Chapter Title : യുഗങ്ങൾക്കപ്പുറം നീതു [Achillies]

"വാ മോളെ നമുക്ക് എല്ലാവര്ക്കും വീട് പിടിക്കാം സദ്യയൊക്കെ നോക്കണ്ടേ, കെട്ട്യോനും കേട്ട്യോൾമാരും കുറച്ചു വർത്താനൊക്കെ പറഞ്ഞു പയ്യെ പോന്നോളും…."

നീതുവിന്റെ കയ്യിൽ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് ഇന്ദിരാമ്മ നടന്നു തുടങ്ങി.

"എന്തോ നോക്കി നിക്കുവാട കോന്താ… അവന്റെ അനിയന്റെ കല്യാണം വരെ കഴിഞ്ഞു എന്നിട്ടും എന്റെ വായിലിരിക്കുന്നതും കേട്ടൊണ്ട് നടക്കാന ഈ കുരുത്തം കെട്ടവന്റെ വിധി."

കാവിലെ വഴിയിലൂടെ കാറിനടുത്തേക്ക് നടന്നു വരുന്നതിനിടെ ഇന്ദിരാമ്മ അജയ് യെ ചൊറിഞ്ഞു.
അത് കേട്ട് മുഖം പൊത്തി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് നീതു പിറകിൽ വരുന്ന അജയ് യെ നോക്കി.
കൈയുയർത്തി അവളെ തല്ലാൻ എന്ന പോലെ ആംഗ്യം കാണിച്ച അജയ് യെ കണ്ടപ്പോൾ നീതു കഷ്ടപെട്ട് ചിരിയൊതുക്കി എന്നാൽ കുറുമ്പ് കൈ വിട്ടു പോയ നിമിഷം തന്റെ നാക്ക് നീട്ടി അജയ് യെ കൊഞ്ഞനം കുത്തി കാട്ടിയ നീതുവിനെ നോക്കി അറിയാതെ അജയ് യും ചിരിച്ചുപോയി.

കാറിൽ മുന്നിലെ സൈഡ് സീറ്റിൽ കാരണവരായ രാമേട്ടൻ സ്ഥാനം പിടിച്ചിരുന്നു,
പിന്നിൽ ഹേമയുടെയും ഇന്ദിരാമ്മയുടെയും നടുവിൽ ഒരു പൂച്ചക്കുഞ്ഞിനെ പോലെ ഒതുങ്ങിയാണ് നീതു ഇരുന്നത്,
തിരിച്ചുള്ള യാത്രയിലുടെനീളം റിയർ വ്യൂ മിററിലൂടെ അജയ് യുടെയും നീതുവിന്റെയും കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ ഉടക്കി പോന്നിരുന്നു.
തന്റെ കണ്ണുകൾ നീളുമ്പോഴെല്ലാം ചുവക്കുന്ന അവളുടെ കവിൾത്തടങ്ങൾ വീണ്ടും വീണ്ടും കാണുവാൻ എന്നോണം അജയ് തന്റെ മിഴികൾ ഇടയ്ക്കിടെ നീതുവിലേക്ക് നീട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

വീട്ടിലെത്തി തന്റെ ചുവന്ന മുഖം അജയ്ക്ക് മുന്നിൽ കാണിക്കാതെ ഇന്ദിരാമ്മയുടെ മറവ് പറ്റി ഒളികണ്ണാലെ തന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ട് പോവുന്ന നീതുവിനെ അജയ് കൗതുകത്തോടെ നോക്കിക്കണ്ടു.
******************************

"ഡാ പോയി കുറച്ചു