ഹോട്ടൽ റൂമിലെ ടേബിളിൽ ഇംഗ്ലീഷ് ബ്രേക്ക്ഫാസ്റ്റ് റെഡിയായിരുന്നു. ഓറഞ്ച് ജ്യൂസും, കോഫിയും, ബ്രഡും. അവർ രണ്ടുപേരും ബ്രൗൺ കളറിലുള്ള ബാത്ത് റോബുകൾ ധരിച്ചാണ് ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ ഇരുന്നത്…
” സിനീ… ഈ കോഫിക്ക് വല്ലാത്തൊരു രുചി… ” റൂബൻ സിനിയുടെ കയ്യിൽ നിന്നും കോഫി കപ്പ് വാങ്ങി ഒരു സിപ്പ് എടുത്തു…
” അത് ഞാൻ കുടിച്ചതുകൊണ്ടല്ലേ… ” സിനി കള്ളച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു…
അവർ അബുദാബിയിലെ പ്രോജക്റ്റിനെക്കുറിച്ചും, ട്രെയിനിഗിനെക്കുറിച്ചുമൊക്കെ സംസാരിക്കുമ്പോൾ സിനിയുടെ മുഖത്ത് ചെറിയൊരു ഗൗരവം വന്നു…
” റൂബൻ… നമ്മൾ ചെയ്യുന്നത് തെറ്റാണെന്ന് നിനക്ക് എപ്പോഴെങ്കിലും തോന്നാറുണ്ടോ…? ”
റൂബൻ അവളുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു. ” സിനീ… സ്നേഹം ഒരിക്കലും തെറ്റല്ല. ഫിലിപ്പ് സർ നിന്നെ കല്യാണം കഴിച്ചു എന്നല്ലാതെ… കൂടുതൽ ചിന്തിച്ചു ടെൻഷൻ അടിക്കാതെ നീ ഇപ്പോൾ എൻജോയ് ചെയ്യ്… ”
ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് അവർ ലണ്ടനിലെ തണുപ്പിന് അനുയോജ്യമായ വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ചു. സിനി ഒരു ലോങ്ങ് ഗ്രേ കോട്ടും സ്കാർഫും അണിഞ്ഞു. റൂബൻ തന്റെ ലതർ ജാക്കറ്റ് എടുത്തു…
” നീ റെഡിയാണോ മൈ ലേഡി…? ” റൂബൻ കൈ നീട്ടി.
” യെസ് മൈ മാൻ… ” സിനി അവന്റെ കൈ കോർത്തു പിടിച്ചു…
ലണ്ടനിലെ ആ ആദ്യത്തെ പ്രഭാതം അവർക്ക് നൽകിയത് ഒരു പുതിയ പ്രതീക്ഷയായിരുന്നു. ഹോട്ടലിന് പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോൾ തണുത്ത കാറ്റ് അവരെ വരവേറ്റു. അവർ ലണ്ടനിലെ തിരക്കുകളിലേക്ക്, തങ്ങളുടെ പ്രണയത്തിന്റെ പുതിയ അധ്യായത്തിലേക്ക് നടന്നു നീങ്ങി…
വ്യോമക്കശൻ
to
കബനീനാനാഥ
കഥാന്തരീക്ഷത്തിലേക്കു പെട്ടെന്ന് കൂട്ടികൊണ്ട് പോകാൻ കഥാകാരന് കഴിയുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇടയ്ക്കു നിന്ന് പോകുമ്പോൾ ഖേദം തോന്നും.
Dear കബനി…തിരക്കുകൾ ഉണ്ടാകും എന്നു അറിയാം.. പറ്റുന്ന സമയങ്ങളിൽ ഇതുപോലെ എഴുതൂ..താങ്കളോടും താങ്കളുടെ എഴുത്തിനോടുമുള്ള ഇഷ്ടവും,ആരാധനയും കൂടുതൽ ആണു…❤️🥰