Chapter Title : വിസ്മയ 8 [Vashalan]

"ഞാൻ നിന്നോട് എന്തിനാ ദേഷ്യപ്പെടുന്നത്? എനിക്ക് എന്നോട് തന്നെയായിരുന്നു ദേഷ്യം."

"എന്തിന്? ചേട്ടൻ എന്തിനാ സ്വയം ദേഷ്യപ്പെട്ടത്? ഇപ്പോൾ ആ ദേഷ്യം മാറിയോ?" വിസ്മയ അവന്റെ ശരീരത്തോട് കൂടുതൽ ചേർന്നു നിന്നു. അവളുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്നുള്ള പെർഫ്യൂമിന്റെ മണം അവനെ വല്ലാതെ അലട്ടി.

"ഇല്ല വിസ്മയാ... ദേഷ്യം മാറിയിട്ടില്ല," അവൻ അല്പം ഗൗരവത്തിൽ പറഞ്ഞു.

അവൾ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കി, വശ്യമായ ഒരു സ്വരത്തിൽ ചോദിച്ചു: "ചേട്ടന് എന്നോടുള്ള ദേഷ്യം മാറാൻ ഞാൻ എന്തെങ്കിലും ചെയ്തു തരണോ?"

അവളുടെ ആ ചോദ്യത്തിലെ അർത്ഥം അബിക്ക് മനസ്സിലായി. അവൻ ഒന്നു പതറിപ്പോയി. ഉള്ളിൽ ഒരു അഗ്നിപർവ്വതം പുകയുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അവൻ ആത്മസംയമനം പാലിക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട്

പറഞ്ഞു: "നീ ഒന്നും ചെയ്യാതിരിക്കുന്നതാണ് എനിക്ക് നീ ചെയ്തു തരാവുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ഉപകാരം."

അവൻ വേഗം മാറി സോഫയിൽ പോയി ഇരുന്നു. പക്ഷേ അവൾ വിട്ടുകൊടുക്കാൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല. അവൾ ടിവിക്കും അവനും ഇടയിൽ ഒരു തടസ്സമായി വന്നു നിന്നു.

"ചേട്ടൻ നേരത്തെ പറഞ്ഞത് കാര്യമായിട്ടാണോ?" അവൾ ചോദിച്ചു.

"എന്ത്?" അബി അല്പം ദേഷ്യത്തോടെ തന്നെ ചോദിച്ചു.

"ഞാനും അമ്മയും ഇങ്ങനെയൊക്കെ മോഡേൺ ഡ്രസ്സ് ഇട്ടു നടക്കുന്നത് ചേട്ടന് പ്രശ്നമില്ല എന്ന് പറഞ്ഞത്?"

അബിക്ക് ദേഷ്യം നിയന്ത്രിക്കാനായില്ല. "അതെ... എനിക്ക് ഒരു പ്രശ്നവുമില്ല! നിന്റെ ചെറുപ്പം മുതലുള്ള ആഗ്രഹം ഒക്കെ ഇതല്ലേ? ഇനി നിനക്ക് ഡ്രസ്സ് ഇടാതെ നടക്കണമെന്നുണ്ടെങ്കിൽ അങ്ങനെ തന്നെ നടക്ക്, എനിക്കൊരു കുഴപ്പവുമില്ല!"

ആ നിമിഷത്തെ ചൂടിൽ അവൻ പറഞ്ഞുപോയതാണെങ്കിലും, വിസ്മയ കാത്തിരുന്നത് ആ വാക്കുകൾ കേൾക്കാനായിരുന്നു. അവൾ ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെപ്പോലെ വിജയിച്ച ഭാവത്തിൽ ചിരിച്ചു. അവന്റെ വാക്കുകൾ അവളിൽ ഒരു വലിയ ഉണർവ് ഉണ്ടാക്കി. അവൾ അവനെ കൂടുതൽ പ്രകോപിപ്പിക്കാനായി പറഞ്ഞു:

"ഓഹോ! അപ്പൊ ചേട്ടന് എന്നെ വസ്ത്രമില്ലാതെ കാണാൻ വലിയ ആഗ്രഹം