Chapter Title : വില്ലൻ 12 [വില്ലൻ]

സംഗീതത്തിൽ ലയിച്ചു ഞാൻ ഉറക്കമെന്ന മായികാലോകത്തേക്ക് പറന്നു.................. ഉടൽ എന്റെ പ്രാണന്റെ അടുത്ത് വിട്ടു ഉപബോധമനസ്സിനെ തിരസ്കരിച്ചു ഞാൻ പറന്നു...................... "ക്കീ.........ഈ..............ച്ച്................"................ ഞാൻ പെട്ടെന്ന് ഞെട്ടി ചാടി.................... ഞാൻ ചുറ്റും നോക്കി................

ആ കുളം എവിടെ..........? കിടക്ക എവിടെ............? മേഘങ്ങൾ..............? ഞാൻ കണ്ണുതുറന്ന് നോക്കി............... ഞാൻ ഇപ്പോഴും ആ വയലിലാണ്.............. സമർ എന്റെ തൊട്ടടുത്ത് ഇരിക്കുന്നു................. മുന്നിൽ സ്റ്റേജിൽ ബാലകൃഷ്ണൻ അടുത്ത പാട്ട് പാടാനൊരുങ്ങുന്നു................. അപ്പോ ഇത്രയും നേരം കണ്ടത് സ്വപ്നം ആയിരുന്നോ................. ഞാൻ എന്റെ നെറ്റിയിൽ അടിച്ചു.............ചേ............. പക്ഷെ സ്വപ്നം ആയിരുന്നെങ്കിലും അതെനിക്ക് തന്ന അനുഭൂതി....................... വാനമ്പാടി ട്രൂപ്പ് പിന്നെയും പാട്ടുകൾ പാടി..............കൂടുതലും പ്രണയഗാനങ്ങൾ...................ഓരോ പാട്ടിലെയും രാജകുമാരൻ സമറും രാജകുമാരി ഞാനുമായി..................... പക്ഷെ എന്തോ അതിനു ശേഷം സ്വപ്നങ്ങളിലേക്ക് ഒന്നും പോയില്ല.................... ആലുങ്കൽ ബാലകൃഷ്ണനും മൂസാക്കയും എന്റെയുള്ളിൽ പ്രണയത്തിന്റെ മായികാ വസന്തം തീർത്തു................. ആ അനുഭൂതിയിൽ വേറെ ഒരു ചിന്തയുമില്ലാതെ ഞാൻ പാട്ടുകൾ ശ്രവിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു................ കണ്ണിനും ശരീരത്തിനും ക്ഷീണം വന്ന് തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഞാൻ മെല്ലെ സമറിന്റെ തോളിൽ ചാഞ്ഞു..................... പെട്ടെന്നുള്ള എന്റെ പ്രവൃത്തിയിൽ അവൻ അതിശയം പൂണ്ടെങ്കിലും അവൻ എന്നെ അവനോട് ചേർത്തു............... ഞാൻ വീണുപോകാണ്ടിരിക്കാൻ അവൻ കൈകളിൽ കൈകോർത്തു..................... ഞാൻ അവന്റെയും എന്റെയും കോർത്ത കൈകളിലേക്ക് നോക്കി ഇരുന്നു...................ആ ഒരു കാഴ്ച എനിക്ക് പറഞ്ഞറിയിക്കാനാവാത്ത നിർവൃതി പകർന്നു................... അവന്റെ തോളിൽ ചാഞ്ഞു കിടന്ന് ഞാൻ ഗാനമേള ശ്രദ്ധിച്ചു...............എന്നിലെ പ്രണയലോകത്തെ ബോധത്തോടെ നിർമിച്ചു.................... അങ്ങനെ ഒടുവിൽ ഗാനമേള അവസാനിച്ചു................ വാനമ്പാടി ട്രൂപ്പ് ഹൃദയത്തിൽ ചാലിച്ച നന്ദി രാമപുരം നിവാസികൾക്ക് പറഞ്ഞു..................... എല്ല കൊല്ലവും ബാല തുടങ്ങുമ്പോയേക്കും എനിക്ക് ഉറക്കവും ക്ഷീണവും വരാറുണ്ട്................അത് ഇത്തവണയും മാറിയില്ല................... എന്റെ ക്ഷീണത്തോടെയുള്ള തോളിലെ ചാഞ്ഞു കിടത്തം കണ്ടിട്ടാണെന്ന് തോന്നുന്നു വീട്ടിലേക്ക് പോകണോ എന്ന് ചോദിച്ചു.................... പക്ഷെ അവന് ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിൽ കണ്ട മിക്കതും പുതുമയുള്ളതായിരുന്നു..............ബാലയും അവന് പുതിയ ഒരു അനുഭവമാകും...................അത് ഇല്ലാതാക്കാൻ എന്റെ മനസ്സ് താൽപര്യപ്പെട്ടില്ല................... ബാല കഴിഞ്ഞിട്ട് പോയാ മതി എന്ന് ഞാൻ അവനോട് പറഞ്ഞു....................... സമർ മുത്തിനോട് പോയി കടലയും വെള്ളവും വാങ്ങിക്കൊണ്ട് പോര് എന്ന് പറഞ്ഞു പൈസ