Chapter Title : യുഗം 8 [Achilies]

ഇടണ്ട ട്ടൊ,.. പിന്നെ നീ അവരോടു സംസാരിച്ചോ എങ്ങനാ എന്താ എന്നൊക്കെ, അവരുടെ അവസ്ഥ എന്താ ഇപ്പോ."
"എനിക്കറിയില്ല ഞാൻ ഒന്നും ചോദിച്ചുമില്ല അവരൊന്നും പറഞ്ഞുമില്ല വന്നപ്പോൾ മുതൽ കരഞ്ഞോണ്ടിരിപ്പുണ്ട്, കള്ള കണ്ണീരാണോന്നാർക്കാറിയാം. ഇവിടെ ഇപ്പൊ മല്ലി നോക്കുന്നുണ്ട്."
"ശ്ശൊ ഈ ചെക്കനെ കൊണ്ട് ഞാൻ തോറ്റൂലോ ന്റെ തേവരെ................മ്മ്മ നീ ഒരു കാര്യം ചെയ് ഈ ഫോണിൽ എനിക്ക് അവരെ ഒന്ന് തരുവോ ഞാൻ സംസാരിച്ചോളാം."
"അത് വേണോ ഗംഗകുട്ടി."
"വേണം പോയി വിളിച്ചോണ്ട് വാ ചെക്കാ."
വാശി അറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് ഞാൻ പിന്നെ തർക്കിക്കാൻ നിന്നില്ല. എങ്കിലും നെഞ്ചിൽ ഒരു തണുപ്പ്, മല പോലെ വന്നത് എലി പോലെ പോയതിന്റെ ഒരു സന്തോഷം. ഫോൺ വെച്ച് നേരെ മുറിയിലേക്കു ചെന്നു. മല്ലി എന്തോ ആവശ്യത്തിന് അടുക്കളയിൽ ആയിരുന്നു. റൂമിന്റെ വാതിൽ തുറന്ന എന്നെ എതിരേറ്റത്. കയ്യിൽ ബ്ലേഡുമായി ഇടം കൈയിലെ ഞരമ്പ് മുറിക്കാൻ ഒരുങ്ങുന്ന ഹേമയായിരുന്നു. ഒറ്റ കുതിപ്പിന് കൈയിൽ പിടിച്ചു മുഖം അടച്ചൊന്നു കൊടുത്തു. തഴമ്പ് നിറഞ്ഞ കൈയുടെ ആക്കത്തിൽ അവർ ബെഡിലേക്ക് മറിഞ്ഞു വീണു.
എനിക്ക് സങ്കടം സഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
അവരപ്പോഴും ബെഡിൽ കമിഴ്ന്നു കിടന്നു കരയുന്നുണ്ട്.
"എത്ര കിട്ടിയാലും ഞാൻ പഠിക്കില്ല, അവിടെ തീരേണ്ട നിങ്ങളെ രക്ഷിച്ചു ഇവിടെ കൊണ്ടുവന്ന എന്റെ കുത്തിക്കഴപ്പിന് എനിക്ക് ഇത് തന്നെ കിട്ടണം. എന്റെ പേര് കൂടി എഴുതി വെച്ചിട്ട് ചാവാൻ നോക്കാർന്നില്ലേ. അപ്പോഴല്ലേ നിങ്ങൾക്ക് മോക്ഷം കിട്ടൂ.
മോള് കാരണം ഉണ്ടായിരുന്ന ജീവിതം പോയികിട്ടി കൂടെ എട്ടു വർഷവും, ഇനി തള്ളയായിട്ടു കുറക്കണ്ട