Chapter Title : വിനോദവെടികൾ 5 [ഒലിവര്‍]

വിനോദ് മിസ്സിനെ വീട്ടില്‍ കൊണ്ടുവിടുന്നതു വരെ ഞാനിവിടെ നിന്നോളാം.”
“ വേണ്ടവേണ്ട… എന്നിട്ട് വേണം വല്ലോരും വന്ന് വെട്ടിക്കൊല്ലാൻ… അതും എനിക്കുതന്നാ സമാധാനക്കേട്… നീ… നീയൊരു കാര്യം ചെയ്യ്… നടുക്കിരുന്നാൽ മതി. ഞാൻ ബാക്കിലിരുന്നോളാം..”
അവൻ അനുസരണയോടെ തലയാട്ടി മുന്നിലേക്ക് ഒതുങ്ങിയിരുന്നു. ഞാൻ പിന്നിലും കേറി. കാണാനാരുമില്ലാത്തത് കാര്യം. അല്ലേൽ രണ്ട് മുട്ടൻ ചെക്കന്മാരുടെ കൂടെ ട്രിപ്പിള്‍സ് അടിച്ചുപോവാൻ എനിക്ക് വട്ടാണെന്ന് ആളുകള്‍ കരുതിയേനെ.
എന്തായാലും മദ്യത്തിന്റെ ചോദനയിൽ അവന്മാരിൽ ആളിക്കത്തിതുടങ്ങിയ കാമത്തിന്റെ സർവ്വനാളത്തെയും കെടുത്താൻ തക്ക ശക്തി എന്നിലെ ടീച്ചഴ്സ് പവറിനുണ്ടെന്നത് തെല്ലൊരു അഭിമാനമുണ്ടാക്കി. ചുമ്മാതാണോ കോളേജിലെ നന്മമരമെന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്!
വീഴാതിരിക്കാൻ മറ്റു വഴിയില്ലാതെ ഞാൻ മുന്നിലേക്ക് ചാഞ്ഞിരിക്കുന്നത് കൊണ്ട് എന്റെ മുലകൾ ഇപ്പോള്‍ ഷിയാസിന്റെ മുതുകിലാണ് മുട്ടുന്നത്. ങ്ഹാ… മുട്ടുന്നെങ്കിൽ മുട്ടട്ടെ.. അല്ലാതെന്ത് ചെയ്യാന്‍? വെട്ടികളയാൻ ഒക്കുമോ… നാറി സുഖിക്കട്ടെ. എന്റെ കുണ്ടിയെങ്കിലും രക്ഷപ്പെടുമെല്ലോ.
സ്ഥലം കഷ്ടിയായതുകൊണ്ട് എന്റെ മുഴുത്ത ചന്തികൾ മുക്കാലും പുറത്താണ്. വീഴാതിരിക്കാൻ മുന്നോട്ട് ചായുമ്പോൾ കുണ്ടി പിന്നെയും പിന്നോട്ട് തള്ളുന്നു. തള്ളുന്തോറും രണ്ട് ചന്തിയുടെയും നടുവിലെ നെടുവിരിയൻ ചുഴി വിരിയുന്നു. പിന്നില്‍നിന്ന് നോക്കുന്നവർക്ക് ഒരടിപൊളി കാഴ്ചയായേനെ. രാത്രിയായത് ഭാഗ്യം. ഇല്ലേൽ നാട്ടിലെ അണ്ടിയുള്ള സർവ്വ തെണ്ടികളും വണ്ടിയുമായി എന്റെ കുണ്ടി കാണാൻ ഫോളോ ചെയ്ത് വന്നേനെ.
ആത്മപ്രശംസയല്ല, നേരത്തെ എന്റെ മുലകളെയും തള്ളിയ വയറിനെയുംപ്പറ്റിയും മാത്രമല്ലേ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളൂ. എന്റെ ചന്തികളെപ്പറ്റി നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ അതുങ്ങള് പിണങ്ങും. അതുകൊണ്ട് പറയുവാണ്, അത്ര കിടുവാണ് രണ്ടും. നല്ല മുഴുത്തുരുണ്ടിരിക്കും! ഭർത്താവിന് പോലും എന്റെ പൂറിനേക്കാൾ കുണ്ടിയാണ് ഇഷ്ടം. രാത്രിയിലെ കളിയും കഴിഞ്ഞ് കുളിമുറിയിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ എന്റെ വെളുത്തുരുണ്ട ചന്തി അരകല്ല് പോലെ തിരിയുന്നത് കാണാന്‍ നല്ല ഭംഗിയാണത്രേ.
എന്തായാലും അവന്മാരുടെ ഭാഗത്തുനിന്ന് പിന്നീട് വലിയ പ്രശ്നങ്ങളൊന്നും ഉണ്ടായില്ല. റോഡിന് താഴെയുള്ള പാടവരമ്പിന്റെ അരികില്‍ വണ്ടി നിർത്തി. ഇപ്പോഴാണ് സ്ഥലമെത്തിയത്! രണ്ടല്ല… പത്തു കിലോമീറ്ററെങ്കിലും വണ്ടിയോടിച്ചിട്ടുണ്ടാവണം. പരമനാറികൾ. ഈ സമയം കൊണ്ട് കോളേജ് ഹോസ്റ്റലില്‍ എത്താമായിരുന്നു.
ഷിയാസ് മൊബൈലിൽ ടോർച്ച് തെളിച്ചു.
“ നേരം കളയണ്ട… വാ ടീച്ചറെ… ഇവിടെ അധികം നിൽക്കുന്നത് ബുദ്ധിയല്ല… ദേ