Chapter Title : വില്ക്കപ്പെട്ട കനികള് [ജംഗിള് ബോയ്സ്]
എന്ന് അവര് ആശിച്ചുപോയി. കയ്യിലെ വെള്ളത്തിന്റെ കുപ്പി തുറന്ന് വെള്ളം കുടിച്ചുകൊണ്ട് പുഷ്പയോടായി.
രാമന്: നിനക്ക് വെള്ളം വേണോ...?
പുഷ്പ: വേണ്ട...
രാമന്: മക്കള്ക്ക് വേണോ..
അംബികയും അനിതയും: വേണ്ട അമ്മാവാ
എന്നു പറഞ്ഞു.
അനിത പുഷ്പ അമ്മായിയോടു ചേര്ന്ന് ബസിന്റെ പിന്നിലെ കമ്പി പിടിച്ചു നിന്നു. എതിരെയുള്ള സീറ്റില് വെച്ച ആ പാത്രങ്ങള് എടുത്തിരുന്നെങ്കില് അനിതയ്ക്ക് അതില് ഇരിക്കാമായിരുന്നു. അനിത തന്റെ കയ്യില് താന് റെക്കോര്ഡ് ചെയ്ത കല്ല്യാണ വീഡിയോ ഫോണ് കാണുകയായിരുന്നു. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് ആ ബസിലേക്ക് പ്രായം പത്ത് പന്ത്രണ്ട് തോന്നിക്കുന്ന പെണ്കുട്ടികള് കയറിവന്നു. പിന്നാലെ വരുന്ന ആളെ കണ്ട് അനിത ഞെട്ടി. അതേ തന്നെ ശല്യം ചെയ്ത ആ ആള്. അയാള് ബസില് മൊത്തെ കണ്ണോടിച്ചു. നേരെ എന്നെ കണ്ടു. ഞാന് ഞെട്ടലോടെ തലതാഴ്ത്തി. അയാള് എന്റെയടുത്തേക്ക് വന്നു. എന്നെയൊന്ന് നോക്കി. ഞാന് വേഗം അയാളില് നിന്ന് കണ്ണെടുത്തു മൊബൈലിലേക്ക് നോക്കി.
പുഷ്പ അമ്മായിയോടായി
അയാള്: എന്താ വല്ല്യമ്മേ ലാസ്റ്റായോ...?
പുഷ്പ: ങാ ആരിത്. സുരേന്ദ്രനോ... സീറ്റ് കിട്ടിയില്ലേ...
സുരേന്ദ്രന്: ഇല്ല വല്ല്യമ്മേ... ഞാനിവിടെ നിന്നോളാം...
എന്നുപറഞ്ഞു അനിതയെ നോക്കി അവളുടെ പിന്നാലെ നില്ക്കുന്ന സുരേന്ദ്രന്. അപ്പോളേക്കും ആ പെണ്കുട്ടികള് അവിടേക്ക് വന്നുനിന്നു.
അപ്പോള് ഇയാള് ഇവരുടെ കുടുംബമാണെന്ന് അനിതയ്ക്ക് മനസിലായി അവള് ഫോണില് കളിച്ചു. നല്ലരു ഭയം അവളെ പിടികൂടിയിരുന്നു.
ബസിന്റെ മുമ്പില് നിന്ന്: മക്കളെ അങ്ങോട്ട് കയറി നിക്ക്.. ഇനിയും ആള് കയറാനുണ്ട്..
കൂടുതല് കൂടുതല് ആളുകള് ബസില് കയറി. നല്ല തിരക്കായി. ബസിന്റെ ഡോര് അടഞ്ഞു. ഏസി ഓണ് ആയി. ബസ് സ്റ്റാട്ട് ചെയ്തു യാത്ര തുടങ്ങി. കുറച്ച് മുമ്പോട്ട് പോയ ബസില് പിന്നില് നിന്ന് അയാള് അനിതയുടെ അരക്കെട്ടില് കൈ വെച്ചു. ഞെട്ടലോടെ ഞാന് മാറി. അയാള് വിടാന് ഒരുക്കമല്ല. എന്നോട് അടുത്ത് ചേര്ന്നുനിന്നു. മുമ്പിലൊക്കെ ചെറിയ പെണ്കുട്ടികള്. ആരും കാണാത്തത് അയാള് മുതലെടുക്കാന് തീരുമാനിച്ചു. ബസ് ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കെ അയാള് അയാളുടെ അരക്കെട്ട് എന്റെ ചന്തിയിലേക്ക് തള്ളിവെച്ചു. ഇടതു കൈ ബസിന്റെ മുകളിലെ കമ്പിയില് പിടിച്ച് വലതു
💬 Comments
View all comments