Chapter Title : വില്ലൻ 2 [വില്ലൻ]

കൊടുക്കാതിരുന്നതിന്...കൈവിടാഞ്ഞതിന്... ഒരു വാസസ്ഥലം കണ്ടെത്തി തന്നതിന്...അത് പറയുമ്പോൾ ഷാഹിയുടെ കണ്ണ് ചെറുതായി നനഞ്ഞിരുന്നു...

മോളെ..നീ ഇത്രയ്‌ക്കൊക്കെ ഒള്ളോ..അയ്യേ ചെറിയകുട്ടികളെപോലെ...മനുഷ്യനെ മനുഷ്യനാ സഹായിക്കേണ്ടത്...അത് എല്ലാവരുടെയും കടമയാണ്..തിരിച്ചൊന്നും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ ചെയ്യേണ്ട കടമ...അത്ര കണ്ടാൽ മതി..മോൾക്ക് എന്ത് വിഷമം ഉണ്ടേലും എന്നോട് പറഞ്ഞാൽ മതി..ഇനി എനിക്ക് മക്കൾ രണ്ടല്ല..മൂന്നാണ്..നിന്നെയും ചേർത്ത്... ശാന്ത ഷാഹിയുടെ കണ്ണ് തുടച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു...

ശരി..അമ്മേ.. പോട്ടെ...കാണാം...ഷാഹി പറഞ്ഞു

ആ..മോൾ പോ..സന്തോഷമായിട്ട് ഇരിക്ക്...ബൈ എന്നാ..ശാന്ത പറഞ്ഞു

ഷാഹി ബൈ തിരിച്ചു പറഞ്ഞു

എന്നാ പോയാലോ മോളേ.. ചന്ദ്രേട്ടൻ ചോദിച്ചു

പോകാം...ഷാഹി മറുപടി നൽകി

ചന്ദ്രേട്ടനും ഷാഹിയും സ്കൂട്ടറിൽ ബാംഗ്ലൂരിന്റെ തിരക്കുകളിലേക്ക് ഇറങ്ങി...അവർ പോകുന്നത് കോപത്തിന്റെ കഴുകൻകണ്ണുകൾ കൊണ്ട് ഒരാൾ കോളേജിന്റെ മൂന്നാം നിലയിൽ നിന്ന് നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു...ആ കണ്ണുകളിൽ ദേഷ്യത്തിന്റെയും നിരാശയുടെയും തീനാളങ്ങൾ കത്തി...

ബാംഗ്ലൂരിന്റെ തിരക്കുപിടിച്ച പാതകളിലൂടെ ചന്ദ്രേട്ടൻ വണ്ടി ഓടിച്ചു...ഷാഹി പിന്നിലിരുന്ന് വഴിയൊരക്കാഴ്ചകൾ കണ്ടു...കാണുന്നതോരോന്നും അവൾക് അത്ഭുതമായിരുന്നു..വിലപിടിച്ച കാറുകൾ..ആധുനികതയുടെ അടയാളങ്ങളായ കടകൾ... ഇതുവരെ കാണാത്ത ട്രാഫിക് നിയമബോർഡുകൾ...പൊടിയും വൃത്തികെട്ട നാറ്റവും നിറഞ്ഞ അന്തരീക്ഷം..ടിവിയിൽ കാണുന്ന മോഡൽസിനെ പോലെ മോഡേൺ ഡ്രെസ്സുകൾ അണിഞ്ഞ ആളുകൾ...എല്ലാം ഷാഹി എന്ന നാട്ടിൻപുറത്തുകാരിക്ക് പുതിയതായിരുന്നു...എന്നാൽ ഒരു മാറ്റം മാത്രം അവളെ വേദനിപ്പിച്ചു...അവളുടെ നാട്ടിൽ എവിടെയെങ്കിലും കണ്ടിരുന്ന ഭിക്ഷക്കാരെ അവൾ ബാംഗ്ലൂരിന്റെ ഓരോ പാതകളിലും കണ്ടു...എത്രയെത്ര വികസനം വന്നാലും ഇവർക്ക്മാത്രം ഒരു മാറ്റവുമില്ല...അവൾ ഓർത്തു...

സ്കൂട്ടർ തിരക്കിൽ നിന്നെല്ലാം ഒഴിഞ്ഞു ഒരു വിജനമായ പാതയിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു..റോഡിന് ചുറ്റും നിറയെ മരങ്ങളും പച്ചപ്പും നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്നു... കിളികളുടെ കളകളാരാവം അവളുടെ ചെവികൾക്ക് കുളിർമയേകി...ദൂരെ നിന്നിരുന്ന മരങ്ങളിൽ പുഷ്പങ്ങൾ വിരിഞ്ഞ് നിന്നിരുന്നത് അവളുടെ മനസ്സിന് ആനന്ദം പകർന്നു...അവൾ