വിസ്മയ 10 [Vashalan]

അത് അങ്ങനെയല്ല..."

​വിസ്മയ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അയാളുടെ അടുത്തേക്ക് ഒന്നുകൂടി നീങ്ങി നിന്നു. "പിന്നെന്തിനാ സാർ ഇത്ര പേടിക്കുന്നത്? സാറിന്റെ ഈ വേദന മാറ്റാൻ ഞാൻ സഹായിക്കട്ടെ? ഞാൻ ഇന്നലെ ചെയ്തത് പോലെ ഇന്നും ചെയ്താലോ?"

​സാർ, വിസ്മയയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ ഒരു അധ്യാപകന്റെ മര്യാദയല്ല, മറിച്ച് ഒരു പുരുഷന്റെ ദാഹമായിരുന്നു. അയാൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു, "വിസ്മയാ... നിന്നെപ്പോലെ ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ മുന്നിൽ ഞാൻ ഇങ്ങനെ വരുന്നത് തെറ്റാണ്. പക്ഷെ... പക്ഷെ നിന്റെ സാമീപ്യം... നിന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ കാണുന്ന  കാഴ്ചകൾ... അത്... അത് എന്നെ ഭ്രാന്തുപിടിപ്പിക്കുന്നു."

​വിസ്മയ പതുക്കെ ചോദിച്ചു, "സാർ, അപ്പോൾ ഞാൻ ഇങ്ങനെ നിൽക്കുന്നത് കണ്ടതുകൊണ്ടാണോ സാറിന് ഈ

അസ്വസ്ഥത ഉണ്ടാവുന്നത്? എന്റെ മാറിടങ്ങൾ ഇങ്ങനെ കാണുന്നത് സാറിന് അത്രയും വലിയ അസ്വസ്ഥതയാണോ നൽകുന്നത്?"

​സാർ  അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി സത്യം തുറന്നു പറഞ്ഞു, "അത് അസ്വസ്ഥതയല്ല വിസ്മയാ... അത്... അത് വല്ലാത്തൊരു ആഗ്രഹമാണ്. നിന്റെ മാറിടങ്ങളുടെ വടിവുകളും... അത് എന്നെ പൂർണ്ണമായും കീഴ്പ്പെടുത്തുകയാണ്. എനിക്ക്... എനിക്ക് നിന്നിൽ നിന്നും കണ്ണെടുക്കാൻ പോലും കഴിയുന്നില്ല."

​അയാൾ അല്പം കൂടി മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞു. ആ നിമിഷം വിസ്മയക്ക് മനസ്സിലായി, താൻ ആഗ്രഹിച്ചതുപോലെ സാർ തന്റെ വലയിൽ പൂർണ്ണമായും വീണു കഴിഞ്ഞു എന്ന്. അവൾ പതുക്കെ അയാളുടെ പാന്റിലെ മുഴപ്പിലേക്ക് വീണ്ടും കൈ നീട്ടി.

സാർ നിവർന്നു നിൽക്കാൻ പോലും കഴിയാതെ, കസേരയുടെ അരികിൽ തളർന്നു നിൽക്കുകയായിരുന്നു. വിസ്മയ അയാളുടെ

മുന്നിൽ വളരെ നിഷ്കളങ്കമായി, ഒരു വലിയ സത്യം മനസ്സിലാക്കിയവളെപ്പോലെ നിന്നു.

​അവൾ പതുക്കെ അയാളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി, വളരെ ശാന്തമായി ചോദിച്ചു: "സാർ, സാർ നേരത്തെ പറഞ്ഞല്ലോ ഇത് വല്ലാതെ വീർത്ത് ഇരിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണെന്ന്. അപ്പൊ ഞാൻ ഇങ്ങനെ ഡ്രസ്സ് ഇട്ടു വരുന്നത് സാറിനെ അസ്വസ്ഥനാക്കുന്നുണ്ടോ? ഞാൻ സാധാരണ വീട്ടിൽ ഇങ്ങനെയാണ് ഡ്രസ്സ് ഇടാറുള്ളത്, സാർ ഇന്നലെ പറഞ്ഞതല്ലേ എന്റെ വേഷത്തിൽ സാറിന് ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടുമില്ലെന്ന്? പിന്നെന്താ ഇപ്പോൾ ഇത്രയും അസ്വസ്ഥത?"

​സാർ തല കുനിച്ചു, വിയർപ്പുകണങ്ങൾ അയാളുടെ നെറ്റിയിൽ നിന്ന് താഴേക്ക് ഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അയാൾ സത്യം പറയാൻ നിർബന്ധിതനായി.

​"വിസ്മയാ... നിന്റെ ഈ വേഷം... നീ ഇങ്ങനെ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വരുന്നത്... അത് അസ്വസ്ഥതയല്ല. മറിച്ച്, നിന്നെ ഇങ്ങനെ

കാണുമ്പോൾ എന്റെയുള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു ആഗ്രഹമാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്. നീ ഒരു വിദ്യാർത്ഥിനിയാണ്, അതുകൊണ്ട് തന്നെ നിന്നെ ഇങ്ങനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് തെറ്റാണെന്ന് എനിക്കറിയാം. പക്ഷേ... എനിക്ക് അതിനെ നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. ആ ആഗ്രഹം കൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന അസ്വസ്ഥതയാണ് ഇത്."

​അയാൾ തളർന്ന ശബ്ദത്തിൽ തുടർന്നു, "നിന്റെ ശരീരത്തിന്റെ വടിവുകൾ... ഈ വസ്ത്രങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ നീ കാണിക്കുന്ന ഭാവങ്ങൾ... അത് എന്നെ പൂർണ്ണമായും ഭ്രമിപ്പിക്കുകയാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് എനിക്ക് ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കുന്നത്."

​വിസ്മയ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ യാതൊരു കൂസലുമില്ലാതെ അയാളുടെ അടുത്തേക്ക് ഒന്നുകൂടി ചേർന്നുനിന്നു. അവൾ ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയുടെ നിഷ്കളങ്കതയോടെ ചോദിച്ചു:

​"അപ്പൊ സാറിന് എന്നെ ഇഷ്ടമാണോ?

അതുകൊണ്ടാണോ സാറിന് ഇങ്ങനെ സുഖം തോന്നുന്നത്? സാർ നേരത്തെ