Chapter Title : ? വിധുമുഖി ? [കൊമ്പൻ]

ഋതുപ്രിയയോ ഈ രണ്ടു പേരിൽ ആരെങ്കിലും ആവാനുള്ള സാധ്യത ഇല്ലേ” റെജിൻ സണ്ണിയോട്‌ ആകാംഷയോടെ ചോദിച്ചു.

“എടാ അത്….അവർക്കൊക്കെ ഞാൻ ഫസ്റ് ഇയറിലും പിന്നെ തേർഡ് ഇയറിലും NO കൊടുത്തതെന്നാല്ലോ….പിന്നെയവർ ആ രീതിയിലെന്നോടു ഒരു അപ്രോച്ച് എടുത്തിട്ടില്ല!” ഞാനും അത് ഉറച്ചുകൊണ്ട് ഇരുവരോടും പറഞ്ഞു.

“പക്ഷെ ഈ രണ്ടാൾക്കും നിന്നോട് മുഴുത്ത പ്രേമം ആയിരുന്നല്ലോ…. നിനക്കറിയാമോ റെജിനെ!?” സണ്ണി റെജിന്റെ തോളിൽ കൈ വെച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“എനിക്ക് നമ്മുടെ ഋതുന്റെ കാര്യമേ അറിയാത്തൊള്ളു…. പിന്ന നിങ്ങളുടെ ഫസ്റ്റ്‌ ഇയർ ലു ഞാനിവിടെല്ലലോ….”

“നീരജ. നമ്മുടെ കോളജിൽ ഫസ്റ് ഡേയ് വരുന്ന വരവ് കാണണം!? പോർഷെ കാറിൽ ആയിരുന്നു. എല്ലാരും തമ്മിൽ പരിചയപെടുമ്പോ ഇവന്റെ ഉയരവും കട്ടി മീശയും താടിയും മൊഞ്ചും കണ്ടിട്ട് പെണ്ണ് ക്‌ളാസ് തുടങ്ങി മൂന്നു മാസത്തിൽ തന്നെ ഇവനെ കേറി പ്രൊപ്പോസ് ചെയ്തു…”

“എന്നിട്ടൊ…?!” ബിയർ ഇറക്കികൊണ്ട് റെജിൻ സണ്ണിയോടു ചോദിച്ചു.

“അവൾ ബലം പിടിച്ചു ഇവന്റെ മനസിലേക്ക് കയറാൻ നോക്കി, അവളുടെ അഹങ്കാരവും ഒപ്പം ഇവനോടുള്ള അപ്പ്രോച്ചും കണ്ടപ്പോ ഇവൻ അവളെ കേറി ഒന്ന് പൊട്ടിച്ചു. അതോടെ ഇവനുമവൾക്കും സസ്‌പെൻഷനും കിട്ടി. അതൊക്കെ പഴയ കഥ ആണെങ്കിലും പറയാൻ പറ്റില്ല, പെണ്ണുങ്ങളെ ഈ കാര്യത്തിൽ വിശ്വസിക്കാനെ പറ്റില്ല. നിന്നെ ചിലപ്പോ ഒന്ന് കളിപ്പിക്കാൻ ആയിരിക്കും…”

“പക്ഷെ നീരജയോ, ഋതുവോ ആണെങ്കിൽ ഫോണിൽ സംസാരിച്ചാൽ, എനിക്ക് എളുപ്പം കണ്ടുപിടിക്കാൻ പറ്റുമല്ലോ….”

“ശെരിയാ ഞാനുമതോർത്തില്ല!!!” ബിയറിന്റെ കിക്കിൽ സണ്ണി സ്വയം തലക്ക് ഒന്നടിച്ചു പറഞ്ഞു.

“എന്തായാലും സാരമില്ല. നാളെ മുതൽ 5 ദിവസം കൊണ്ട് നമുക്കവളെ കണ്ടു പിടിക്കാമെടാ ചെക്കാ….” സണ്ണി ബിയർ മുഴുവനും കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ റെജിനും ഒറ്റവലിക്ക് ബോട്ടിലിൽ ബാക്കിയുള്ള ബിയർ കാലിയാക്കി.

“സമയം 9 ആയി. ഞങ്ങളിറങ്ങട്ടെ… നാളെ കാണാം, നീ പാലത്തിൽ കൂടെ വന്നാ മതി, ഞാൻ അവിടെ ഉണ്ടാകും. നമുക്കൊന്നിച്ചു പോകാം….”

ഞാൻ കമിഴ്ന്നു കിടന്നുകൊണ്ട് ലാൻഡ് ലൈൻ നോക്കി. അവളുടെ കുഞ്ഞു കുട്ടികളുടെ പോലെ വിറയാർന്ന ശബ്ദം എന്റെ ഹൃദയിലേക്ക് ഒഴുകിവന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. അവളുടെ തൊണ്ടക്കുഴിയിൽ നിന്നും തെറിക്കുന്ന ഓരോ