Chapter Title : യുഗം 15 [Achilies]

മുൻപ് ഇവന് ഭൂമിയിലും നരകം ഉണ്ടെന്നു ഒന്നറിയിച്ചു കൊടുക്കണ്ടേ."

ചിരിയോടെ ഞാൻ അത്തിയോട് ചോദിച്ചു.
അവന്റെ കരച്ചിൽ ഒന്ന് താഴ്ന്നപ്പോൾ ഞാൻ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. കണ്ണിൽ നിന്നും കണ്ണീരു വരുന്നത് കണ്ട എനിക്ക് പുച്ഛമാണ് തോന്നിയത്.
വിരലിലടിച്ച ആണി ഞാൻ വലിച്ചൂരിയെടുത്തപ്പോൾ അവൻ വീണ്ടും അമർത്തി മൂളി.
തുണിയെടുത് ചോരയുടെ ഒഴുക്ക് നിർത്താനായി മുറുക്കി കെട്ടുമ്പോൾ അവന്റെ കണ്ണിൽ ഭയം മാത്രമായിരുന്നു.
ഞാൻ അത്തിയെ നോക്കി ഒന്ന് കണ്ണ് കാണിച്ചതും അത്തി അടുത്തേക്ക് വന്നു മറ്റൊരാണി എടുത്ത് അവന്റെ കാൽചുവട്ടിലേക്കിരുന്നു, അത് കണ്ടതും വിജയ് കസേര ആടിയുലക്കാൻ പാകത്തിന് കുതറാൻ ശ്രെമിച്ചു.
പക്ഷെ അതിനും മുൻപ് ആണി അവന്റെ പാദം തുളച്ചു കയറി.
അലറികരയാൻ പോലുമാകാതെ വിജയ് ഇരുന്നു ഞെരങ്ങി മൂളി.
അതിനു ശേഷം തുണികൊണ്ട് അവന്റെ കാലു കെട്ടിവെച്ചു.
അവന്റെ വായിലെ തുണി ഞാൻ എടുത്തു മാറ്റി.

"നായിന്റെ മക്കളെ കൊല്ലാനാണെങ്കിൽ ഒറ്റ കുത്തിന് കൊല്ലടാ……"

"ഹ ഹ ഹ…….
വെറുതെ കൊന്നാൽ മീനുവും ചാരുവുമൊന്നും ഞങ്ങൾക്ക് മാപ്പ് തരില്ല മോനെ…"

ഞാൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടതും അവനൊന്നു വെട്ടി.

"അത് ഞാൻ മാത്രമല്ല……..ഞാൻ വെറുമൊരു……."

"അറിയാം…..ഇടയിൽ നിന്ന് ചോരയും മാംസവും കുടിക്കുന്ന ഒരു അട്ട….."

ഒരാണിയെടുത് ഞാൻ അവന്റെ ഇടംകയ്യിലെ വിരലിന് മേളിൽ വെച്ചു.

"വേണ്ടാ…….ഒന്നും ചെയ്യല്ലേടാ.."

"ഞാൻ പറയുന്നതാണ് ഇനി നീ ചെയ്യാൻ പോവുന്നത്….അല്ലെങ്കിൽ…?"

ആണി ഞാൻ ഒന്നമർത്തിയതും അവൻ പേടിച്ചു സമ്മതം എന്നറിയിച്ചു.

അത്തിയെയും വിളിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ മുറിക്ക് പുറത്തേക്കിറങ്ങി.
എനിക്കൊന്നു പുറത്തേക്ക് പോകണം കുറച്ചു കാര്യങ്ങൾ ബാക്കി ഉണ്ട്."

അത്തി