Chapter Title : യുഗങ്ങൾക്കപ്പുറം നീതു [Achillies]

ഞാനോ അവളോ ആയിരുന്നില്ല, മോളിലിരുന്നു എല്ലാം കാണുന്ന ഒടേതമ്പുരാൻ…
അങ്ങേരാണ് പതിനേഴാം വയസ്സുമുതൽ ഇതുവരെ ഉണ്ടായിരുന്ന എന്നിലെ ഒറ്റയാനെ ഉണ്ടാക്കിയത്….

നിന്റെ യോഗ്യത എന്താണെന്ന് അറിയണ്ടേ…
ഈ കുസൃതി തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകൾ….
…..പതിനേഴാം വയസ്സിൽ എനിക്ക് നഷ്ടപെട്ട ഈ തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകൾ… അതായിരുന്നു നിന്റെ യോഗ്യത.
പതിമൂന്നാം വയസ്സുമുതൽ എനിക്ക് കിട്ടിയ കൂട്ടായിരുന്നു അവൾ ഞങ്ങൾ വീട് വാങ്ങി വന്നപ്പോൾ തൊട്ടപ്പുറത്തെ വലിയ തറവാട്ടിലെ ഏറ്റവും താഴത്തെ കണ്ണി..
പുതിയ ഇടത്തു
ഒറ്റപ്പെട്ടു പോയി എന്ന് തോന്നിതുടങ്ങിയപ്പോൾ, വെറും ഒറ്റ ദിവസം കൊണ്ട് എന്റെ ഉള്ളിൽ കയറി ഉള്ളം നിറച്ചവൾ.
ആരതി.

അവളായിരുന്നു പിന്നീട് എനിക്കെല്ലാം….ഉള്ളിൽ തോന്നിയ പ്രണയം തമ്മിൽ പറയാതെ ഞങ്ങൾ ഓരോ നാളുകളും പ്രണയിച്ചു, അവളുടെ നുണക്കുഴി വിടരുന്ന കവിളിണകളും
തിളങ്ങുന്ന കുസൃതി കണ്ണുകളും, അവൾ എനിക്ക് എന്നും തരുന്ന സമ്മാനങ്ങളായിരുന്നു.

എന്റെ പതിനേഴാം പിറന്നാളിന് അവൾ എന്റെ കവിളിൽ തൊടിയിലെ പാലമരത്തിന് മറവിൽ വച്ച് ചുംബനത്തിനൊപ്പം തന്നത് അത്രയും നാൾ ഉള്ളിലൊളിപ്പിച്ച പ്രണയം കൂടെ ആയിരുന്നു.

കിട്ടിയ ആദ്യ ചുംബനത്തിന്റെ മധുരത്തിൽ തരിച്ചു നിന്ന എന്നെ എനിക്കിപ്പോഴും ആഹ് മരത്തിനു കീഴിൽ നിന്നാൽ കാണാം…"

കൈ കൊണ്ട് ഒരു ഓർമയിൽ ആണ്ടു പോയ പോലെ അജയ് സ്വന്തം കവിളുകൾ തഴുകിയപ്പോൾ
അവന്റെ നെഞ്ചിൽ ചാരി വിടർന്ന മിഴിയിണയിൽ ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയുടെ ആകാംഷയോടെ നീതു കേട്ടിരുന്നിരുന്നു.
അവനെ സ്വപ്നത്തിൽ നിന്നും ഉണർത്താൻ എന്ന വണ്ണം അവന്റെ കവിളിൽ വച്ചിരുന്ന കൈക്ക് മുകളിൽ നീതു അവളുടെ കൈകൂടി വച്ചു.
അവളെ മുഖം കുനിച്ചു നോക്കിയ