Chapter Title : വിഷാദതരളം… വികാരഭരിതം 6 [സ്പൾബർ]

സഹിക്കാൻ അവനായില്ല..

മീര അൽഭുതത്തോടെ ബാബുവിനെ നോക്കി..

അവന്റെ മുഖഭാവം കണ്ട് അവൾക്ക് തന്നെ പേടിയായി..

“ നായിന്റെ മോനേ…

എന്റെ ഏട്ടനെ നീ കൊന്നില്ലേടാ… ?.

ഞങ്ങളുടെ കുടുംബം നീ തകർത്തില്ലേടാ…

എന്ത് തെറ്റാടാ എന്റേട്ടൻ നിന്നോട് ചെയ്തത്… ?.””.

ബാബു ആക്രോശിച്ച്കൊണ്ട് ഒന്നുകൂടികൊടുത്തു…

ഇടത്തേ തോളത്ത് തെന്നെ..

തന്റെ കൈ തോളിൽ നിന്ന് വിട്ട്പോന്നെന്ന് ഗണേശന് തോന്നി..

വേദനസഹിക്കാനാവാതെ അവൻ അലറിക്കരഞ്ഞു..

ഛന്നംപിന്നം പെയ്ത് കൊണ്ടിരുന്ന മഴ പുറത്ത് ശക്തിയാർജിച്ചിരുന്നു..

“” എടാ മൈരുകളേ…

ആ… ആ… ആ….

നീയൊക്കെ കരുതിയിരുന്നോ…

ഹൂ…

ഇത് വെച്ച് നീയൊക്കെ എന്ത് പുളുത്താനാ… ?.

ഗണേശന്റെ രോമം പോലും നിനക്കൊന്നും തൊടാൻ പറ്റില്ലെടാ…

കാണിച്ച് തരാടാ ഞാൻ മൂന്നിനേയും…

ആ… ആ… ആ…”

വേദന കൊണ്ട് അവൻ കരയുകയാണ്..

“” ഗണേശാ…

ഈ വീടുമായി എനിക്കൊരു ബന്ധവുമില്ലായിരുന്നു..

പക്ഷേ, നമ്മൾ ഒരുമിച്ചിരുന്ന് വെളളമടിച്ച അന്ന് നീ എന്നോട് പറഞ്ഞതാണിതെല്ലാം…

അതിൽ പിന്നെയാടാ ഈ വീടുമായി എനിക്ക് ബന്ധമുണ്ടായത്…

നിന്റെ കുഴി നീ തന്നെ തോണ്ടി…”..

ഗണേശൻ അന്തം വിട്ടു..

താനിവനോട് പറഞ്ഞതാണെന്നോ…

ഒറ്റദിവസത്തെ മാത്രം പരിചയമുള്ള ഒരാളോട് താനെന്തിനായിതൊക്കെ പറഞ്ഞത്..

“” നീയന്ന് നല്ല വെള്ളമായിരുന്നെടാ…

എന്നോടെല്ലാം നീ പറഞ്ഞു.. നീ ചെയ്തതെല്ലാം…

അതെന്തിന് വേണ്ടിയായിരുന്നെന്നും നീ പറഞ്ഞു… “..

അത് പറഞ്ഞ് അപ്പു, മീരയെ നോക്കി..

അവൾ നാണത്തോടെ ചിരിച്ചു..

“” അപ്പോ ഗണേശാ… കാര്യങ്ങളൊക്കെ നിനക്ക് മനസിലായല്ലോ…

വർക് ഷോപ്പ് കത്തി എന്ന ഒറ്റക്കാരണത്താൽ നഷ്ടപ്പെട്ടത് രണ്ട് മനുഷ്യ ജീവനാണ്..

അതിന് നീയാണ് ഉത്തരവാദി…