Chapter Title : യക്ഷി 2 [താർക്ഷ്യൻ]

ആണ് രജിത ഇട്ടിരിക്കുന്നത്. എത് വളരെ ഭാഗ്യമായി എന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. ആദ്യമായി ആണ് ഞാൻ രജിതയുടെ പിൻവശം കാണുന്നത്...

നിത്യ വശ്യമീ നിതംബ ദർശനം എന്നല്ലാതെ എന്തേ പറയേണ്ടൂ..!!

നല്ല അഴക് കുണ്ടികളോട് പണ്ടേ കമ്പക്കാരനായ ഞാൻ ആർത്തിയോടെ രജിതയുടെ കുണ്ടി വിടവിൽ തന്നെ കണ്ണും നട്ട് ലോകം മറന്ന് നടക്കുകയാണ്. ഇത്രമേൽ ഭംഗിയുള്ള ഒരു പെൺ നടത്തം എൻ്റെ ജീവിതത്തിൽ ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല. ഒരു കുളിർകാറ്റ് പോലെയോ… ഒരു ഗസൽ സംഗീതം പോലെയോ… അതിബൃഹത്തായ ഒരു നദിയുടെ ഒഴുക്ക് പോലെയോ… എങ്ങിനെ ഇവളുടെ ചലനം വിവരിക്കണം എന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ല..!

ടൈറ്റ് ചുരിദാറിനകത്ത് അവളണിഞ്ഞ പെറ്റികോട്ടും അതിനും അകത്തുള്ള ബ്രായും നിഴലടിച്ച് കാണാം. അവളുടെ പുറത്തിൻ്റെ വീതി കണ്ട് എൻ്റെ പാൻ്റിനുള്ളിൽ ചെറിയൊരു അനക്കം പോലുമുണ്ടായി!

ആ വിശാലമായ പുറം, ഇടുപ്പിലേക്ക് എത്തുമ്പോൾ പെട്ടന്ന് അഗാതതയിലേക്ക് പോകും വിധം അതി മനോഹരമായ ഒതുങ്ങിയ ഇടുപ്പുകൾ. അതൊരു തല തിരിഞ്ഞ ബ്രാകറ്റ് പോലെ ഇരിക്കുന്നു. കാണുമ്പോൾ തന്നെ ആ ഇടുപ്പിൽ രണ്ട് കൈയും വെച്ച് അമർത്തി പിതുക്കി വേദനിപ്പിക്കാൻ തോന്നും. എന്നാൽ ഒന്നും അവിടംകൊണ്ട് അവസാനിക്കുന്നില്ല. അകത്തോട്ടു കയറിയ ഇടുപ്പ് അരകെട്ടിലക്ക് എത്തുമ്പോഴേക്കും അത് വരെ ഇടുങ്ങി ഒഴുകിയ പുഴ അഴിമുഖത്തിൻ്റെ പൂർണ വിശാലതയിലേക്ക് സ്വതന്ത്രയാവുന്ന പോലെ അവളുടെ അരക്കെട്ട്  അതിൻ്റെ പൂർണ വലുപ്പത്തിലേക്കും വീതിയിലേക്കും എത്തുന്നു.  നിതംബങ്ങൾ വലുതെങ്കിലും അൽപ്പം പോലും വൃത്തികേട് തോന്നാത്ത ഒതുങ്ങിയവയാണ്. എന്നാലതിൻ്റെ അഴക് പൂർണ അർത്ഥത്തിൽ നുകരണമെങ്കിൽ മുട്ടിൽ നിന്ന് അവയിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി നൂറു നൂറു ചുടു ചുംബനങ്ങൾ നൽകിയാൽ മതിയെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി…

ഗജ രാജ വിരാജിത മന്ദഗതിയിൽ, മാനസേശ്വരി രജിത എൻ്റെ ഹൃദയം കീഴടക്കി വിരാജിക്കുകയാണ്. അവളുടെ നടപ്പിൽ കണിശമായ ഒരു താളലയ സൗകുമാര്യം  ഉൾച്ചേർന്നിടുള്ളതായി തോന്നും. കൊച്ചടികൾ വെച്ച് തലയൽപ്പം താഴ്ത്തി ആ സൗന്ദര്യധാമം ഒരു മായാനദിപോലെ അങ്ങനെ മുന്നോട്ട് ഒഴുകുകയാണ്. തുഴ പോലും മറന്ന് ഏതോ മായിക ലോകത്തകപ്പെട്ട വഞ്ചിക്കാരൻ പോലെ ഈ ഞാനും…

തൊട്ട് അടുത്ത നിമിഷം രജിത ഒറ്റ തിരിയൽ