Chapter Title : യവനിക (ലെസ്ബിയൻ ) 1

അതിനായി മാത്രം നോക്കുന്ന പുരുഷന്മാരെ എന്നും വെറുപ്പായിരുന്നു, ആദ്യം കണ്ണ് ശരീരത്തിൽ പിന്നെയെ മുഖത്തിലേക്കുള്ളു, അങ്ങനെയുള്ള ആണുങ്ങളെ എന്തിനു വകവെക്കണം അതായിരുന്നു അവളുടെ നിലപാട്, അവളുടെ ഇതുവരെയുള്ള അനുഭവങ്ങൾ അവളെ അതാണ് പഠിപ്പിച്ചതും, അവൾ അല്ലെങ്കിൽ അങ്ങനെ വിശ്വസിക്കാനാണ് ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നത്, ട്രെയിൻ ഞാറാഴ്ച്ച ഉച്ചയ്ക്ക് പന്ത്രണ്ടു മണിയോടെ ബാംഗ്ലൂർ സെൻട്രൽ സ്റ്റേഷനിൽ എത്തി, കോളേജ് ഹോസ്റ്റലിലേക്ക് പോകാനായി ഒരു കാർ അപ്പൻ തന്നെ സ്റ്റേഷനിൽ നിന്ന് തരപ്പെടുത്തി എനിയ്ക്കു സ്വന്തമായി ഒരു ഫ്ളാറ്റ് എടുത്തുതരണമെന്നു പറഞ്ഞെങ്കിലും അപ്പൻ അത് സമ്മതിച്ചില്ല, താൻ അന്യ നാട്ടിൽ പോയെങ്കിലും കുറച്ചെങ്കിലും പെണ്ണാവണം എന്നായിരുന്നു തന്തപ്പടിയുടെ ആർഡർ, അങ്ങനെ, തന്നെ കൊളിജിന്റെ തന്നെ സ്റ്റാർ ഹോട്ടൽ കണക്കെയുള്ള ഹോസ്റ്റലിൽ റൂം ശെരിയാക്കിത്തന്നത്, സ്വന്തമായി ഒരു റൂമുണ്ടായിരുന്ന ലിസ്സി അങ്ങനെയാണ് ആ ട്രിപ്പിൾ ഷെയറായ ആ റൂമിൽ എത്തിപ്പെടുന്നത്, ലിസ്സി റൂമിൽ കയറി ആ റൂമൊന്നു വീക്ഷിച്ചു, ഒരു വലിയ അറ്റാച്ചഡ് മുറി, അതിൽ മൂന്ന് കട്ടിൽ ഓരോ മൂലയ്ക്ക് ചേർത്തിട്ടിരിക്കുന്നു, അതിൽ ഒരു കിടക്കയും ഇട്ടിട്ടുണ്ട്, ഒരു നാല് പാളികളുള്ള വലിയ ജനൽ അതിന്റെ വാതിലിനു നേരെ എതിർവശത്തായി ഉണ്ട്, പിന്നെ മൂന്നുപേർക്കും ഉപയോഗിക്കാനായി മൂന്ന് മേശയും കസേരയും , മൂന്നു അലമാര, ഇത്രയെല്ലാം ഉണ്ടായിട്ടും ഇനിയും ഒരു ഫുട്ബാൾ കളിക്കാനുള്ള സ്ഥലം ആ റൂമിലുണ്ടെന്നു ലിസിക്ക് തോന്നി, ജനലിനോട് ചേർന്ന് , ടോയ്ലെറ്റിന്റെ അടുത്ത് നിന്ന് മാറിയുള്ള കട്ടിലിന്റെ മുകളിൽ തന്റെ പെട്ടി വെച്ച് ലിസ്സി ആ മുറിയാകെ മൊത്തമൊന്നു വീക്ഷിച്ചു , ബാക്കി രണ്ടുപേർ എത്തിയിട്ടില്ല, ഏതൊക്കെ നശൂലങ്ങളാണോ ഇങ്ങോട് എഴുന്നള്ളാൻ പോവുന്നത്, ലിസ്സി ഒന്ന് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഓർത്തു, തന്നെ റൂമിലാക്കിയതിനു ശേഷം അപ്പയും അമ്മയും തിരിച്ചു കോട്ടയത്തേക്ക് തിരിച്ചിരുന്നു, നാളെ ഇന്വഗ്രൽ ക്ലാസ്സായതുകൊണ്ടു തന്നെ ഇവിടെ തള്ളിയിട്ടു അവര് മുങ്ങിയത്, ഇതിനു മുന്നേ കോളേജുകാണാനും പേപ്പറുകൾ ശെരിയാക്കാനും അവരുടെ നേരത്തെ ഇതിനു മുന്നേ കോളേജിൽ വന്നട്ടുള്ളതുകൊണ്ടുതന്നെ അവരോടു പൊയ്ക്കൊള്ളാൻ ഞാൻ തന്നെയാണ് പറഞ്ഞത്. പതിന്നാലു മണിക്കൂറത്തെ നീണ്ട ട്രെയിൻ യാത്ര തന്നെ ശെരിക്കും ഷീണപ്പെടുത്തിയിരുന്നു, ലിസ്സി തന്റെ ബാഗെല്ലാം