Chapter Title : യുഗം 8 [Achilies]

അവരുടെ മാംസളമായ കൊഴുത്ത അടിവയറും ഒരു തുടം എണ്ണ കൊള്ളുന്ന പൊക്കിളും ബ്ലൗസിൽ ഒതുങ്ങാതെ പുറത്തേക്ക് ചാടി കിടന്ന മുലകളും എനിക്ക് കാണാമായിരുന്നു. പക്ഷെ വെളുത്ത ദേഹത്തു മുഴുവനും അങ്ങിങ്ങായി പല്ലിന്റെയും നഗത്തിന്റേയും പാടുകൾ ചുവന്നു തിണർത്തു കിടക്കുന്നു കവിളിൽ ഞാൻ അവസാനം കൊടുത്ത അടിയിൽ എന്റെ വിരൽ പാടുകളും. ക്ഷീണവും വേദനയും ആയിരിക്കണം ആഴത്തിലുള്ള നിദ്രയിലായിരുന്നു അവർ.
പതിയെ ഡോർ ചാരി ഞാൻ ഹാളിലെ സോഫയിൽ വന്നിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് മല്ലി തിരികെ വന്നത്.
"ഉങ്കൾ വന്താൽ ഗംഗ അമ്മ ഫോൺ പണ്ണാ സോണ്ണാർ."
"ഹ്മ്മ്."
മല്ലി തിരികെ പോയതും ഞാൻ ഗംഗയെ വിളിച്ചു.
"ഹലോ ഗംഗേ."
"ഗംഗയല്ല വസൂവാണ്."

"വസൂ ഞാൻ....."
"വേണ്ട ഗംഗ എല്ലാം എന്നോട് പറഞ്ഞു.....നാളെ നീ അവരെയും കൂട്ടി ഇങ്ങു വരണം."
"വസൂ അതെന്തിനാ ഞാൻ.........ഞാനവരെ വീട്ടിൽ വിട്ടോളാം."
"നീ പറയുന്നത് കേൾക്ക് ഹരി നാളെ നീയും അവരും ഇവിടെ വരണം. എസ്റ്റേറ്റിലെ കാര്യങ്ങൾ നീ ആൾക്കാരെ ഏല്പിച്ചിട്ടുണ്ടല്ലോ അപ്പോൾ അത് നോക്കണ്ട, രാവിലെ ടാക്സി എടുത്ത് പോര്."
വസുവിന്റെ വാക്കുകൾ എന്നിൽ ഭയം വളർത്തി,
"വസൂ എന്നോട്....എന്നോട് ദേഷ്യാണോ."
"എനിക്ക് നിന്നോട് ദേഷ്യപ്പെടാൻ കഴിയുവോ നിനക്ക് തോന്നുന്നുണ്ടോ എനിക്കതിന് കഴിയുന്ന്. ഇപ്പോൾ നീ ന്നോട് ഒന്നും ചോദിക്കല്ലേ നീ നാളെ വാ ഹരി, പ്ലീസ്."
വസുവിന്റെ ശബ്ദത്തിലെ ഇടർച്ച തുളച്ചത് എന്റെ നെഞ്ചയിരുന്നു.
"വസൂ കരയല്ലേ സോറി. പ്ലീസ് കരയല്ലേ."
"ഇല്ലടാ നീ നാളെ വാ."
"വസൂ , ഗംഗ?."
"അവളിവിടൊണ്ട് ബാക്കി എല്ലാം നാളെ പറയാം."
എന്റെ മനസ്സിൽ വീണ്ടും ചിന്തകൾ ഉരുണ്ട് കൂടി നാളെ ഇവരെയും കൂട്ടി ചെല്ലാൻ പറഞ്ഞതെന്തിനാവും, വസൂ എന്തിനാ കരഞ്ഞത്. തലക്ക് ആകെ വട്ടു പിടിക്കാൻ തുടങ്ങി.
അവിടെ നില്ക്കാൻ തോന്നിയില്ല ജീപ്പെടുത്തു ടൗണിലേക്കിറങ്ങി, അജയേട്ടനെ കഴിയുമെങ്കിൽ ഒന്ന് കാണണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു. സ്റ്റേഷനിൽ എത്തിയപ്പോൾ ആള് ബിസി ആണെന്ന് മനസിലായി, പിന്നെ ടൗണിലും പരിസരത്തും ചുറ്റി തിരിഞ്ഞു അപ്പോഴാണ് അവർക്ക് ഉടുക്കാൻ ഡ്രസ്സ് ഒന്നുമില്ലാത്ത കാര്യം ഓര്മ വന്നത്, ഒപ്പം നാളെ പോണെങ്കിലും ഉടുപ്പ്