” ഫെലിക്സ് പറയാറുണ്ട് മാഡം നാട്ടിൽ വരുമ്പോൾ വല്ലാതെ മാറും എന്ന്. ഇവിടെ കാണുന്ന ഈ ഐയൺ ലേഡി (Iron Lady) അല്ല അവിടെ എന്ന്… ” റൂബൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
സിനി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ ഒരു വല്ലാത്ത ലാളിത്യമുണ്ടായിരുന്നു. ” ഫെലിക്സ് അങ്ങനെ പറഞ്ഞോ…? അവൻ ഓരോന്ന് പറയും. പക്ഷേ സത്യമാണ് റൂബൻ… ഈ ദുബായിലെ ജീവിതം നമ്മളെ വല്ലാതെ മെക്കാനിക്കൽ ആക്കും… ”
” എനിക്ക് അങ്ങനെ തോന്നുന്നില്ല മാഡം… ” റൂബൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു.
” മാഡത്തിന്റെ ഈ ഗൗരവത്തിന് പിന്നിൽ ഇപ്പോഴും ആ പഴയ കോട്ടയംകാരിയുണ്ട്… ഇന്നലെ ആ കുഞ്ഞ് കരഞ്ഞപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകളിൽ കണ്ട ആ ഒരു തിളക്കം… അത് വെറുമൊരു ഡോക്ടറുടെ പ്രൊഫഷണലിസം മാത്രമായിരുന്നില്ല… ”
സിനി ഒരു നിമിഷം നിശബ്ദയായി. തന്റെ ഉള്ളിലെ വികാരങ്ങളെ ഇത്രയും വേഗത്തിൽ ഒരാൾ വായിക്കുന്നത് അവൾക്ക് പുതുമയായിരുന്നു. ഫിലിപ്പിന് പോലും തന്റെ കണ്ണുകളിലെ തിളക്കം തിരിച്ചറിയാൻ പത്തു വർഷം വേണ്ടിവരുമായിരുന്നു. റൂബന്റെ ആ നിരീക്ഷണം അവളെ അല്പം അസ്വസ്ഥയാക്കിയെങ്കിലും, അത് നൽകിയ സുഖം അവൾ ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു…
അന്ന് രാത്രി വില്ലയിലെത്തിയപ്പോൾ ഫിലിപ്പ് വല്ലാതെ ക്ഷീണിതനായിരുന്നു. അബുദാബിയിലെ കോൺഫറൻസ് കഴിഞ്ഞ് ഡ്രൈവ് ചെയ്തു വന്നതിന്റെ തളർച്ച അയാളുടെ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്നു.
” സിനി… എനിക്ക് വല്ലാത്ത നടുവേദന. ഈ പ്രായത്തിൽ ഇത്രയും ദൂരം ഡ്രൈവ് ചെയ്യുന്നത് അത്ര നല്ലതല്ല. എനിക്ക് പതുക്കെ ഈ ഓട്ടം നിർത്തണം… ” ഫിലിപ്പ് ബെഡിൽ ചരിഞ്ഞു കിടന്നു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
