Chapter Title : യുഗം 10 [Achilies]

സന്തോഷത്തെ പുറത്തു കാട്ടി ഒപ്പം ചുണ്ടിൽ വിരിഞ്ഞ പുഞ്ചിരിയും. "അയ്യേ എന്റെ വസൂ കുട്ടി കരയുവാ ദേ വെറുതെ എന്നെക്കൊണ്ട് വടിയെടുപ്പിക്കല്ലേട്ടോ." കവിളിലൂടെ ഒഴുകാൻ തുടങ്ങിയ കണ്ണീർ തുടച്ചു കവിളിൽ കൂടി ഒരുമ്മ കൊടുത്ത് ഇന്ദിരാമ്മ വസൂനെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു. "ഗംഗ മോളെന്ത്യയെ....കണ്ടില്ലല്ലോ." വികാര നിർഭരമായ ആഹ് നിമിഷം ഒന്ന് അയഞ്ഞപ്പോൾ ഇന്ദിരാമ്മ ചോദിച്ചു. "അവള് അടുക്കളയിലുണ്ട് ഹേമേട്ടത്തിയോടൊപ്പം ഇന്ദിരാമ്മയുടെ കൈയിൽ തൂങ്ങി വസൂ മറുപടി കൊടുത്തു. പിന്നെ ഇന്ദിരാമ്മയും വസുവും അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു, പുറകെ പെട്ടിയും പൊക്കൊണോമായി ഞാനും. അടുക്കളയിൽ കയറുന്നതെ ഇന്ദിരാമ്മ കണ്ടത്. മുഖവും കേറ്റി പിടിച്ചു ആരോടോ ഉള്ള വാശി തീർക്കും പോലെ കറിക്ക് അരിയുന്ന ഗംഗയെ ആണ്. "ഗംഗ മോളെ." വിളി കേട്ടതും ഗംഗ കണ്ടത് ഇന്ദിരാമ്മയുടെ കയ്യിൽ തൂങ്ങി നിക്കുന്ന വസൂനെയാണ്. പെട്ടെന്ന് ആളെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ ഗംഗ ചാടി പിടിച്ചെഴുന്നേൽക്കാൻ നോക്കി. "അവിടെ അടങ്ങി ഇരിക്കെടി കുറുമ്പി ഞാൻ അങ്ങോട്ട് തന്നെയാ വരുന്നേ." ഇന്ദിരാമ്മ പറഞ്ഞത് കേട്ട് ഗംഗ ഇളിച്ചോണ്ട് അവിടെ തന്നെ ഇരുന്നു. "എന്റെ മോൾക്ക് സുഗോല്ലേ......" ഗംഗയുടെ മുഖം കോരിയെടുത്തു രണ്ട് കവിളിലും ഉമ്മ വെച്ച് അമ്മ ചോദിച്ചപ്പോൾ ഗംഗ അനുസരണ ഉള്ള പൂച്ച കുട്ടിയെ പോലെ തലയാട്ടി. പിന്നെ കൈകൊണ്ട് അവളുടെ വയറ്റിൽ കൈ വെച്ച് ഇന്ദിരാമ്മ ചോദിച്ചു. "ഇവിടുള്ള ആൾക്കും സുഗല്ലേ." കേട്ടതും നാണിച്ചു തല താഴ്ത്തി ഗംഗ തലയാട്ടി. "അയ്യടി കുറുമ്പി നിനക്ക് നാണമൊക്കെ വരുവോ, ഫോണിൽ സംസാരിക്കുന്ന കേട്ടാൽ ഇത്രയും വലിയ കാന്താരി വേറെ ഇല്ലെന്നെ തോന്നു." ഇന്ദിരാമ്മ ഗംഗയെ വാരിയതും