർ ആവാനുണ്ടിനിയും..”

“ശെരി മനസിലായി…”

അതിൽ പിന്നെയെനിക്ക് ആ കൺഫ്യുഷൻ വന്നിട്ടില്ല. ഞങ്ങൾ ഒരു മാടക്കടയിൽ നിന്നും ചായയും കുടിച്ചുകൊണ്ട് വീട്ടിലേക്ക് എത്തുമ്പോ വസുധാമ്മ എണീറ്റിരുന്നു. കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞു തുളസിത്തറയിൽ വിളക്കും വെച്ചുകൊണ്ട് തൊഴുന്നത് കണ്ടു.

ധ്രുവിക ഇനിയും എണീറ്റിട്ടില്ല. ഞാൻ അമ്മയുടെ മുറിയിലേക്ക് ചെല്ലാൻ തുനിഞ്ഞപ്പോൾ അമ്മയെന്റെ ചെവിയിൽ പിടിച്ചു തിരിച്ചു.

“എങ്ങോട്ടേക്കാണ്…?!!”

“ഞാൻ ഉണർത്താം…”

“അച്ചോടാ കുഞ്ഞു വാവായല്ലേ…അവൾക്കറിയാം എപ്പോ ഉണരണം എന്ന്…”

ഞാൻ അമ്മയോട് തർക്കിക്കാൻ നില്കാതെ എന്റെ പ്ലാൻ മൂഞ്ചിയതിൽ, വേഗം ചെന്നു കുളിക്കാൻ കയറി. കുളി കഴിഞ്ഞു വന്നപ്പോ നനഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ജാതിമല്ലി പൂ പോലെ അടുക്കളയിൽ ധ്രുവിക അമ്മയുടെ ഒപ്പം പുട്ട് ഉണ്ടാകുന്നു. അവളൊരു കുഞ്ഞി വൈറ്റ് ടീഷർട്ടും ബ്ലാക്ക് പാവാടയും ആണിട്ടിരിക്കുന്നത്. മുടിയിൽ തോർത്ത് ചുറ്റിവെച്ചിട്ടുണ്ട്. കഴുത്തിൽ ഒരു കൃഷ്ണന്റെ ലോക്കറ്റ് ഉള്ള സ്വർണ്ണമാലയുണ്ട്. അതവൾ വിരൽ കൊണ്ട് തൊട്ടു തലോടുമ്പോ എന്നെ കാണിക്കാൻ ആണെന്ന് മനസിലായി.

“ഹേയ് നീയൊപ്പോ കുളിച്ചു ധ്രുവീ…”

“അമ്മയെന്ന എണീറ്റതും ഉണർത്തിയിരുന്നു…”

“കണ്ടോ അമ്മ തന്നതാണ് എനിക്ക്..”

സന്തോഷം കൊണ്ട് ധ്രുവിക അവളുടെ കഴുത്തിലെ മാല പിടിച്ചു കാണിച്ചപ്പോൾ ഞാനവളുടെ അടുത്ത് ചേർന്ന് നിന്നുകൊണ്ട് അമ്മയെ നോക്കി. അമ്മ കാണുന്നില്ലെന്ന ഭാവത്തിൽ, ധ്രുവികയുടെ ഇടുപ്പിൽ കൈരണ്ടും പിടിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ