തമ്പുരാട്ടി 6 [രാമന്‍] 1557

“അല്ല വേണ്ടാ …നിങ്ങളിരിക്ക്..ഒരു ചടങ്ങ് നടക്കല്ലേ..ഞാൻ ജസ്റ്റ്‌ വന്നുന്നേയുള്ളു. ”ഒഴിവാവാൻ ഞാൻ കിട്ടിയത് പറഞ്ഞു നോക്കി. എവിടെ! !ഞാൻ ഇരുന്നാലേ എല്ലാരും ഇരിക്കു എന്നുള്ള വാശി. അവസാനം എന്ത് കുന്തമെങ്കിലും ആവട്ടെ എന്ന് കരുതി ഞാൻ കേറിയങ്ങിരുന്നു .ബാക്കിയുള്ളവർ ഉള്ള സഥലങ്ങളിൽ അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്തു. ഇപ്പോ കേന്ദ്ര കഥാപാത്രം ഞാൻ ആയപോലെ.

“ശ്രീദേവി മേടവുമായി ഉള്ള ഇവിടത്തെ ബന്ധം ഞങ്ങൾ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല…അതിപ്പോഴാ അറിയ്യുന്നേ..അതേതായാലും നന്നായി….”ചെക്കന്റെ തന്ത പല്ലുമുഴുവൻ കാണിച്ചു ചിരിക്കുന്നത് കണ്ടു. അപ്പോഴവർക്ക് ഏട്ടത്തി ചാടി പോയതാന്ന് അറിയില്ല എന്ന് തോന്നുന്നു. കൂടുതൽ കുത്തി കുത്തി ചോദിച്ചാ എല്ലാ കഥയും പുറത്തേക്ക് പോരും. പക്ഷെ കിളവന്റെ ചിരി കണ്ടിട്ട്. ഇതൊരു ഗോൾഡൻ ഓപ്പർട്യൂണിറ്റി കിട്ടിയത് പോലെയാണ് തോന്നുന്നത്. പെണ്ണിന്റെ ചേച്ചീ ,ശ്രീദേവി തമ്പുരാട്ടിയുടെ മരുമോളാണ് എന്നതിന് അപ്പുറം വേറെന്ത് സൗഭാഗ്യം വേണം.കിണ്ടി. ..അവർക്കറിയില്ലല്ലോ എന്റെ വീട്ടിൽ എന്തിക്കെയാ നടക്കുന്നേന്ന്. ഞാൻ ഉള്ളിൽ ചിരിച്ചു പോയി.

“മോനേ…” കിളവൻ എന്നെ സ്നേഹത്തോടെ വിളിച്ചു “ഇവർ തമ്മിൽ കുറച്ചു കാലായി അടുപ്പത്തിലാണ്..അങ്ങനെയാ ഇവിടെ വരെയെത്തിയത്…മക്കളുടെ ആഗ്രഹല്ലേ…നമ്മൾ അതങ്ങു നടത്തി കൊടുക്കണ്ടേ? ” ഞാൻ ശെരിയെന്നെ പോലെ തലയാട്ടി. മണവാളൻ ചെക്കനും ഏട്ടത്തിയുടെ അനിയത്തിക്കും അത് പറഞ്ഞപ്പോ കണ്ണിൽ കണ്ണിൽ നോട്ടം! ഈശ്വര ഇതിനിടയിൽ റൊമാൻസോ? ഏട്ടത്തിയുടെ മുഖത്തു അപ്പോ ചെറിയ ഒരു വിഷമം നിറയുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. അവിടെയും ഇങ്ങനെ ഒരു പ്രണയമായിരുന്നല്ലോ.