Chapter Title : യുഗങ്ങൾക്കപ്പുറം നീതു [Achillies]

വന്നേ… നിന്നോടതു പറയാനുള്ള നാണമാണ് എന്റെ തടിച്ചിക്ക്…"

ഹരിയുടെ നെഞ്ചിൽ ചാരി തുടുത്തു ചുവന്ന കവിളുകളുമായി നിൽക്കുന്ന വാസുകിയെ കണ്ടതും നീതു ചിരിച്ചുകൊണ്ട് വാസുകിയുടെ രണ്ടു കവിളുകളും വേദനിപ്പിക്കാതെ പിടിച്ചു വലിച്ചു….

"ഇത്രയും വലിയ ഹാപ്പി ന്യൂസ് പറയാനാണോടി ചേച്ചിക്കുട്ടി...ഇത്ര നാണം…"

"പോടീ….ബാ ഹരി ഇവൾ അല്ലേൽ ഇനിയും എന്നെ കളിയാക്കും…"

"അയ്യോ ഞാൻ ഒന്നും പറയുന്നില്ല….ഗംഗേച്ചി വന്നില്ലേ.."

"അവള് തുമ്പിയുടെ ഒപ്പം ഇരിപ്പാണ് യാത്രകൾ അധികം വേണ്ടന്ന് ഇന്ദിരാമ്മയുടെ ഉത്തരവുണ്ട്...ഇത് പിന്നെ വന്നല്ലേ പറ്റൂ…..
…….അപ്പോൾ എത്തിക്കോൾണം അറിയാലോ ഞങ്ങൾക്ക് പറയാനും വരാനും അധികം ആരുമില്ല…"

"ദേ ചേച്ചികുട്ടിയുടെ സെന്റി കാണാനൊന്നും ഇവിടെ ആരൂല്ല വേണേൽ അടുക്കളയിൽ ചായ ഇടുന്ന വിനീറ്റയെ വിളിക്കാം…"

"പോടീ പ്രാന്തി….
….അധികം ഇളിക്കയൊന്നും വേണ്ട...നിന്നെ ഗംഗ കാണാൻ ഇരിപ്പുണ്ട് അവൾടെ കയ്യിൽ കിട്ടട്ടെ മോളെ അപ്പോൾ ഈ ഇളി ഒന്ന് കാണണം…"

നീതുവിന്റെ മുമ്പിൽ നിന്ന് ചൂളിയ വസൂ എപ്പോഴത്തെയും പോലെ ഗംഗയെ മുന്നിലേക്ക് കരു നീക്കി കൊടുത്തു.

"ഞങ്ങൾ എന്നാൽ ഇറങ്ങട്ടെ നീതു...കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ ഇനി പറയണ്ടല്ലോ...നാളെ വസൂ പറഞ്ഞതുപോലെ ജ്വല്ലറിയിലേക്ക് പോര്...മറ്റന്നാൾ വീട്ടിലേക്ക് എത്തിയെക്കണം…
ഇനി നിന്റെ കാര്യങ്ങളൊക്കെ നിന്റെ ചേച്ചിമാരു നോക്കിക്കോളും…"

"അയ്യോ ഇറങ്ങുവായോ...എങ്കിൽ ഈ ചായ കുടിച്ചിട്ട് പോവാം…"

അടുക്കളയിൽ നിന്നും ട്രേയിൽ ചായയുമായി വിനീറ്റ എത്തിയിരുന്നു.

"വേറാരെയും പുറത്തേക്ക് കണ്ടില്ലല്ലോ എന്ന് ഞാൻ ഓർത്തെ ഉള്ളൂ….നീ മാത്രേ ഉള്ളോ വിനീ."

"നിങ്ങളു ചേച്ചിടേം അനിയത്തീടേം കരച്ചിലും പിഴിച്ചിലും ഒക്കെ കഴിഞ്ഞിട്ട് ചായേം കൊണ്ട് വരാന്നു കരുതി ഇരുന്നതാ...ബാക്കി രണ്ടുപേരും ഡ്യൂട്ടി കഴിഞ്ഞു എത്തിയിട്ടില്ല…"