Chapter Title : വിഷാദതരളം… വികാരഭരിതം 1 [സ്പൾബർ]

ഇഷ്ടമായി..

അല്ലെങ്കിലും മീരക്കിപ്പോ ഒരാണിന്റെ സാമീപ്യം അനിവാര്യമായിരുന്നു..

അത് സുമുഖനും ആരോഗ്യവാനുമായ രവിയായതിൽ അവൾക്ക് സന്തോഷമായി..

രവിയുടെ കൂടെ വന്നവരും മീരയുടെ അച്ചനും തമ്മിൽ കാര്യങ്ങളെല്ലാം സംസാരിച്ചു..എല്ലാം തീരുമാനമായപ്പോഴാണ് വിവാഹ ശേഷം മീരയെ ജോലിക്ക് വിടാനാവില്ല എന്ന് രവി പറഞ്ഞത്… പ്രധാനമായും അമ്മയെ നോക്കാൻ വീട്ടിലൊരാൾ വേണം..

അതിൽ തട്ടി ആ ആലോചന നിന്നു..

മീരയുടെ അച്ചൻ ഒരു നിലക്കും അതംഗീകരിച്ചില്ല..

മകളെ ജോലിക്ക് വിട്ട് ഒരു പണിക്കും പോകാതെ അവളെ ഊറ്റി ജീവിക്കുന്ന അയാൾക്ക് തന്റെ അന്നം മുട്ടുമെന്ന ഒരു പേടിയുണ്ടായി..

മാത്രമല്ല,നഴ്സിംഗിന് പഠിക്കുന്ന അനിയത്തിയുടെ പഠനച്ചിലവും നോക്കിയിരുന്നത് മീരയാണ്..

അവളുടെ ചെറിയ ശമ്പളം മുഴുവൻ വീട്ടിലേക്കാണ് ചിലവാക്കിയിരുന്നത്..

ഒരു നിലക്കും മീരയുടെ അച്ചനെ അടുപ്പിക്കാനായില്ല..അതോടെ രവിയുടെ കൂടെ വന്നവർ ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങി..

പക്ഷേ,ആ പൂച്ചക്കണ്ണിയെ അവിടെ വിട്ടിട്ട് പോരാൻ രവിക്കാവില്ലായിരുന്നു..

അവനൊരു സാഹസം കാട്ടി..

മീര എത്ര രൂപയാണോ മാസത്തിൽ വീട്ടിൽ കൊടുക്കുന്നത്,ആപൈസ മാസം തോറും  ഇവിടെയെത്തിക്കാം എന്നവൻ വാക്ക് കൊടുത്തു..

അകത്തിരുന്ന് ആ പ്രഖ്യാപനം കേട്ട മീരക്ക്,രവിയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ഒരുമ്മ കൊടുക്കാൻ തോന്നിപ്പോയി..

വേണ്ട… ഇപ്പോ വേണ്ട…തികച്ച് കൊടുക്കുന്നുണ്ട് ഞാൻ കള്ളന്…

അവൾ കുസൃതിയോടെ ചിരിച്ചു..

✍️…

അത്യാവശ്യം ആളെ വിളിച്ച് കൂട്ടി അവരുടെ വിവാഹം മംഗളമായി നടന്നു..

മീര, രവിയുടെ വീട്ടിൽ ജീവിതം തുടങ്ങി..

വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം പ്രാരാബ്ദ്ധമില്ലാതെ, സമാധാനത്തോടെ മീര ജീവിതമാസ്വദിക്കാൻ തുടങ്ങി..

ആ വീട്ടിലെ കത്തുന്ന നിലവിളക്കായി മീര..

ഒരു നഴ്സായ അവൾ അമ്മയെ നന്നായി പരിചരിച്ചു..

രവിയുടേയും, ബാബുവിന്റേയും കാര്യങ്ങളെല്ലാം അവൾ കണ്ടറിഞ്ഞ് ചെയ്തു..

അവളേക്കാൾ നാല് വയസിനിളപ്പമുളള ബാബുവിനോട് കൊച്ചനുജനെ പോലെ മീര പെരുമാറി..

ബാബുവിനും ഏട്ടത്തിയെ ഇഷ്ടമായി..

ആ വീടൊരു സ്വർഗമായി..

പ്രശ്നങ്ങളും, പ്രാരാബ്ദ്ധങ്ങളുമില്ലാത്ത ജീവിതം നുകർന്ന് മീരയും എല്ലാം തികഞ്ഞൊരു മാദകത്തിടമ്പായി മാറി..

അവളുടെ മുന്നും പിന്നും ശരീരമാകെയും പിന്നെയും തുടുത്ത് കൊടുത്തു..

നിറവും നന്നായി കൂടി..

ആ പൂച്ചക്കണ്ണുകളുടെ തിളക്കം പിന്നെയും വർദ്ധിച്ചു…

സ്വതവേ അൽപം ഇളക്കം കൂടിയ മീരക്ക്, രവിയുടെ ചെയ്ത്ത് വേണ്ടത്ര തികഞ്ഞില്ലെങ്കിലും അവൾ സംതൃപ്തയായിരുന്നു.. കൊടുങ്കാറ്റായി ആടിത്തിമർക്കുന്ന മീരക്കൊപ്പമെത്താൻ രവിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും

ഒരു പരിഭവമോ, പരാതിയോ അവൾക്കില്ലായിരുന്നു..

ദിവസവും രണ്ട് പ്രാവശ്യമെങ്കിലും ഊക്കിക്കൊടുക്കണമെന്ന് അവൾക്ക് നിർബന്ധമായിരുന്നു..

അവരുടെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് മൂന്നാം മാസം അമ്മ മരിച്ചു..

ഒരാഴ്ച രവി അതിന്റെ സങ്കടത്തിൽ കഴിഞ്ഞെങ്കിലും പിന്നെ എല്ലാം പഴയപടിയായി..

അവരുടെ ജീവിതം ശാന്തമായൊഴുകി..