Chapter Title : വിസ്മയ 6 [Vashalan]

അമ്മ: "എന്താടാ അഭീ... നീ എന്താ ഒന്നും മിണ്ടാത്തത്? വിസ്മയയെ ഗെയിമിൽ തോൽപ്പിക്കാൻ പറ്റാത്തതിന്റെ സങ്കടത്തിലാണോ?"

​അഭിജിത്ത് പതുക്കെ തലയുയർത്തി. വിസ്മയ അവനെ നോക്കി സാധാരണ ഗതിയിൽ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു.

​അഭി: "ഏയ്... അതൊന്നുമില്ല അമ്മേ. രാവിലെ കമ്പ്യൂട്ടറിൽ കുറെ നേരം ഇരുന്നതുകൊണ്ട് തലയ്ക്ക് ചെറിയൊരു ഭാരം പോലെ."

​വിസ്മയ: "അത് ചേട്ടൻ ഇന്ന് ശരിക്കും ശ്രദ്ധിക്കാതെ കളിച്ചതുകൊണ്ടാ. ഇടയ്ക്കിടെ വണ്ടി ഓരോ ഇടത്തുകൊണ്ടുപോയി ഇടിക്കുമായിരുന്നു. എന്ത് പറ്റിയോ ആവോ!"

​വിസ്മയ ഇത് പറയുമ്പോൾ തികച്ചും

നിഷ്കളങ്കമായിട്ടാണ് അബിക്ക് തോന്നിയത്. പക്ഷേ ടേബിളിനടിയിൽ അവളുടെ കാലുകൾ അറിയാതെ എന്നവണ്ണം അബിയുടെ കാലിൽ തട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​രാഘവൻ: "അതൊക്കെ പോട്ടെ... നിങ്ങൾ കുറെ കാലത്തിന് ശേഷം ഇങ്ങനെ ഒരുമിച്ച് ഇരുന്നു കളിക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ സന്തോഷം തോന്നുന്നു. മഴ പെയ്യുന്നത് കൊണ്ട് പുറത്തേക്ക്  പോകാനും പറ്റില്ലല്ലോ."

​വിസ്മയ: "അതെ അച്ഛാ... ഈ മഴ വന്നത് നന്നായി. അല്ലെങ്കിൽ ഇന്ന് പഠിച്ചു പഠിച്ചു എന്റെ തല പെരുത്തു പോയേനെ. ചേട്ടന്റെ കൂടെ ഇങ്ങനെ ഗെയിം കളിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ ആ പഴയ കുട്ടിക്കാലം ഓർമ്മ വരുന്നു.വിസ്മയ എണീറ്റു നിന്ന് കൊണ്ട് അഭിയുടെ അടുത്തുള്ള കറി പാത്രം കുനിഞ്ഞു എടുക്കാന്‍ തുടങ്ങി.ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടണുകൾക്കിടയിലൂടെ അബിക്ക്

വീണ്ടും അവളുടെ മാംസളമായ ഭാഗങ്ങൾ കാണാൻ കഴിഞ്ഞു. അവൾ മനപ്പൂർവ്വം കാണിച്ചതാണെന്ന് അവന് തോന്നിയില്ല, പക്ഷേ ആ കാഴ്ച അവന്റെ ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു പിരിമുറുക്കം ഉണ്ടാക്കി.

​വിസ്മയ: "അമ്മേ... ഫുഡ് കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ ഞങ്ങൾ ബാക്കി കളി കൂടി തീർത്തോട്ടെ? കുറച്ചു ഭാഗം കൂടിയേ ഉള്ളൂ."

​സരസ്വതി: "ശരി... പക്ഷേ കണ്ണ് കേടാക്കരുത്. അധികനേരം ഇരിക്കണ്ട."

​വിസ്മയ എഴുന്നേറ്റ്  പോയപ്പോൾ അവൾ പതിയെ അഭിയുടെ അടുത്തു കൂടെ നടന്നു പോയി. ആ വേഷം അവൾക്ക് തീരെ പാകമല്ലെന്ന പോലെ