താര ദേവി 013 [ഡോ.കിരാതൻ] 120

അവൾ ഒരക്ഷരം മിണ്ടാതെ തന്നെ ആ ചുവന്ന ഷഡ്ഡി വലിച്ച് ചന്തികൾക്ക് മുകളിലേക്ക് കയറ്റി നേരെയാക്കി.

രാജേഷ് ആകെ ചമ്മിപ്പോയി.

അവൻ തന്റെ ജാള്യത മറയ്ക്കാനായി ധൃതിയിൽ വാതിലിന് അടുത്തേക്ക് നടന്നു. തന്റെ അമ്മയുടെ തീട്ടത്തിന്റെ ആ വന്യമായ ഗന്ധം അപ്പോഴും അവന്റെ മൂക്കിൻ തുമ്പിൽ വിട്ടുമാറാതെ നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ കാമഗന്ധം അവനെ മറ്റൊരു ലോകത്തേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകാൻ വെമ്പുകയായിരുന്നു.

വാതിൽ തുറന്നപ്പോൾ മൂന്ന് റിസോർട്ട് ജീവനക്കാർ വലിയൊരു ട്രോളിയുമായി നിൽക്കുന്നു.

പലതരം വിഭവങ്ങളുടെ സുഗന്ധം ആ മുറിയിൽ പടർന്നു. അവർ ടേബിളിൽ പാത്രങ്ങൾ അടുക്കി വെച്ച് വിളമ്പിയ ശേഷം പുറത്തേക്ക് പോയി.

താര അപ്പോഴേക്കും കൈകഴുകി വന്നിരുന്നു. രാജേഷ് അവിടെത്തന്നെ മടിയനായി ഇരിക്കുന്നത് കണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു, “കൈയും മുഖവും ഒന്ന് കഴുകടാ… എന്നിട്ട് വേണം ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ.”

“അതൊന്നും വേണ്ടമ്മേ… എനിക്കിപ്പോ വിശക്കുന്നു,” രാജേഷ് നിസ്സാരമായി പറഞ്ഞു.

താര അവനെ ഒന്ന് പാളി നോക്കി ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു,

“മുഖം കഴുകുന്നത് നല്ലതാടാ… ബെസ്റ്റ് സ്ഥലത്തല്ലേ ഈ മുഖം കൊണ്ടുപോയി വെച്ചിരുന്നത്! വല്ല അസുഖവും പിടിക്കും.”

അമ്മ ഉദ്ദേശിച്ചത് അമ്മയുടെ ചന്തിച്ചാലിൽ മുഖം അമർത്തിയ കാര്യമാണെന്ന് അവന് പെട്ടെന്ന് മനസ്സിലായി.

രാജേഷ് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മറുപടി നൽകി, “അമ്മയുടെ ചന്തിയല്ലേ… അവിടെ എത്ര നേരം മുഖം വെച്ചാലും എനിക്ക് ഒരു അസുഖവും വരില്ല. എനിക്കത് സ്വർഗ്ഗമാ.”

“അതെന്താ നീ അങ്ങനെ പറയുന്നത്? എന്തൊക്കെയായാലും അവിടെ നിന്ന് വരുന്നത് അത്ര നല്ല സാധനം ഒന്നുമല്ലല്ലോ,” താര അവനെ കളിയാക്കി.