Chapter Title : യുഗം 14 [Achilies]

പുറകിൽ ചെന്ന് ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു.

"ഞാനോ നീയോ നമ്മളാരും ഇനി പോകുന്നില്ല ഒരു വക്കീലിനെ വിടാം അവനു എന്തേലും മനസ്സ് മാറുവാണേൽ ഒപ്പിട്ടു തരട്ടെ."

വസൂ കുറച്ചു നേരം ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

"അവനങ്ങനൊന്നും മാറില്ല ഹരി...ചെകുത്താനാ അത്."

വസുവിന്റെ വാക്കുകളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു അവനോടുള്ള ദേഷ്യം മുഴുവൻ. പെണ്ണിനെ ഒന്ന് നോർമൽ ആക്കാൻ ഞാൻ മുറുക്കെ തന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കുറച്ചു നേരം നിന്നു.

"ചെക്കാ......"

"ഹ്മ്മ്..."

"ഉറങ്ങണ്ടേ..."

നിൽപ് കുറച്ചു നേരം താണ്ടിയപ്പോൾ വസൂ പറഞ്ഞു. സ്‌തോടെ ഞാൻ പിടി വിട്ടു, എന്റെ കയ്യിൽ തൂങ്ങി മുറിയിൽ കയറി, ഞാൻ വേഗം ഫ്രഷ് ആയി ഇറങ്ങുമ്പോൾ വസുവും കട്ടിലിൽ എത്തിയിരുന്നു. നേരെ രണ്ടിന്റേം നടുക്ക് കയറി കിടന്നു. പതിയെ ഒന്ന് ചരിഞ്ഞു ഗംഗയെ നോക്കിയപ്പോൾ കീഴ്ചുണ്ട് പാതി മലർത്തി ചിണുങ്ങുന്ന മുഖഭാവോമായിട്ടു ഉറങ്ങുന്നു. സ്വപ്നത്തിലും പെണ്ണ് കുറുമ്പാണല്ലോ ദൈവമേ കാണുന്നത് എന്ന് ഞാൻ ഓർത്തു. പതിയെ മുടി കോതി ഒതുക്കി നെറ്റിയുടെ വശത്ത് ഒരുമ്മ കൊടുത്ത് ഞാൻ കിടന്നു, എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് തല ചായ്ച്ചു വസുവും, എപ്പോഴോ ഞങ്ങൾ നിദ്രയെ പുൽകി.

കാതടപ്പിക്കുന്ന ഒച്ച കേട്ടാണ് ഞാൻ ഞെട്ടി ഉണർന്നത്. ഉണരുമ്പോൾ എനിക്ക് കുറച്ചു നേരത്തേക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലാവുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. ചുറ്റും നോക്കുമ്പോൾ മുറിയിൽ ആകെ വെളിച്ചം. എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്നറിയാതെ എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രെമിച്ച എന്നെ എന്തോ ഒന്ന് വലിച്ചു നിര്ത്തുന്നു. എന്താണെന്നറിയാൻ കൈയിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ ഒരു കസേരയിൽ കെട്ടിയിട്ട നിലയിൽ ആണ് ഞാൻ എന്ന് മനസ്സിലായി മുറിയിലാകെ കണ്ണോടിച്ചപ്പോൾ കട്ടിൽ കണ്ടു അതിൽ വസൂ കിടക്കുന്നു, അവളുടെയും കയ്യും കാലും കട്ടിലിനോട് ചേർത്ത് കെട്ടിയിട്ടുണ്ട്.
എഴുന്നേൽക്കാൻ നോക്കുമ്പോൾ കൈ മുറുകി ഒന്ന് ഞെരങ്ങാനെ കഴിയുന്നുള്ളൂ അടക്കാനാവാത്ത വേദനയോടും തികഞ്ഞ അമ്പരപ്പോടും കൂടിയാണ് ഞാൻ കട്ടിലിലേക്ക് നോക്കിയത്, എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്ന് ഒരു സൂചന പോലും എനിക്കില്ല പക്ഷെ ഒട്ടും