Chapter Title : യുഗം 14 [Achilies]

അങ്ങോട്ട് ഇട്ടു കൊടുത്താൽ ഇനി അവനു സംശയം വന്നാലോ."

"അതും ശെരിയാ..............ഒരു കാര്യം ചെയ്യാം നീ മീനുമോൾക്ക് ഡിവോഴ്‌സ് വാങ്ങാനായി വക്കീലിനെ വിട് ഡിവോഴ്‌സിന് പകരം അവൻ പരോൾ ചോദിക്കുന്ന രീതിക്ക് ഞാൻ അവനെ മാറ്റിക്കോളാം."

"അവൻ പിടിക്കുവോ."

"ചാടി പിടിക്കും......നീ ധൈര്യയോയിട്ടു പോടാ...
പിന്നെ പിള്ളേരൊക്കെ എന്ത്യെടാ അവർക്ക് സുഗല്ലേ."

"എല്ലാവരും സുഗോയിട്ടു ഇരിക്കുന്നു രാമേട്ടാ..."

"അവരെ ഒന്ന് കാണാണോന്നുണ്ട് പക്ഷെ ഇപ്പൊ വേണ്ട ഗംഗകൊച്ചിന് ഇപ്പോൾ ദൂരയാത്രയ്ക്കൊന്നും വയ്യാത്ത സമയൊല്ലേ.......
നിന്റെ പൊടിക്കുപ്പി കൂടി വന്നു കഴിയുമ്പോൾ ഈ കിഴവനെ കൊണ്ടോന്നു കാണിച്ചാൽ മതി."

ഒരു തുള്ളി കണ്ണീർ അങ്ങേരുടെ കവിൾ വഴി ഒഴുകി താടിയിൽ തട്ടി നിന്നു.

"എന്റെ കൊച്ചിന് പേരിടുന്നത് ഇവിടെ വച്ച് നിങ്ങളായിരിക്കും കിളവാ....."

അങ്ങേരൊന്നു ചിരിച്ചിട്ടു കണ്ണ് തുടച്ചു. എവിടെയോ വിട്ടു പോന്ന ഗൗരവം വീണ്ടും മുഖത്തണിഞ്ഞു.

"ഡാ കൊല്ലുമ്പോൾ അതൊരിക്കലും ആസ്വദിക്കരുത്...ചെയ്യുന്നത് ഒരിക്കലും ചെയ്യാൻ പടില്ലാത്തതാണെങ്കിലും ഇവിടെ അത് ഏറ്റവും വലിയ ശെരിയാണ് പക്ഷെ ആസ്വദിച്ചാൽ അതിലെ ന്യായം താഴെപ്പോകും മനുഷ്യന് പകരം മൃഗം ആയിരിക്കും പിന്നെ ഉള്ളു വാഴുന്നത്...........ഞാൻ പറഞ്ഞത് മനസിലാവുന്നുണ്ടോ."

"ഹ്മ്മ്...."

"എന്ന് വെച്ച് അവൻ വേദന അറിയാതെ സുഗമരണം പുല്കണം എന്ന് ഞാൻ പറയില്ല. ഉള്ളിൽ നീ ഒരു ജീവനെടുക്കുകയാണ് എന്ന തോന്നൽ നിനക്ക് ഉണ്ടാവണം,ട്ടോ...."

"അറിയാം രാമേട്ടാ....ഞാൻ മൃഗമാവില്ല."

"അപ്പോൾ ആയിക്കോട്ടെടാ ഉവ്വേ ഇനി കാണുമ്പോൾ പറയാൻ നിനക്ക് സന്തോഷ വാർത്ത മാത്രം മതി."

"പോയെക്കുവാ രാമേട്ടാ ഞാൻ വരാം."

രമേട്ടനോട് യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങിയപാടെ അജയേട്ടനെ വിളിച്ചു കാര്യം പറഞ്ഞു.
വക്കീലിന്റെ