Chapter Title : വിയർപ്പൊഴുകുന്ന ദൂരങ്ങൾ 3 [ഫ്ലോക്കി കട്ടേക്കാട്]
ഞാൻ കണ്ട കാഴ്ച എന്റെ കണ്ണുകൾക്ക് മാത്രമല്ല, മനസ്സിനും ശരീരത്തിനും കുളിമഴ പോലെ ആയിരുന്നു. പുറത്തു കാലാവർഷം തിമർത്ത് പെയ്യുന്നുണ്ട്.
കുളിച്ചൊരുങ്ങി, മഞ്ഞ ചുരിദാർ ധരിച്ചു ഇത്തയെന്റെ മുന്നിൽ, ഞാൻ കണ്ണുകൾ തിരുമ്മി എണീറ്റു.....
“എന്താടാ ഇന്നലത്തെ കെട്ട് വിട്ടില്ലേ???? “
എനിക്കൊരു വളിച്ച ചിരി ചിരിക്കാൻ മാത്രമേ ആയുള്ളൂ.... എനിക്കൊരു ചായ തന്നു ഇത്ത പോകാനൊരുങ്ങി..
“ഉച്ചക്ക് ഭക്ഷണം കഴിച്ചിട്ട് നമുക്കിറങ്ങാം, നി അപ്പോഴേക്കും റെഡി ആവണം ട്ടോ “
ഇതും പറഞ്ഞു ഇത്ത ചിരിച്ചു കൊണ്ടിറങ്ങിപ്പോയി. ഞാൻ ചായ ഒരു സിപ് അടിച്ചു. മൊബൈൽ എടുത്തു. അഫ്സൽകയുടെ വാട്സ്ആപ്പ് ചാറ്റ് ഓപ്പൺ ചെയ്തു ഒരു വോയിസ് അയച്ചു...
“അതേയ് ഇക്ക, ഇന്നലെ ഒരു വൻ സംഭവം ഉണ്ടായി.... ഇത്ത എനിക്കൊരു ഫുൾ വാങ്ങി തന്നു.. ഞാൻ ഞെട്ടിപ്പോയി ഇക്ക, ചോദിച്ചപ്പോ പറയുവാ ഇങ്ങൾ വരുമ്പോഴർക്കും ഇങ്ങളെക്കാൾ മൊഞ്ചാവാൻ ഞാൻ സഹായിക്കുന്നതിനുള്ള ഗിഫ്റ്റ് ആയി കണ്ടാൽ മതീന്ന്... .ഇങ്ങൾ ഒരുങ്ങി ഇരുന്നോളി ട്ടോ ഇത്ത മൊഞ്ചാവാൻ ഇവിടെയും പറ്റുന്നതെലാം ചെയ്യുന്നുണ്ട്”
മൈര്.... വീണ്ടും ഞാൻ അതേ തെണ്ടിത്തരം തന്നെ ആണ് ചെയ്തത്. പറയുന്നെങ്കിൽ മുഴുവൻ പറയണം. പാതി മറക്കുന്ന സത്യം കളവു പറയുന്നതിന് തുല്ല്യമാണ്. പക്ഷെ ഇക്ക ഇവിടെ ഇല്ലാത്ത സ്ഥിതിക്ക് ഞാൻ മുഴുവൻ കാര്യങ്ങൾക്ക് പറഞ്ഞാൽ..... വേണ്ട, ഇക്ക വരട്ടെ അത് വരെ ക്ഷമിക്കാം.... വന്നിട്ട് നേരിൽ കാണുമ്പോൾ എല്ലാം പറയാം. അന്നം തന്ന കൈക്ക് കൊത്തരുതല്ലോ ..... പക്ഷെ അത് വരെ എനിക്ക് പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ ആയാൽ മതിയായിരുന്നു.........
--- --- ---
💬 Comments
View all comments