Chapter Title : യുഗം 16 [Achilies] [Climax]

വല്ലാണ്ടായി.
വസൂ കയറി വന്നപ്പോൾ മീനുവിനെ കാണാത്തത് എന്നെ തളർത്തിയിരുന്നു പക്ഷെ ഗംഗയോടും ഹേമേടതിയോടും പറയാൻ ഒരുത്തരമില്ലാതെ ഞാൻ എങ്ങനെയാ എന്നാലോചിച്ചു നിക്കുമ്പോഴായിരുന്നു ഗംഗയുടെ ചോദ്യം.

അവളുടെ ചോദ്യത്തിൽ തല കുനിച്ചു മുറിയിലെ ചുവരിൽ ചാരി ഞാൻ നിന്നു.
പക്ഷെ കയ്യിൽ വെച്ച് കൊഞ്ചിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന കുഞ്ഞിനെ പെട്ടെന്ന് ഗംഗയുടെ അടുത്തേക്ക് കിടത്തി. വസൂ തലക്ക് കൈ വെച്ച് ഉടനെ പുറത്തേക്ക് പോയി.

"വാ മോളെ ദാ നിന്നെ കാത്തു നിക്കുവാ എല്ലാരും…"

വസുവിന്റെ കൈ പിടിയിൽ അകത്തേക്ക് വന്ന മീനുവിനെ കണ്ടതും എന്റെ ഉള്ളിൽ പൊങ്ങി വന്ന സന്തോഷത്തിന് അതിരില്ലായിരുന്നു…
കാത്തിരുന്ന ദിവസം തന്നെ കൈ വിട്ടു പോയ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട ഒന്ന് തിരികെ കിട്ടിയ ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെ എന്ന പോലെ എന്റെ മനസ്സ് പിടച്ചു.
വസൂ അവളെ വലിച്ചു അകത്തേക്ക് കൊണ്ട് വന്നു ഗംഗയുടെ മുന്നിൽ നിർത്തി.
ഹേമേടത്തി അപ്പോഴേക്കും അവളുടെ അടുത്തെത്തിയിരുന്നു.

"മീനൂസെ നോക്കിയേ ചേച്ചിടെ വയറൊക്കെ പോയീട്ടോ…...ഇനി ന്റെ കൊച്ചുറങ്ങാൻ നേരത്തു തടവി കിടക്കാനും ഉമ്മ വെക്കാനുമൊക്കെ ഒരു വാവേനെ പകരം മതിയോ."

കഥയൊന്നുമറിയാതെ പഴയെ പോലെ മീനുവിനെ കൊഞ്ചിച്ചു കൊണ്ട് ഗംഗ പറഞ്ഞതും കരഞ്ഞു കൊണ്ട് മീനു ഗംഗയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.

"മീനു….എന്താ പറ്റിയെ…...ഇച്ചേയി കൊച്ചിനെന്തു പറ്റി.."

മീനുവിന്റെ പെട്ടെന്നുള്ള മാറ്റത്തിൽ പകച്ചു പോയ ഗംഗ മീനുവിനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു അവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നതിനൊപ്പം ചോദിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.

"അവൾക്ക് സുഗായി ഗംഗേ...അവൾക്കിപ്പൊ എല്ലാം അറിയാം എല്ലാരേം അറിയാം…"

മീനുവിന്റെ മുടിയിൽ തലോടി വസൂ പറഞ്ഞതും ഗംഗ അവളെ ദേഹത്ത് നിന്നും മാറ്റി മുഖം